صحیفۀ رضویّه (مترجم)
(7) دعا پس از نماز زيارت در سفر نيابتى
فهرست فصلها 393
متن فصل
(7)
دعا پس از نماز زيارت در سفر نيابتى
أَللَّهُمَّ ما أَصابَني مِنْ تَعَبٍ أَوْ نَصَبٍ أَوْ سَغَبٍ أَوْ لُغُوبٍ، فَأْجُرْ فُلانَ بْنَ فُلانٍ عَلَيْهِ، وَأْجُرْني في نِيابَتي عَنْهُ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مَوْلايَ عَنْ فُلانِ بْنِ فُلانٍ أَتَيْتُكَ زآئِراً عَنْهُ، فَاشْفَعْ لَهُ وَ لي عِنْدَ رَبِّكَ.
خداوندا؛ در مقابل رنج و ناراحتى و گرسنگى و خستگى كه در اين سفر به من رسيده، فلانى فرزند فلانى را پاداش بده، و مرا در نيابتم از او اجرى مرحمت كن. سلام بر تو اى مولاى من؛ از طرف فلانى فرزند فلانى به پيشگاه تو به عنوان زيارت از طرف او آمده ام، پس شفاعت كن براى او و براى من نزد پروردگارت.
آنگاه براى آن شخص و مؤمنان ديگر دعا كنيد، و هنگام وداع نيز همين عمل را انجام دهيد.(8)
8) كتابٌ في الزيارات والأدعية (مخطوط): 61.