گريه آسمان و زمين
براى امام حسين علیه السلام
ابراهيم نخعى از حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام روايتى نقل كرده است كه آن حضرت به امام حسين علیه السلام مى فرمايند خداوند در قرآن اقوامى را سرزنش نموده است و به آيه اى كه ذكر كرديم استدلال فرمودند و سپس بعد از سوگندى كه ياد كردند به امام حسين علیه السلام فرمودند: تو را حتماً شهيد خواهند كرد و سپس زمين و آسمان بر تو گريه مى كنند. به اين روايت توجّه كنيد:
عَنْ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ قَالَ: خَرَجَ أَمِيرُالْمُؤْمِنِينَ (علیه السلام) فَجَلَسَ فِي الْمَسْجِدِ وَ اجْتَمَعَ أَصْحَابُهُ حَوْلَهُ وَ جَاءَ الْحُسَيْنُ (علیه السلام) حَتَّى قَامَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَي رَأْسِهِ فَقَالَ يَا بُنَيَّ إِنَّ اللَّهَ عَيَّرَ أَقْوَاماً فِي الْقُرْآنِ فَقَالَ (فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ وَما كانُوا مُنْظَرِينَ)(1) وَايْمُ اللَّهِ لَيَقْتُلَنَّكَ ثُمَّ تَبْكِيكَ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ.
از ابراهيم نخَعى نقل شده كه گفت: اميرالمؤمنين علیه السلام از خانه خارج شد و به مسجد رفته و در آنجا نشست و ياران حضرت دور ايشان حلقه زدند. [اندكى بعد] حسين علیه السلام آمده و در مقابل حضرت ايستاد؛ اميرالمؤمنين علیه السلام دستش را بر سر حسين علیه السلام گذاشته و فرمود: «فرزندم! خداوند در قرآن، اقوامى را سرزنش كرده و فرموده: فَمَا بَكَتْ عَليْهِمُ السَّمَاء والأَرْضُ ومَا كَانُوا مُنظَرِينَ؛ به خدا سوگند! تو را خواهند كشت و آسمان و زمين برايت خواهند گريست».(2)
شبيه اين روايت با سندى ديگر نيز نقل شده است.(3)
در اين روايت حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام سوگند ياد كرده اند كه آسمان و زمين بر امام حسين علیه السلام گريه مى كنند.
در روايات ديگرى نيز وارد شده است كه آسمان ها و زمين براى امام حسين علیه السلام خواهند گريست.
در روايتى حضرت زين العابدين علیه السلام به گريه آسمان ها و زمين و همچنين به گريه اهل آسمان ها تصريح كرده اند:
(أَيُّهَا النَّاسُ فَأَيُ رِجَالاتٍ مِنْكُمْ يُسَرُّونَ بَعْدَ قَتْلِهِ أَمْ أَيَّةُ عَيْنٍ مِنْكُمْ تَحْبِسُ دَمْعَهَا وَ تَضَنُّ عَنِ انْهِمَا لِهَا فَلَقَدْ بَكَتِ السَّبْعُ الشِّدَادُ لِقَتْلِهِ وَبَكَتِ الْبِحَارُ بِأَمْوَاجِهَا وَالسَّمَاوَاتُ بِأَرْكَانِهَا وَالْأَرْضُ بِأَرْجَائِهَا وَ الْأَشْجَارُ بِأَغْصَانِهَا وَالْحِيتَانُ وَلُجَجُ الْبِحَارِ وَالْمَلَائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ وَأَهْلُ السَّمَاوَاتِ أَجْمَعُونَ أَيُّهَا النَّاسُ أَيُّ قَلْبٍ لَا يَنْصَدِعُ لِقَتْلِهِ أَمْ أَيُّ فُؤَادٍ لَا يَحِنُّ إِلَيْهِ أَمْ أَيُّ سَمْعٍ يَسْمَعُ هَذِهِ الثُّلْمَهًَْ الَّتِي ثُلِمَتْ فِي الْإِسْلَام.
امام سجّاد علیه السلام : [خطاب به مردم مدينه] فرمودند: اى مردم! كدام يك از مردان شما مى تواند پس از كشته شدن امام حسين علیه السلام شاد و خرّم باشد؟! يا چشمِ كدام يك از شما مى تواند اشك خويش را بازداشته و از جارى شدنش جلوگيرى كند؟! با اين كه هفت آسمان محكم، درياها با موج هايشان، آسمان ها با ستون هايشان، زمين با كناره ها و اطرافش، درختان با شاخه هاى خود، ماهيان و ژرفاى درياها، فرشتگان مقرَّب درگاه الهى و اهل آسمان ها همه و همه براى كشته شدنش گريه كردند! اى مردم! كدامين قلب است كه براى كشته شدنش شكافته نشود؟! و يا كدامين دل است كه براى او ناله نكند؟! يا كدامين گوش مى تواند اين شكافى را كه در اسلام پديدار گشت بشنود؟(4)
روايات ديگرى نيز وارد شده كه در آن ها به گريه آسمان ها و زمين و اهل آسمان و زمين تصريح شده است.
رواياتى كه در اين باره نقل كرديم ثابت مى كند كه گريه براى امام حسين علیه السلام اختصاص به انسان ها ندارد بلكه موجودات عالم هستى بر آن حضرت گريسته اند.
گريستن موجودات در عالم هستى و به لرزه درآمدن عرش الهى به خاطر شهادت آن بزرگوار دليل بر عظمت مقام امام حسين علیه السلام است. نه تنها بر عظمت مقام امام حسين علیه السلام دلالت دارد؛ بلكه دليل بر بى شمار بودن گريه كنندگان براى امام حسين علیه السلام و سابقه طولانى عزادارى براى آن حضرت مى باشد.
__________________________________
(1) سوره دخان، آيه 29.
(2) تفسير اهل بيت علیهم السلام: 14 / 180 ، از بحارالأنوار: 45 / 209 .
(3) تفسير البرهان: 13 / 184.
(4) تفسير اهل بيت علیهم السلام: 14 / 182 ، بحارالأنوار: 45 / 148.
بازديد امروز : 192477
بازديد ديروز : 299523
بازديد کل : 122381956
|