پاسخ امام حسن مجتبی علیه السلام
به مغیره پسر شعبه
و امّا تو ای مغیره پسر شعبه ، دشمن خدا و پشت سر اندازنده کتاب او و تکذیب کننده پیغمبر اوئی .
تو آن زناکنندهای هستی که واجب شد سنگسار کردن تو و گواهی دادند بر ضرر تو اشخاصی که دارای عدالت و نیکوکار و پرهیزکار بودند به زنا کردن تو، و سنگسار کردن تو تأخیر افتاد به سخنان باطل و رد کردن سخنان راست به سخنان غلط حدّ رجم از تو دفع کرده شد، و خدا به همین جهت مهیا کرده است برای تو از عذابی که دردناکست ، و خوار کرده است تو را در دنیا و هر آینه عذاب آخرت خوارکنندهتر است .
و توئی که فاطمه علیها السلام دختر رسول خدا صلّی الله علیه وآله را کتک زدی و خون آلود کردی به نحوی که طفلی که در رحم داشت سقط کرد، و این استدلالی بود از تو برای رسول خدا صلّی الله علیه وآله و مخالفت کردن تو از فرمان او و دریدن پرده احترام او و حال آن که رسول خدا صلّی الله علیه وآله فرمود: ای فاطمه ؛ توئی سیده زنهای بهشت .
والله ای مغیره ؛ تو در آتش جای خواهی گرفت و خدا جایدهنده است تو را در آن و گرداننده وبال سخنان تست به تو، پس به کدامیک از این سه امر دشنام میدهی علی علیه السلام را؟ آیا نقصی در نسب او است ؟ یا از پیغمبر خدا صلّی الله علیه وآله دور است ؟ یا در اسلام امتحان او بد بوده ؟ یا به جور حکم کرده یا میل به دنیا داشته ؟! هر یک از اینها را بگوئی دروغ گفتهای و مردمان تو را تکذیب میکنند.
تو گمان میکنی که علی علیه السلام ، عثمان را مظلوم کشته ، به ذات خدا قسم ؛ علی علیه السلام پرهیزکارتر و پاکیزهتر است از ملامت کننده او در این باب . به جان خودم قسم ؛ اگر فرضاً علی علیه السلام عثمان را مظلوم کشته باشد تو در این امر چیزی نیستی ؛ نه در زنده بودن او را یاری کردی و نه عصبیتی بعد از مرگ او بروز دادی ، همیشه خانه تو در طائف بود و دنبال زنهای زانیه بودی و امر جاهلیت را زنده میکردی و اسلام را میمیراندی تا در روز گذشته آنچه باید بشود شد.
و امّا اعتراض تو در موضوع بنیهاشم و بنی امیّه ، باید این ادّعا را به معاویه کنی .
و امّا آنچه را که در باب امارت گفتی و یاران تو میگویند در موضوع مالک ملکشدن شما، فرعون هم چهارصد سال مالک مصر بود و موسی و هارون علیهماالسلام دو پیغمبر مرسل بودند و از او اذیتها میدیدند. ملک ، ملک خدا است به هر که خواهد از نیکوکار و فاجر عطا میکند، خدا چنین فرموده ، نمیدانم شاید این امتحانی باشد برای شما و بهره بردنی است برای مدّت کمی ، و میفرماید: «هر گاه اراده کنیم اهل شهری را امر به اطاعت میکنیم گردنکشان ستمپیشه متنعّم از ایشان را پس نافرمانی میکنند در آن شهر و ثابت میشود در حقّ آنها حکم عذاب و هلاک میکنیم ایشان را به سختی».(1)
-----------------------------------------------------
(1) کنوز الحکم و فنون الکلم: ص 76.