ترس معاویه از امام حسین علیه السلام

ترس معاویه از امام حسین علیه السلام

معاویه از اقدامات شیعیان و پیشنهادهایی که به امام حسین علیه السلام می‌گردید بی‌اطّلاع نبود و درباره این‌گونه فعّالیت‌ها به وی هشدار داده شد، بخصوص زمانی که نامه‌ای از مروان بن حکم ، حاکم مدینه به دست او رسید که در آن نوشته شده بود که نماینده‌ای از کوفه به مدینه آمده و در آنجا مانده و ملاقات‌های فراوانی با حسین علیه السلام داشته است . و در این مورد به معاویه اعلام خطر نمود.
خلیفه نامه‌ای تهدیدآمیز به صورت اخطاریه به امام حسین علیه السلام نوشت و امام حسین  علیه السلام موضع بی‌تفاوتی خود را در پاسخ به او نشان داد و معاویه را مطمئن ساخت که به معاهده برادرش همچنان احترام می‌گذارد[1] .
به استثنای قیام حجر بن عدی ـ که با شدیدترین وجه سرکوب شد ـ دوران بین شهادت امام حسین علیه السلام و مرگ معاویه یک ادوار آرام و ملایم نهضت تشیع است . خاطره‌ای که مآخذ در این رابطه می‌دهند این است که جوّ ترس ، وحشت و احتیاط بر هر دو جهت حاکم بود. موضع نگران معاویه ، نسبت به استعداد قیام در شیعیان در اقدامات افراطی او علیه حجر و شورش محدود ولی کاملا جدّی او نمایش داده می‌شود. معاویه به خاطر سیاست مکارانه خود در نیل به هدف معروف بود و به همین جهت چنین رفتار خشنونت‌باری را نسبت به حجر اتّخاذ کرد.[2]
--------------------------
[1] . دينورى : 224.
[2] . تشيّع در مسير تاريخ : 199.