گفتار حذیفه دربارۀ ابوبکر، عمر و...

حذیفه یکی از نزدیکترین افراد به حضرت رسول اکرم صلّی الله علیه وآله و حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام است که طبق روایتی ایشان یکی از 7 نفری است که کرۀ زمین بخاطر آنان خلق شده است.

در لیله عقبه حذیفه و عمار سائق و قائد ناقه پیغمبر اکرم صلّی الله علیه وآله بودند و وقتی که 12 نفر نقباء شیطانی یعنی عمر، ابابکر و عثمان، معاویه، عمروعاص، ابوعبیده جرّاح، ابوموسی اشعری و ابوهریره حمله کردند حذیفه و عمار با شمشیر به آنها حمله کرده و آنها را متواری ساختند.(1)

ایشان پس از آنکه از طرف حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام والی مداین شد به منبر رفته و جریان غصب خلافت و جنایات ابوبکر و عمر را صریحاً در منبر برای مردم تصریح کرد پس از آنکه از منبر پائین آمد جوانی به نام مسلم(2) به او گفت اگر چنین بود «فهلّا انتضیتم اسیافکم، ووضعتموها علی رقابکم وضربتم بها الزائلین عن الحق قدماً قدماً حتّی تمونوا او تدرکوا الأمر الّذی تحبّونه من طاعة الله عزّوجلّ وطاعة رسوله فقال له أیّها الفتی انّه اخذ والله بأسماعنا وأبصارنا وکرهنا الموت وزینت عندنا الدنیا، وسبق علم الله بامرة الظالمین ونحن نسأل الله التغمد لذنوبنا»(3).

 ----------------------------------------------------------------

(1) بحارالانوار : ج 28  ص 100.

(2). این جوان پس از آنکه حقایق را از جناب حذیفه شنید تصمیم گرفت ملازم حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام شود لذا از مدائن حرکت کرده و به مدینه رفت در حالی که حضرت أمیرالمؤمنین علیه السلام از مدینه عازم عراق بودند او تا بصره در خدمت حضرت رفت و وقتی که با اصحاب جمل روبرو شدند او اوّلین کسی بود که از لشکر حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام شهید شد. وقتی که او عازم میدان شد با خصوصیاتی که در شرح احوال او ذکر شده (ج 28 بحار ص 112) حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: «ان الفتی ممّن حشی الله قلبه نوراٌ وایماناً وهو مقتول وقد اشفقت علیه من  ذلک، ولن یفلح القوم بعد قتلهم ایاه» در این جمله نکته‌ای وجود دارد که انسان را به یاد نفس زکیه و شهادت آن بزرگوار می‌اندازد.

(3) بحارالانوار: ج 28  ص 94 .