685 / 13 ) باز در همان كتاب آمده است:
عبداللَّه بن بكر(36) ارجانى - در يك حديث مفصّلى - از امام صادق عليه السلام نقل مى كند كه حضرتش فرمود:
يابن بكر! إنّ قلوبنا غير قلوب الناس، إنّا مصفّون مصطفون، نرى مالايرى الناس، ونسمع ما لايسمعون، وإنّ الملائكة تنزل علينا في رحالنا وتقلّب على فرشنا وتشهد ]طعامنا[ وتحضر موتانا.
اى فرزند بكر! دل هاى ما غير از دل هاى مردم است، ما پاك و برگزيده هستيم،چيزهايى را مى بينيم كه مردم نمى بينند، و چيزهايى را مى شنويم كه مردم نمى شوند، همانا فرشتگان به منازل ما فرود مى آيند و روى فرشايمان قدم مى گذارند و شاهد سفره ما هستند و در (تشييع جنازه) مردگان ما حاضر مى شوند.
آنان از اخبارى كه هنوز اتّفاق نيفتاده ما را آگاه مى سازند و با ما نماز مى خوانند وبراى ما دعا مى كنند، و بالهاى خود را (براى تبرّك) به ما مى مالند، و بچّه هاى مارا روى بالهايشان حركت مى دهند، و مانع رسيدن جنبندگان و آزار آنها به ما مىشوند، و روييدنى هاى زمين را در فصل خودش به ما مى رسانند، آب هرزمينى را براى ما مى آورند كه در ظرفهاى ما وجود دارد.
هر روز هيچ ساعت و هيچ وقت نمازى نيست جز آن كه آنها ما را مطّلع مى نمايند، شبى نيست كه بر ما بگذرد مگر اين كه اخبار هر سرزمين را با اتّفاقات آن براى ما مى آورند، اخبار جنّ، اخبار اهل هوا از فرشتگان، هر پادشاهى كه در زمين مى ميرد و كسى كه جانشين او مى شود و چگونگى رفتار او با پيشينيان،خبر همه را مىآورند، اخبار شش زمين تا زمين هفتم به ما مى رسد.
عرض كردم: قربانت گردم، انتهاى اين كوه كجاست؟
فرمود: انتهاى اين كوه تا زمين ششم است، و جهنّم در يكى از واديهاى آن تعداد قرار دارد، در آن وادى نگهبانانى هستند كه تعداد آنها از ستارگان آسمانها وقطرات باران و آنچه در درياها و زمين است بيشتر است، كه هر فرشته به كارى گماشته شده و از آن سرپيچى نمى كند.
عرض كردم: آيا همه اين اخبار را به محضر همه شما مىآورند؟
فرمود: نه، اين اخبار به صاحب اين امر (يعنى امام زمان عليه السلام) مى رسد، علم وقدرت ما آن اندازه است كه مردم توان حمل آن و توان قضاوت در آن را ندارند،ولى ما در آن موارد حكم مى كنيم، كسى كه حكم ما را نپذيرد فرشتگان او را برقول ما مجبور مى كنند و دستور مى دهند به كسانى كه نگهبان او هستند او را مجبور و وادار به قول ما نمايند، اگر از جنّيان مخالف يا كافر باشد او را به بند مى كشند، و آن قدر شكنجه مى دهند تا حكم ما را بپذيرد.
عرض كردم: قربانت گردم، آيا امام، مابين مشرق و مغرب را مى بيند؟
فرمود: اى فرزند بكر! پس چگونه مى تواند حجّت و امام براى مشرق و مغرب باشد، در حالى كه آنها را نبيند و در ميان آنها فرمانروائى نكند؟ چگونه حجّت وامام است بر مردمى كه از چشم او پنهانند و قدرتى بر آنها ندارد و آنان بر اوقدرت ندارند؟ و چگونه احكام الهى را به مردم مى رساند و گواه بر مردم است درصورتى كه آنها را نمى بيند؟
و چگونه حجّت و امام بر آنهاست در حالى كه از نظر او پنهان هستند و ميان او وآنها حايل و مانعى است؟ كه مأموريّت را از جانب خدا در حقّ آنها انجام دهد،حال آنكه خداى مى فرمايد:
«وَما أَرْسَلْناكَ إِلّا كافَّةً لِلنَّاسِ»(37)؛
«ما تو را جز براى همه مردم نفرستاديم».
يعنى ما تو را بر همه كسانى كه روى كره زمين هستند، فرستاديم.
والحجّة من بعد النبيّ صلى الله عليه وآله وسلم يقوم مقامه، وهو الدليل على ما تشاجرت فيه الاُمّة، والآخذ بحقوق الناس، والقيام بأمراللَّه والمنصف لبعضهم من بعض.
