اصحاب امام عصر عليه السلام

در زمان غيبت

به خطّ شريف جناب مستطاب ثقة الاسلام، آقاى آقا ميرزا باقر داماد مرحوم آقاى حاج آقا منير الدين‏ اصفهانى - طاب ثراه - ديدم كه در كتاب بصائر الدرجات به اسناد خود از حضرت صادق‏ عليه السلام روايت نموده كه ‏فرمود: براى استخدام امر هر يك از ما ائمّه ‏عليهم السلام سى صد و سيزده ملك هست و هشتاد و دو نفر هم از انس‏ هستند كه امر ما را در برّ و بحر عالم، مجرى مى‏ دارند. دوازده نفر از آنها، رؤسا مى‏ باشند و ما بقى تحت امر و فرمان آنها هستند.

بنابر صحّت و اعتبار اين خبر و صدورش از آن بزرگوار به بيان مرحوم كفعمى دربارۀ اوتاد، ابدال، نقبا و غير اينها احتياج نيست كه استادنا المحدّث النورى از ايشان نقل نموده و آن را به اين تجشّمات كه يكى از آنها بودن‏ ناقل است؛ مثل مرحوم كفعمى در عداد اخبار آورده و از مؤيّدات بيانات خود ذكر فرموده، زيرا اين خبر صريح ‏است در اين كه فريادرسان در بيابان وغير آن، اگر خود حجّت خداوند منّان نباشد، لابدّ يكى از هشتاد و دو نفر از اين ملازمان است.

بانى اين كوخه و جانى اين خوخه در بصائر(1) گويد: ذيل حديثى كه بيان خلقت امام را از زمان نشو و نما و ايصال امر امامت به او از حضرت صادق‏ عليه السلام نقل نموده؛ چنين است كه «فإذا كان الأمر يصل إليه اعانه الله بثلاث‏مائة وثلاثة عشر ملكاً بعدد اهل بدر و كانوا معه ومعهم سبعون رجلاً واثنى عشر نقيباً امّا السّبعون فيبعثهم إلى الأفاق‏ يدعون النّاس إلى ما دعوا إليه ويجعل الله له في كلّ موضعٍ مصباحاً يبصر به أعمالهم».(2)

----------------------------------------------------------------

(1) بصائرالدرجات: 146 - 461.

(2) العبقرى الحسان: 6 / 809.