در مسألۀ انتظار امام زمان عجّل الله تعالی فرجه
توجّه به سه نکته لازم است
اگر كسى بخواهد هر چه بيشتر به امام زمانش خدمت كند بايد به سه نكته معرفت داشته باشد و با توجّه به آن ها، خود را آمادۀ خدمتگزارى و بندگى براى مولاى خود حضرت مهدى عجّل الله تعالى فرجه بنمايد.
1 ـ آشنايى با عصر غيبت
نكتۀ اوّل توجّه به غربت امام زمان عجّل الله تعالى فرجه و عصر غيبت و آشنا بودن با وضع اسفانگيز مردمان سراسر جهان است. يك فرد منتنظر كه خود را براى امام زمان ارواحنا فداه مىخواهد ـ نه امام زمان را براى خودش ـ بايد بداند تا وقتى كه كرسى حكومت عدل جهانى در اختيار صاحب آن نباشد و ستمگران جهان و قدرتهاى بزرگ شيطانى حلقوم مظلومان جهان را مىفشارند و بر مردم حكومت می كنند، وضع اسف بار انسانها روز به روز سختتر و شديدتر خواهد شد.
2 ـ آشنايى با عصر ظهور
نكتۀ دوّم كه متأسّفانه تاكنون توجّه به آن بسيار كم و اندك بوده است معرفت و آشنایی با عصر ظهور و گسترش عدل و داد در سراسر جهان و فراگيرشدن علم و دانش، معرفت و بينش، قدرت و توانايى در تمام عالم، ايجاد همۀ خوبىها و آرزوهاى انسانى و نابودى همۀ ستمگران و آثار ظلم و ستم در پهنۀ گيتى مىباشد.
اگر انسان پیرامون عصر ظهور توجّه كند، در آن دقيق شود و با تمركز شديد فكر، خود را در آن روزگار تصوّر كند و با توجّه به اينكه سرانجام چنين روزگارى خواهد رسيد و امام غريب ما كه الآن هم سَرور عالم هستند بر سراسر جهان حكومت مىكنند، همواره در آرزوی فرا رسیدن آن روزگار خواهد بود.
دقّت در اين امور در كالبد منتظران امام زمان ارواحنا فداه، جان تازهاى مىدمد، قلب آنان را سرشار از اميد و آرزو مىكند و آنان را از خستگى و ضعف نجات مىدهد.
3 ـ معرفت به امام زمان عجّل الله تعالى فرجه
نكتۀ سوّم اين است كه در عصر امامت امام زمان ارواحنا فداه، شيعيان وظيفه اى بسيار بيشتر از افرادى كه در عصر قبل از امامت امام زمان عجّل الله تعالى فرجه، زندگى كرده اند، دارند.
همانگونه كه شيعيانى كه در زمان هاى قبل از غيبت زندگى كرده اند، در عصر و زمان هر امامى كه بوده اند نسبت به آن امام وظيفۀ بيشترى به عهده داشته اند، ما نيز كه در زمان امامت امام زمان عجّل الله تعالى فرجه زندگى مى كنيم از شيعيانى كه در زمان بقيّۀ امامان علیهم السلام بوده اند، وظيفۀ بيشترى دربارۀ امام زمان عجّل الله تعالى فرجه به عهده داريم. اين واقعيّتى است كه نياز به بحث و گفتگو ندارد؛ ولى براى آن كه اين حقيقت براى همگان واضح و روشن شود، اندكى به توضيح آن مى پردازيم.
قبل از پرداختن به اين مطلب، لازم است دو نكته را بيان كنيم:
1 ـ هر شيعه اى در زمان هر يك از ائمّه علیهم السلام، بايد به مقام عظيم ولايت همه دوازده امام علیهم السلام معرفت داشته باشد و معرفت خود را به مقام چهارده معصوم علیهم السلام افزايش دهد. بنابراين هر شيعه در هر زمان نه تنها بايد آشنا به مقام عظيم امام زمان خود باشد، بلكه بايد متوجّه به عظمت ساير امامان علیهم السلام باشد و هيچگونه كم توجّهى نسبت به هيچ يك از ائمّه علیهم السلام نداشته باشد، اگر چه در زمان آن بزرگواران نبوده است.
2 ـ نكتۀ ديگرى كه حتماً بايد به آن توجّه داشته باشيم اين است بعضى از امامان ما شرايط و ويژگى هاى خاصّى داشته اند كه بايد همۀ شيعيان در طول تاريخ امامت آن بزرگواران به آن ويژگى ها توجّه خاصّى داشته باشند و هيچگونه بى توجّهى و يا كم توجّهى به آن خصوصيّت ها نداشته باشند:
بازديد امروز : 0
بازديد ديروز : 225083
بازديد کل : 125151469
|