نتيجه گيرى از آنچه گفتيم
با توجّه به آنچه گفتيم: هم به دليل حاكميّت معنوى كه در حرم های اهل بیت علیهم السلام وجود دارد بايد بدانيم كه ضريح هاى ائمّه اطهار علیهم السلام و امامزادگان والا مقام علیهم السلام پاكترين و مطهّرترين نقطه حرم است هم از نظر حاكميّت معنوى و هم از نظر علمى.
بنابراين باز گزاردن حرم ها و بستن اطراف ضريح ها از هيچگونه دليل معنوى و علمى برخوردار نيست.
همانگونه که بستن حرم ها نه داراى دليل معنوى است و نه دليل علمى. علاوه بر آنكه بستن حرم ها يا مانع شدن از تبرّك جستن به ضريح ها خلاف تجربه است.
باز بودن حرم ها و اجتماعات ميليونى در ايّام اربعين در كربلا و نجف و ... ثابت مى كند كه ايمان و اعتقاد مردم به آن مكان هاى مقدّس و عنايات اهل بيت علیهم السلام به زوّارشان، فوق آن چيزى است كه سازمان بهداشت جهانى مى گويد.
آنان كه با تاريخ سر و كار دارند و از مسائل تاريخى آگاهى دارند، مى دانند در طول تاريخ بيمارى هايى مردمان جهان را به خود گرفتار ساخته است مانند بيمارى وبا و طاعون كه كرونا با آن ها قابل مقايسه نيست.
در سال 749 كه بيمارى طاعون بسيارى از شهرها را فرا گرفته بود در هر روز چند هزار نفر جان خود را از دست مى دادند؛ با اينكه جمعيّت انسان ها در آن زمان نسبت به زمان ما بسيار اندك بوده است.
در آن زمان نه مردم را از اجتماع در مساجد ترساندند و نه از حرم هاى اهل بيت علیهم السلام، بلكه مردم را به اجتماع هزاران نفرى در مسجد و بيابان فرا مى خواندند تا براى برطرف شدن بيمارى طاعون دعا كنند. اين واقعيّت را ابن بطوطه در سفرنامه خود نوشته است.
ما قبل از نقل كلام ابن بطوطه توجّه شما را به اين حقيقت جلب مى كنيم كه از صدر اسلام و از زمان حضور ائمّه علیهم السلام، هرگاه بيمارى هاى طاعون و وبا گريبانگير مردم شده و آن ها را به خود مبتلا ساخته است، حتّى يك مورد وجود نداشته است كه اجتماعات مردم را در حرم ائمّه اطهار علیهم السلام و يا مساجد ممنوع كنند و درب حرم و مساجد را ببندند.
ما اين واقعيت را از كتاب «كرونا در دايره پرسمان» نقل مى كنيم:
«تا جايى كه بررسى كرديم، به سندى دست نيافتيم كه تصريح كند در دوران حضور ائمه علیهم السلام بر اثر بيمارى هاى مسرى، تجمعاتى مانند نماز جمعه و جماعت مساجد و مراقد تعطيل شده باشند. پس با صرف نظر از برخى اشارات اندك كه در ادامه خواهيم گفت ، به نظر مى رسد كه منع مردم از حضور در مساجد و مراقد براى مقابله با يك بيمارى واگير، پديده نادرى بوده و اين شايد، ريشه در نوع نگاه مردم به اين گونه بيمارى ها داشته باشد كه گاه با پندارهاى خرافى آميخته بوده است. در اين باره، توجّه به تاريخ پزشكى بيمارى هاى فراگيرى مانند وبا و طاعون، سودمند است. براى نمونه، در منابع طبّ سنّتى، موقعيت ستارگان و سيارات، وضعيت جوّى منطقه از جهت غلظت و رطوبت هوا، تعفّن هوا و استعداد بدنى افراد، در پيدايش بيمارى طاعون مؤثر دانسته شده و حتّى ترس و وهم و خوف را نيز از اسباب سرايت آن مى دانستند. طبيعى است كه چنين نگرش هايى، در شيوع مقابله با بيمارى نيز تأثير داشته است؛ و حتّى با اعتقاد به اثرگذارى ترس و وهم، نه تنها انگيزه اى براى تعطيلى مساجد و مراقد ايجاد نمى شود، بلكه ميل به حضور در اين گونه اماكن افزايش نيز مى يابد.
مطالعات متعدّد صورت گرفته در اين باره نشان مى دهد كه پزشكان مسلمان از ديرباز، به مُسرى بودن اين بيمارى ها اذعان داشته اند؛ ولى در روش هاى درمانى كه در منابع طبّ سنّتى ثبت شده است، اشاره اى به قطع ارتباط با افراد مبتلا از طريق تعطيلى مساجد و مانند آن به چشم نمى خورد. البتّه ترك سرزمينى كه دچار طاعون شده، در منابع طبّى قديم سفارش شده و در روايات اسلامى نيز توصيه به ترك مناطق آلوده وجود دارد؛ ولى اين غير از تعطيلى مساجد و مراكز مذهبى است.»(1)
________________________
(1) كرونا در دايره پرسمان: 244 .
بازديد امروز : 189343
بازديد ديروز : 235629
بازديد کل : 126074228
|