خاتمه کتاب
قلب شكسته
و دل خونين امام زمان ارواحنا فداه
يكى از بزرگترين غم ها و اندوه هاى امام زمان عجّل الله تعالى فرجه كه هر روز آن حضرت براى آن با تمام وجود مى سوزند و اشك مى ريزند، مصيبت شهادت امام حسين عليه السلام است كه پس از قرن ها هنوز انتقام حضرت سيّدالشهداء عليه السلام گرفته نشده و همچنان خون آن حضرت مى جوشد و آرام نمى گيرد. جوشيدن خون امام حسين عليه السلام كه قلب امام زمان عجّل الله تعالى فرجه را كه قلب عالم هستند، آتش مى زند.
شما فكر كنيد وقتى كه قلب عالم را غم و اندوه بى پايان فرا مى گيرد و وجود امام زمان عجّل الله تعالى فرجه را مى سوزاند، در سراسرعالم چه تأثيرات فراوانى دارد و چگونه در همۀ موجودات اثر مى گذارد. براى توضيح مطلب به اين نكته توجّه كنيد: روايات زيادى دربارۀ عصر ظهور داريم كه در آن ها وضع جهان و مردم جهان را بيان فرموده اند. در ميان آن روايات در چند روايت دربارۀ پرندگان آسمان، ماهى هاى درياها و... سخن به ميان آمده است كه آنان به خاطر فرا رسيدن زمان ظهور، به سرور و شادمانى مى پردازند در حدّ درك خود به جهت ارتباطى كه با مقام ولايت دارند به خاطر فرا رسيدن عصر ظهور و گسترش عدالت در جهان و پايان یافتن همۀ جنگ ها و ستمگرى ها مسرور و خوشحال مى شوند.
بديهى است موجوداتى كه فرا رسيدن عصر ظهور را درك مى كنند و به خاطر آن به خوشحالى و سرور مى پردازند، جوشش خون امام حسين عليه السلام نيز در آنان بى اثر نيست، و اين حالت همچنان ادامه دارد تا ظهور امام زمان عجّل الله تعالى فرجه واقع شود.
در روايتى كه از امام حسين عليه السلام وارد شده كه آن حضرت به اين واقعيّت كه به تداوم جوشش خونشان تصريح نموده وفرموده اند كه اين جريان تا ظهور امام زمان عجّل الله تعالى فرجه ادامه دارد .
اين روايت را امام سجّاد عليه السلام از پدر بزرگوارشان امام حسين عليه السلام نقل كرده اند:
قال عليّ بن الحسين عليهماالسلام: قال أبي:
... يا ولدي يا علي والله لايسكن دمي حتّى يبعث الله المهدي فيقتل على دمي من المنافقين الكفره الفسقة سبعين ألفاً.(1)
امام سجّاد عليه السلام فرمود، پدرم فرمودند:
... اى پسرم اى على به خدا سوگند خون من آرام نمى گيرد تا خداوند مهدى را برانگيزاند پس براى انتقام خون من هفتاد هزار نفر (یعنی تعداد زیادی) از كفّار فاسق را بكشد.
با دقّت در معناى اين روايت متوجّه مى شويم از زمان شهادت امام حسين عليه السلام تا به حال و تا زمان قيام و انتقام امام زمان ارواحنا فداه از دشمنان، خون امام حسين عليه السلام آرام نگرفته و در جوشش است كه لازمۀ آن ارتباط ميان شهادت امام حسين علیه السلام و انتقام امام زمان ارواحنا فداه مى باشد.
جوشش خون امام حسين عليه السلام و آرام نگرفتن آن در طول قرن ها چه آثار سوزنده اى در قلب مبارك امام زمان ارواحنا فداه مى گذارد كه خطاب به امام حسين عليه السلام نموده و مى گويند:
فلأندبنّک صباحاً ومساءً ولأبکینّ لک بدل الدموع دماً (2)
باید هر صبح و شام بر شما ندبه و زاری کنم و باید برای شما به جای اشک خون گریه کنم.
تا زمانى كه خون امام حسين عليه السلام در جوشش است آيا قلب امام زمان عجّل الله تعالى فرجه آرام مى گيرد؟
آن زمان كه قلب آتش گرفتۀ آن حضرت براى شهادت امام حسين عليه السلام مى سوزد چه چيزى جز ظهور حضرتش مى تواند قلب سوختۀ آن حضرت را آرام كند؟
چرا به ياد قلب آتش گرفته و دل سوختۀ امام زمان ارواحنا فداه نيستيم؟
چرا براى ظهور آن حضرت دعا نمى كنيم؟
چرا نسبت به ظهور آن بزرگوار غافل هستيم؟
چرا آن همه تأكيد را که در ادعيه و زيارات براى دعاى فرج شده ناديده مى گيريم؟
چرا به پيام هاى امام زمان ارواحنا فداه كه در توقيع و تشرّفات براى دعا نمودن درباره ظهور وارد شده اعتنا نمى كنيم؟
چرا همچون مردم صدر اسلام كه حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام را تنها گذاردند، امام زمانمان را تنها گزارده ايم و براى آن بزرگوار كارى نمى كنيم؟
(1) المناقب: 4 / 85 ، بحارالانوار: 45 / 299 .
(2) بحارالانوار: 101 / 320 .
آج کے وزٹر : 28491
کل کے وزٹر : 250790
تمام وزٹر کی تعداد : 127213861
|