تشكيل مجالسِ دعا براى تعجيل ظهور
امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه
همان طور كه مى توان به تنهايى دعا كرد ، مى توان به طور گروهى به دعا پرداخت . بدين شكل كه مجالسى تشكيل شود و در آنها از امام عصر ارواحنا فداه ياد شود؛ چرا كه با اين كار ، افزون بر اين كه براى امام عليه السلام دعا شده است، كارهاى نيك ديگرى مانند زنده كردن امر (امامت) امامان عليهم السلام ؛ بيان و بازگو كردن حديثهايى كه از اهل بيت عليهم السلام رسيده است؛ و... صورت مى گيرد .
نويسنده كتاب «مكيال المكارم» مى گويد: يكى از تكليفها و وظايف مردم در زمان غيبت حضرت مهدى ارواحنا فداه ، آن است كه مجالسى برپا كنند كه در آن از امام زمان عليه السلام ياد شود ، و خوبى ها، فضيلتها و مقامات شكوهمندش گفتگو گردد و به اطّلاع همگان برسد ، و براى آن وجود شريف در آن مجالس دعا شود و از بذل و بخشش جان و مال در اين راه خوددارى نگردد ؛ چرا كه اين كارها، رواج دادن و گسترش آيين خدا، بزرگداشت و بالابردن كلام خدا، و كمك كردن به يكديگر براى انجام نيكى و تقوا، و گرامى داشت مراسم و شعائر الهى ، و يارى نسبت به ولىّ پروردگار است .
افزون بر مطالبى كه بيان شد و نيز ارزشهاى ديگرى كه در مورد برپايى اين مجالس مى توان برشمرد؛ فرمايش امام صادق عليه السلام - كه در كتاب «وسائل الشيعه» وغير آن نقل شده است - نيز بر اين مطلب دلالت دارد :
تزاوروا ، فإنّ في زيارتكم إحياءاً لقلوبكم وذكراً لأحاديثنا ، وأحاديثنا تعطّف بعضكم على بعض، فإن أخذتم بها رشدتم ونجوتم ، وإن تركتموها ضللتم وهلكتم فخذوا بها وأنا بنجاتكم زعيم . (وسائل الشیعه 567/11)
به ديدار يكديگر برويد؛ زيرا اين ديد و بازديدها موجب زنده شدن دلهاى شما ، و بازگو كردن و يادآورى حديثهاى ماست . حديثها و سخنان ما ، باعث همبستگى و مهربانى بيشتر بين برخى از شما با برخى ديگر خواهد شد . اگر سخنان ما را پذيرفتيد و به كار گرفتيد، هدايت مى شويد و نجات مى يابيد؛ و اگر سخن ما را رها كرديد، گمراه مى گرديد و هلاك مى شويد ؛ بنابراين، شما احاديث و سخنان ما را بپذيريد و به كار بنديد ، من نيز ضامن و عهده دار نجات شما مى باشم .
دلالت روايت بر مطلب ما به اين گونه است كه : دليل دستور دادن آن حضرت به ديد و بازديد شيعيان اين است كه انگيزه و وسيله اى براى زنده شدن امر (امامت) ايشان و بازگويى احاديثشان است ؛ پس ، نتيحه مى گيريم كه بدون شك ، تشكيل اين گونه مجالس كه در آن ياد فضايل او ، و امورى كه مربوط به آن حضرت است ؛ داراى برترى و استحباب است و ائمّه عليهم السلام به اين كار ، علاقه مند هستند .
حضرت اميرالمؤمنين على عليه السلام نيز در حديث «أربع مائة» ، مطالبى فرمودهاند كه مربوط به موضوع بحث ماست :
إنّ اللَّه تبارك وتعالى إطّلع إلى الأرض فاختارنا ، واختار لنا شيعة ينصروننا ، ويفرحون لفرحنا ، ويحزنون لحزننا ، ويبذلون أموالهم وأنفسهم فينا ، اُولئك منّا و إلينا ، الخبر . (خصال ، 635/2)
همانا، خداى تبارك و تعالى ، با آگاهى و روشنبينى كه نسبت به زمين (و موجوداتش) داشت، ما را برگزيد؛ و شيعيان و پيروانى نيز براى ما انتخاب كرد، تا ما را يارى كنند ، و به جهت شادى ما شادمان ، و براى ناراحتى و اندوه ما اندوهگين باشند ، و ثروت و جان خويش را در راه ما بذل و بخشش نمايند . اينان از ما هستند ، و به سوى مايند ...
هشدار و آگاهى : مى توان گفت : در برخى از زمانها ، واجب است چنين مجالسى تشكيل شود ، همانند وقتى كه مردم در حال كشيده شدن به انحراف و گمراهى باشند ، و بتوان با تشكيل اين گونه مجالس ، آنان را از هلاكت و تباهى و انحراف بازداشت و به شاهراه هدايت ارشاد و راهنمايى نمود .
وجوب اين امر با توجّه به دليلهاى امر به معروف و نهى از منكر ؛ و نيز ، راهنمايى گمشدگان ، و نيز بازداشتن اهل بدعت و گمراهى به دست مى آيد . البتّه ، در همه حالات تنها خداى متعال است كه انسان را حفظ مى كند و از گناه باز مى دارد . (مکیال المکارم 169/2)
منبع : سایت شعائر، از کتاب « صحیفه مهدیه » صفحه 60.
منبع : سایت مناجات، از کتاب « صحیفه مهدیه » صفحه 60.
بازديد امروز : 180797
بازديد ديروز : 239638
بازديد کل : 125596823
|