صحیفه مهدیه (مترجم وزیری)
4 - دعاى ديگر در ايّام ماه رجب كه از ناحيه مقدّسه رسيده است
فهرست فصلها 247
متن فصل
(4)
دعاى ديگر در ايّام ماه رجب
كه از ناحيۀ مقدّسه رسيده است
ابن عيّاش مى گويد : اين دعا نيز از ناحيه مقدّسه به دست حسين بن روح قدس سره رسيده است كه در هر روز از ماه رجب خوانده مى شود :
أَللَّهُمَّ إِنّي أَسْأَلُكَ بِالْمَوْلُودَيْنِ في رَجَبٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الثَّاني ، وَابْنِهِ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْمُنْتَجَبِ ، وَأَتَقَرَّبُ بِهِما إِلَيْكَ خَيْرَ الْقُرَبِ ، يا مَنْ إِلَيْهِ الْمَعْرُوفُ طُلِبَ ، وَفيما لَدَيْهِ رُغِبَ .
أَسْأَلُكَ سُؤالَ مُعْتَرِفٍ مُذْنِبٍ قَدْ أَوْبَقَتْهُ ذُنُوبُهُ ، وَأَوْثَقَتْهُ عُيُوبُهُ ، فَطالَ عَلَى الْخَطايا دُؤُوبُهُ ، وَمِنَ الرَّزايا خُطُوبُهُ ، يَسْأَلُكَ التَّوْبَةَ ، وَحُسْنَ الْأَوْبَةِ ، وَالنُّزُوعَ عَنِ الْحَوْبَةِ ، وَمِنَ النَّارِ فَكاكَ رَقَبَتِهِ ، وَالْعَفْوَ عَمَّا في رِبْقَتِهِ ، فَأَنْتَ يا مَوْلايَ أَعْظَمُ أَمَلِهِ وَثِقَتِهِ .
أَللَّهُمَّ وَأَسْأَلُكَ بِمَسائِلِكَ الشَّريفَةِ ، وَوَسائِلِكَ الْمُنيفَةِ ، أَنْ تَتَغَمَّدَني في هذَا الشَّهْرِ بِرَحْمَةٍ مِنْكَ واسِعَةٍ ، وَنِعْمَةٍ وازِعَةٍ ، وَنَفْسٍ بِما رَزَقْتَها قانِعَةٍ إِلى نُزُولِ الْحافِرَةِ ، وَمَحَلِّ الْآخِرَةِ ، وَما هِيَ إِلَيْهِ صائِرَةٌ .(6)
خدايا ؛ از تو درخواست مى كنم به حقّ دو تولّديافته در ماه رجب ، يعنى محمّد بن على دوّم (حضرت جواد عليه السلام) و فرزندش علىّ بن محمّد كه برگزيده شده است؛ و به وسيلۀ آن دو به سوى تو به بهترين وجهى تقرّب مى جويم . اى كسى كه هر نيكى از او درخواست مى شود، و به آنچه نزد اوست رغبت مى شود .
از تو درخواست مى كنم همانند گناهكارى كه به جرمش اعتراف مى كند ، و گناهانش او را به هلاكت و عيب هايش او را در بند كشيده ؛ دير زمانى است كه بر اشتباه كارى ها عادت كرده و كارش با مصيبت هاى بزرگ مى گذرد ؛ از تو درخواست توبه و بازگشت نيكو و بيرون آمدن از گناه مى كند ، و مى خواهد آزادى از آتش جهنّم و بخشش از آنچه در بند اوست را نصيبش سازى . اى مولاى من؛ تو بزرگترين آرزو و مايۀ اطمينان او هستى .
بار خدايا ؛ از تو به حقّ درخواسته اى شرافتمندانه ات، و دستاويزهاى والايت؛ درخواست مى كنم كه مرا در اين ماه در رحمت بىكرانت غرق گردانى ، و بر من نعمتهاى فراوان عطا كنى، و به من نفسى عطا كنى كه تا روزى كه در قبر فرود آيم و در منزل آخرت سكونت گزينم و آنجا كه روانم به سوى آن مى شتابد، نسبت به آنچه نصيب آن نمودى قانع باشد.
6) المصباح : 703 ، مصباح المتهجّد : 805 ، بحار الأنوار : 393/98 ، إقبال الأعمال : 146 .