تشکیل سقیفه
بر خلافت دستور خداوند بود
بدون شكّ و ترديد طبق روايات بسيارى كه نه تنها شيعه بلكه اهل سنّت نيز آن ها را در كتاب هاى خود آورده اند دلالت بر خلافت حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام دارند مانند حديث غدير و منزلت و احاديث ديگر.
با توجّه به اين گونه روايات كه آن بزرگوار به عنوان امامت و خلافت انتخاب و اختيار شده اند، كنار زدن آن بزرگوار و انتخاب كردن ديگران را به جاى آن حضرت، مخالفت صريح با دستور خداوند و رسول اكرم صلّی الله علیه وآله است، زيرا خداوند متعال در قرآن كريم صريحاً آن را نفى نموده و از آن به عنوان ضلالت و گمراهى آشكار تعبير مى كند آنجا كه مى فرمايد:
«وما كان لمؤمن ولامؤمنة إذا قضى الله ورسوله امراً أن يكون لهم الخيرة من أمرهم، ومن يعص الله ورسوله فقد ضلّ ضلالاً مبيناً».(1)
و هیچ مرد و زن مؤمنی را نرسد هنگامی که خدا و پیامبرش کاری را حکم کنند برای آنان در کار خودشان اختیار باشد؛ و هرکس خدا و پیامبرش را نافرمانی کند یقیناً به صورتی آشکار گمراه شده است.
بنابراين پس از آنكه پيغمبر اكرم صلّی الله علیه وآله بارها و بارها از صدر رسالت تا پايان آن، امامت و خلافت اميرالمؤمنين علیه السلام را تعيين و تأكيد كرده اند و آن را دستور و فرمان الهى معرّفى نموده اند، چگونه گروهی اندك مى توانند با انتخاب و اختيار خداوند مخالفت نموده و به سقيفه فردی را كه خداوند آن را برگزيده و اختيار نموده كنار نهاده و ديگرى را جايگزين او نمايند؟!
آيا اين كار ضلالت و گمراهى آشكار نيست؟!
آيا اين معصيت و نافرمانى خداوند متعال نيست؟!
آيا پيروى كردن از كسانى كه فرمان خدا را معصيت نموده و گرفتار ضلالت و گمراهى آشكار شده اند، پيروى از آنان نيست؟
مگر ما موظّف نيستيم از كسانى كه مورد غضب خداوند هستند وهمچنين كسانى كه گمراه كننده اند دورى كنيم؟ چرا هر روز در نماز تكرار مى كنيم «غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِم وَلاَ الضَّالّينَ»(2)؟
(1) سورۀ احزاب، آیۀ 36 .
(2) سورۀ حمد، آيۀ 7 .
Pengunjung hari ini : 127269
Total Pengunjung : 232107
Total Pengunjung : 124103278
|