گریۀ مردم برای خراب کردن حجره های همسران رسول خدا صلّی الله علیه وآله

گریۀ مردم برای خراب کردن

حجره های همسران رسول خدا صلّی الله علیه وآله

واقدی از عبدالله بن زید هُذَلی نقل میکند که می گفته است : من حجرههای همسران رسول خدا صلّی الله علیه وآله را در آن موقع که به فرمان عمر بن عبدالعزیز ویران کردند دیدم ، دیوار حیاط ها از خشت خام بود و هر حیاط دارای حجرههایی بود از چوب و شاخ خرما که میان آنها را گلاندود کرده بودند، شمردم نه حجره بود که در فاصله خانه عایشه و در مسجد که به باب النبی معروف است و تا محلّ خانه اسماء دختر حسن بن عبدالله بن عبیدالله بن عبّاس قرار داشت .

ضمنآ متوجّه شدم که حیاط و حجره امّ سلمه رضی الله عنها از خشت خام است ، از پسرش علّت آن را پرسیدم ، گفت : هنگامی که پیامبر صلّی الله علیه وآله به جنگ دَوْمَة رفته بودند، امّ سلمه حجره خود را با خشت خام بنا کرد و چون رسول خدا  صلّی الله علیه وآله برگشتند متوجّه آن شدند و نخست به خانه امّ سلمه آمدند و فرمودند: این بنا چیست ؟ امّ سلمه گفت : ای رسول خدا؛ خواستم از دید مردم محفوظ باشم .

فرمودند: ای امّ سلمه ؛ بدترین چیزی که اموال مسلمانان در آن راه خرج شود، ساختمان است .

واقدی میگوید: این حدیث را برای معاذ بن محمّد انصاری گفتم ، گفت : من از عطاء خراسانی در حضور عمر بن ابوانس در فاصله میان قبر و منبر پیامبر صلّی الله علیه وآله شنیدم که میگفت : حجرههای همسران رسول خدا صلّی الله علیه وآله را دیدم که از شاخ خرما درست شده و بر درهای آن پردههای مویین سیاه بود، و نامه ولید بن عبدالملک رسید که دستور داده بود حجرههای همسران رسول خدا صلّی الله علیه وآله ضمیمه مسجد شود، و من هرگز به اندازه آن روز گریهکننده ندیدهام .

عطاء میگوید: از سعید بن مسیب شنیدم که میگفت : به خدا سوگند؛ سخت دوست میداشتم که آن حجرهها را به همان حال باقی نگه دارند تا آنکه مردم مدینه و هر کس که به آن شهر میآید ببینند که رسول خدا صلّی الله علیه وآله در زندگی خود به چه مقدار کفایت فرموده است و موجب شود که مردم از مالاندوزی و فخرفروشی دست بردارند و به زهد گرایند.

معاذ میگوید: پس از آنکه عطاء خراسانی سخن خود را تمام کرد، عمر بن ابوانس گفت : چهار خانه از آنها با خشت خام ساخته شده بود و حجرههایی از چوب خرما داشت و پنج خانه فقط با چوب گلاندود بود و حجرهای نداشت و بر در آنها پرده مویین آویخته بود.

گوید: من پرده را اندازه گرفتم سه ذراع طول و یک ذراع و یک وجب بلکه کمتر از یک وجب عرض ، امّا آنچه که در مورد گریه مردم گفتی من در مجلسی که گروهی از پسران اصحاب رسول خدا صلّی الله علیه وآله از جمله ابوسَلَمَة بن عبدالرحمن بن عَوْف و ابوامامة بن سهل بن حُنَیف و خارجِة بن زید بن ثابت بودند حضور داشتم و آنان آنقدر گریستند که ریشهایشان خیس شد و ابوامامه میگفت : ای کاش ؛ این خانهها را به حال خود میگذاشتند و خراب نمیکردند تا شاید مردم در ساختمان کردن کوتاه میآمدند و میدیدند خداوند برای پیامبر خود چه مقدار بهره دنیایی قرار داده است با آنکه کلیدهای گنجهای جهان همه در دست آن حضرت بوده است.(1)

----------------------------------------------------------

(1) طبقات : 1 / 469.