مسموم كردن پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله
شكست اقتصادى يهود يكى از عوامل مهمّ براى تصميم گيرى آن ها براى به شهادت رساندن رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بود.
در کتاب «پیامبر صلی الله علیه وآله و یهود حجاز» می نویسد: «موضوع مسموم شدن رسول گرامى اسلام به دست يهود به گونه اى در منابع تاريخى شهرت دارد كه جاى هيچ ترديدى باقى نمى گذارد. مورّخان نوشته اند: زينب دختر حارث، همسر سلاّم بن مشكم كه چند تن از بستگان او درجنگ خيبر كشته شده بودند(47) قسمتى از اعضاى يك گوسفند كه پيامبر خوردن آن قسمت ها را دوست داشت زهرآلود كرد و نزد او آورد. آن حضرت به همراه يارانش شروع به خوردن كردند امّا هنوز لقمه اى را فرو نداده بود كه فرمود: اين غذا به من خبر مى دهد كه مسموم است. بشر بن براء كه لقمه اى از آن را خورده بود به شهادت رسيد. پيامبر هم هنگام رحلتش به مادر بشر فرمود: اين بيمارى اثر لقمه اى است كه با فرزندت در خيبر خورديم.(48)
وقتى آن حضرت از علّت اين كار پرسيد، زينب گفت: چون بستگانم را كشته بودى گفتم اگر پيامبر باشى از زهر خبردار مى شوى و گرنه از دست تو راحت خواهيم شد.
در اينكه رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم اين زن يهودى را كشته يا آزاد كرده است ميان مورّخان اختلاف وجود دارد. سهيلى مى گويد: جمع دو دسته روايات به اين است كه بگوييم پيامبر ابتدا انتقام خود را نگرفت و او را آزاد كرد؛ ولى وقتى براءاز دنيا رفت، اين زن يهودى را قصاص كرد(49).(50)
در تاريخ، جريانات ديگرى وجود دارد كه كسانى ديگر نيز به مسموم نمودن رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم دست زده و آن حضرت را شهيد نموده اند.
47) المغازى: 679/2.
48) درباره داستان مسموميّت پيامبر ميان مورّخان اختلاف است. ابن اسحاق گويد: پيامبر لقمه اش را فرو نبرد ولى واقدى گويد: آن حضرت از آن غذا خورد. همچنين اين موضوع كه بشر همان موقع يا پس از يك سال فوت كرد روشن نيست، ولى اصل داستان و اثر آن در وفات پيامبر - پس از سه سال - را تاريخ نويسان پذيرفته اند. براى آگاهى بيشتر ر.ك: سيره ابن هشام: 337/2، المغازى: 677/2، الطبقات الكبرى: 82/2 و 154، تاريخ اليعقوبى: 375/1، التنبيه والاشراف: 224، جوامع السيرة: 169، الروض الأنف: 571/6.
49) الروض الأنف: 571/6.
50) پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و يهود حجاز: 59.
آج کے وزٹر : 42106
کل کے وزٹر : 226802
تمام وزٹر کی تعداد : 122899924
|