و حجّت و امام پس از پيامبرصلى الله عليه وآله وسلم جانشين و قائم مقام اوست، او راهنما براى حلّ اختلافاتى است كه ميان مردم واقع مى شود، و مدافع حقوق مردم است، و به امرخدا قيام كننده و داد بعضى را از ديگرى مى گيرد.
پس اگر در ميان مردم كسى نباشد كه گفتارش ميان مردم نافذ باشد تا گفتار خدارا اجرا كند كه خداوند مى فرمايد:
«سَنُريهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ»(38)؛
«به زودى نشانه هاى خود را در اطراف جهان و در درون جانشان به آنها نشان مى دهيم»، پس كدام آيه و نشانه اى در آفاق جز ماست كه خداوند به اهل زمين نشان داده؟
و در مورد ديگر فرموده:
«ما نُريهِمْ مِنْ آيَةٍ إِلّا هِيَ أَكْبَرُ مِنْ اُخْتِها»(39)؛
«ما هيچ آيهاى به آنان نشان نمى داديم مگر اين كه از ديگرى بزرگتر بود».
پس كدام آيه از ما بزرگتر است؟!
سوگند به خدا! همانا بنى هاشم و قريش از آنچه خداوند به ما عطا فرموده آگاه وباخبرند، ولى حسادت آنها را هلاك نمود همان طور كه شيطان را هلاك كرد.
آنان در مواقعى كه ناچارند و بر جان خود مى ترسند نزد ما مىآيند و از مامى پرسند و ما بر آنها توضيح مى دهيم و راه حلّى نشان مى دهيم، آنگاه مى گويند: گواهى مى دهيم كه شما اهل علم هستيد. سپس بيرون مى روند و درنزد ديگران مى گويند: ما كسى را كه گمراهتر از پيروان آنها باشند و حرف آنها رابپذيرند، نديديم!!
عرض كردم: قربانت گردم، مرا از امام حسين عليه السلام آگاه ساز، اگر قبر آن حضرت را بشكافند چيزى در قبر آن مى يابند؟ فرمود:
اى پسر بكر! چه پرسش هاى بزرگى مى نمايى؟ امام حسين عليه السلام به همراه پدر،مادر، و برادرش امام حسن عليه السلام در جايگاه رسول خداصلى الله عليه وآله وسلم هستند، زندگى مىكنند همان گونه آن حضرت زندگى مىكند و روزى مى خورند همان طورى كه آن حضرت روزى مىخورد، اگر در آن ايّام نبش قبر مىشد البتّه در آنجا پيدا مىشد ولى امروز او در نزد پروردگارش زنده است و محلّ سپاهيانش را نظاره گر است و او به عرش الهى نگاه مى كند چه زمانى دستور حمل آن به او داده مى شود.
او در طرف راست عرش الهى است و مى گويد: پروردگارا! آنچه به من وعده داده اى وفا كن!
او به زوّار خود نگاه مىكند و به اسم و اسم پدرانشان و درجات و مقامات آنها نزدخدا از شما نسبت به فرزند و خانه هايتان آگاهتر است. او كسانى را كه به او گريه مى كنند مى بيند و از روى مهر و محبّت براى آنها طلب آمرزش مى كند، و از پدر گرامى اش مى خواهد تا براى ايشان استغفار كند ومى فرمايد: لو تعلم أيّها الباكي! مااُعدّ لك لفرحت أكثرممّا جزعت.
اى گريه كننده! اگر بدانى خداوند چه چيزى براى تو فراهم آورده شاديت از گريه ات بيشتر مى شود.
و هر كدام از فرشتگان آسمان كه صداى گريه او را مى شنوند و آنانى كه در حرم امام حسين عليه السلام هستند بر آن گريه كنندگان از روى محبّت استغفار مى نمايند و وى بدون گناه از آن مكان مقدّس برمى گردد.(40)
------------------------------------------
36) در نسخه اى «بكير» آمده است.
37) سوره سبأ، آيه 28.
38) سوره فصّلت، آيه 53.
39) سوره زخرف، آيه 48.
40) كامل الزيارات: 541 ضمن ح 2، الإختصاص: 340 (بخشى از حديث)، بحار الأنوار: 374/25 ضمن ح 24.
اين حديث در كتابهاى تأويل الآيات: 884/2 ح 12، مدينة المعاجز: 142/6 ح 340، و تفسير برهان: 148/4 ح1 به نقل از كامل الزيارات نقل شده است. باز علّامه مجلسى رحمه الله در بحار الأنوار: 300/27 ح4 و 292/44 ح 35 بخشى ازحديث را از كامل الزيارات نقل نموده است.
گفتنى است كه بخشى از اين حديث در ج 550/1 ح 381 همين كتاب نقل شده است.
Today’s viewers : 117120
Yesterday’s viewers : 226802
Total viewers : 122974939
|