از رازهاى اهميّت فكر
فكر و انديشه، راهى مستقيم به سوى حقايق جهان هستى است، و درصورتى كه فكر در پيرامون مسائل معنوى تداوم يافته و طولانى شود، ناخودآگاه انسان را به سوى معنويّت مى كشاند.
در فكر، نيروى جاذبه اى وجود دارد كه شخص متفكّر را با مسئله اى كه درباره آن مى انديشد، پيوند مى زند و ميان آنها ارتباط برقرار مى كند.
وجود اين نيرو يكى از رازهاى مهم اهميّت فكر و انديشه است. بر اساس وجود اين نيرو، انسانى كه درباره خوبي ها و يا بدي ها مى انديشد، و تفكّر او تداوم مى يابد، كمكم بسوى خوبي ها و يا هر چه درباره آن فكر مى كند، جذب مى شود و آنها نيز به سوى او روى مى آورند.
اين حقيقتى است كه در روايات و فرمايشات خاندان وحى عليهم السلام به آن تصريح شده است. به اين جهت افكار پسنديده، صفا دهنده قلب وزينت بخش دل و نورانى كننده باطن انسان است. همان گونه كه افكار زشت ونيز غفلت، ايجاد كننده تاريكى و ظلمت در قلب آدمى است.
انسانى كه فكر مى كند و مى انديشد، صفا و نورانيّت دارد و كسى كه غافل است از نعمت تفكّر بهره اى ندارد و دلى زنگار گرفته و تاريك دارد.
حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام در خطبه «وسيله» مى فرمايند:
اَلْفِكْرُ تُورِثُ نُوراً وَالْغَفْلَةُ ظُلْمَةً.(5)
فكر وانديشه، نورانيّت را بجاى مى گذارد و غفلت تاريكى را.
زيرا تفكّر اگر بر اساس حقجويى و جستجوى كمال باشد، نشان دهنده حقيقت و بيان كننده واقعيّات جهان هستى در قلمرو شأن شخص متفكّر است؛ و اين خود ايجاد كننده صفا و نورانيّت مى باشد. ولى غفلت از اين حقايق، بر ظلمت و تيرگي هاى موجود مى افزايد.
تحوّلى كه بر اثر كثرت فكر و انديشه، در قلب انسان ايجاد مى شود، او را آماده براى عمل مى سازد؛ به اين جهت فكر و انديشه، ايجاد كننده قوّه عامله است. بنابراين، فكر نه تنها انسان را براى انجام مسائلى كه مورد تفكّر قرار داده است مهيّا و آماده مى نمايد، بلكه بر اثر تداوم فكر، در انسان قوّه عامله و نيرو ىعمل ايجاد مى شود و او را به سوى عمل جذب مى نمايد تا فكر و انديشه، به صورت عمل و رفتار درآيد.
حضرت امام صادق عليه السلام مى فرمايند:
التَّفَكُّرُ يَدْعُو اِلَى الْبِرِّ وَالْعَمَلِ بِهِ.(6)
فكر، انسان را بسوى خوبى ها و عمل به آن دعوت مى كند.
فكر و انديشه درباره راز خلقت انسان و هدف از ايجاد و پيدايش او، وسرانجام و عاقبت وى، آدمى را به سوى نيكى و مقام «عبوديّت»، فرا مى خواند.
شما بوسيله «فكر و انديشه» مى توانيد با رسيدن به مقام «عبوديّت»، نيروهاى عظيمى را كه در وجودتان به صورت نهان و نهفته وجود دارد، به فعليّت رسانده وبيدار نمائيد.
5) تحف العقول: 93.
6) بحار الأنوار: 322/71، از اصول كافى: 55/2.
Pengunjung hari ini : 111119
Total Pengunjung : 239476
Total Pengunjung : 122540074
|