حوادث قبل از ظهور:
هر طايفه اى قبل از ظهور به دولت برسد: 532.
نشانه هاى آفاقى كه فتنه هاى اطراف زمين است ظاهر گردد: 1190.
نشانه هاى أنفسى كه مسخى است در دشمنان حق پديد آيد: 1190.
گروهى بدعت گزار مسخ شوند: 617.
اختلاف ميان بنى عباس: 617.
پرچمهاى سياه از خراسان: 617.
دو صف از عجم با هم اختلاف كنند و خونريزى زياد شود: 617.
خروج مردى از قزوين: 1188 620.
ويرانى رى: 575.
خسف بيداء: 620 617.
خسف بغداد: 1163 575.
خسف بصره: 1163.
در شهر بغداد و بصره خونها ريخته شود: 1163.
پلى در بغداد بر روى كرخ بسازند: 617.
رود فرات پر آب و آب در كوچه ها روان گردد: 617.
ديوار مسجد كوفه خراب شود: 617.
مردى هاشمى در پشت كوفه كشته شود: 617.
لشكرى از سمت مغرب در حوالى حيره فرود آيد: 617.
مردى از بزرگان بنى عباس را بين جولاء و خانقين بسوزانند: 617.
گروهى خارج از اسلام بر عراق مسلّط گردند: ج 2 ص 841.
خوف و وحشت اهل عراق را فراگيرد: 1163 617.
عرب عنان گسيخته شود و شهرها را تصرف كند: 617.
اهل مصر حاكم و فرمانرواى خود را بكشند: 617.
مغربى بر مصر چيره شود و بر شامات سيطره پيدا كند: 617.
شهر شام ويران گردد و سه پرچم در آنجا بلند شود: 617.
حادثه اى در شام پديد آيد كه چهارصد هزار كشته دهد: 1162.
لشكر ترك در جزيره و لشكر روم در رمله فرود آيد: 617.
جنگى بين اولاد عباس و سپاهيان ارمنستان: 575.
خراسانى و سفيانى و يمانى همزمان خروج كنند: 1187.
خروج سفيانى: 1163 620 617.
خروج سيد يمانى: 620 617.
پرچم يمانى بيش از ديگران بسوى هدايت است: 1187.
نفس زكيه بين ركن و مقام كشته شود: 620 617.
كشته شدن او با قيام حضرت پانزده روز فاصله دارد: 620.
جوانى را كه دعوت بحق مى كند در مدينه مظلومانه بكشند: 611.
شصت نفر با ادّعاى نبوّت خروج كنند: 617.
دوازده نفر از خاندان ابوطالب با ادّعاى امامت خروج كنند: 617.
صورت و سينه اى در مقابل خورشيد ظاهر گردد: 617.
سرخى در آسمان پديد آيد: 617.
ستاره اى سرخ طلوع كند: 575.
ستاره اى در مشرق مانند ماه نورانى و دو سر آن بهم نزديك ظاهر شود: 617.
خورشيد از هنگام ظهر تا عصر بى حركت ماند: 617.
خورشيد از سمت مغرب طلوع كند: 617.
خورشيد در نيمه ماه رمضان و ماه در آخر آن گرفتگى پيدا كند: 1189 617.
24 شبانه روز بطور پيوسته باران آيد: 617.
كمبود در مال و جان و محصول مردم پيدا شود: 617.
مرگهاى سريع: 617.
ملخهايى كشت و زراعت را از بين ببرد: 617.
يأس و نااميدى براى مردم: 612.
هرج و مرج افزايش يابد: 1191.
ندائى از آسمان برخيزد كه همه مردم بشنوند: 620 617.
ندا از دور و نزديك به طور يكنواخت شنيده شود: 600.
ندا براى مؤمنين رحمت و براى منافقين عذاب است: 600.
سه ندا در ماه رجب برخيزد: 600.
ندايى هنگام طلوع آفتاب از فراز مشرق برخيزد و آن حضرت را معرّفى كند: ج1 ص 803.
ندايى هنگام غروب از مغرب بانگ برآورد كه از سفيانى پيروى كنيد: ج1 ص 804.
شمشير آن حضرت ندا كند: برخيز اى ولىّ خدا: 620 617.
بازديد امروز : 44515
بازديد ديروز : 299523
بازديد کل : 122233993
|