وکالت در دعا
(دعاى حضرت حجّت ارواحنا فداه براى عالم تويسرکانى)
مسکة
در اين باب است که عالم جليل، مرحوم آقا شيخ حسن تويسرکانى آن حضرت را در خواب مى بيند و خوابش به معجزه متعقّب مى شود.
عالم ربّانى، آقا ميرزا هادى خراسانى بجستانى - ايّده الله تعالى - ما را از مرحوم سيّد عالم فاضل عابد زاهد ممجّد، حاج سيّد حسين اصفهانى متولّى مدرسه صدر نجف اشرف خبر داد که از عالم فاضل محقّق، شيخ حسن تويسرکانى شنيدم، که گفت: اوايل جوانى که در نجف اشرف مشغول تحصيل بودم، امر معيشت بر من سخت مى گذشت. بنا گذاشتم فقط به قصد دعا کردن براى توسعه حال به کربلا مشرّف شوم. چون مشرّف گرديدم، شب را خوابيدم، هنوز به حرم محترم مشرّف نشده بودم که در خواب به حضور باهر النّور موفور السّرور حضرت ناموس دهر، بقيّة الله ولىّ عصر ارواحنا له الفداه مشرّف گرديدم. فرمودند: فلانى، دعا کن!
عرض کردم: يا مولاى! به قصد دعا مشرّف شدم.
فرمودند: خيلى خوب، همين جا بالاى سر است، دعا کن! دست به دعا برداشتم و با تضرّع و زارى دعا کردم.
فرمودند: نشد. دو مرتبه بهتر از اوّل مشغول دعا کردن شدم. باز فرمودند: نشد. مرتبه سوّم آن چه مى دانستم به جدّ و جهد الحاح نمودم. باز فرمودند: نشد.
ديگر عاجز شدم، عرض کردم: سيّدى! دعا کردن وکالت بردار هست يا نه؟
فرمودند: بلى! هست.
عرض کردم: من شما را وکيل کردم که برايم دعا فرماييد.
فرمودند: خيلى خوب. سپس دست به دعا برداشتند و دعا فرمودند.
چون به نجف اشرف مراجعت نمودم، شخص تاجر تويسرکانى که ساکن طهران بود به زيارت عتبات و حضور مبارک حجّة الاسلام ميرزاى رشتى رحمه الله مشرّف شد و چون شيخ حسن تويسرکانى از شاگردهاى مبرّز ايشان بود، لهذا مرحوم ميرزا، جناب شيخ حسن را بسيار توصيف کردند و بالاخره به او فرمودند: دخترت را به او بده! حاجى مذکور فوراً قبول نمود. بعد از چند روز جناب شيخ حسن صاحب عيال، مال، خانه و زندگى گرديد.(1)
-----------------------------------------------
(1) العبقری الحسان: 2 / 457.