پايان بخش
اين بخش را با دعايى در توسّل و طلب شفاء از اهل بيت عليهم السلام، دو توقيع شريفى كه از ناحيه مقدّسه عليه السلام صادر گرديده و با فايده اى لطيف، به پايان مى بريم:
توسّل: سيّد جليل القدر، سيّد بن طاووس رحمه الله در كتاب «مهج الدعوات» در ذيل دعاى عبرات، دعاى توسّلى ذكر نموده كه دوست دارم اين كتاب گرانقدر را با آن دعاى شريف به پايان ببرم، تا به سبب اسامى آن بزرگواران - همان اسامى نيكويى است كه در قرآن كريم وارد شده، آنجاكه خداوند متعال مى فرمايد: «وَللَّهِِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها»(81)؛ «و براى خداوند، نامهاى نيكى است، خداوند را به آن نامها بخوانيد»، همان گونه كه در روايتى(82) وارد شده است - پايان آن با بوى خوش مشك عطرآگين شده و در اين راستا بايستى رقابت كنندگان به رقابت پرداخته و از همديگر پيشى گيرند.
اينك متن دعا چنين است:(83)
إلهى وإذا قام ذو حاجة في حاجته شفيعاً فوجدته ممتنع النجاح مطيعاً، فإنّي أستشفع إليك بكرامتك والصفوة من أنبيائك(84) الّذين لهم أنشأت ما يقلّ ويظلّ ونزَّلت(85) ما يدقّ ويجلّ، أتقرّب إليك بأوّل من توَّجته تاج الجلالة، وأحللته من الفطرة محلّ السلالة، حجّتك في خلقك، وأمينك على عبادك، محمّد رسولك صلّى اللَّه عليه وآله، وبمن جعلته لنوره مغرباً، وعن مكنون سرّه مُعْرِباً، سيّدالأوصياء، وإمام الأتقياء، يعسوب الدين، وقائد الغرّ المحجّلين، أبي الأئمّة الراشدين عليّ أميرالمؤمنين صلوات اللَّه عليه.
وأتقرّب إليك بخيرة الأخيار، واُمّ الأنوار، والإنسيّة الحوراء البتول العذراء فاطمة الزهراء سلام اللَّه عليها، وبقرّة عين الرسول، وثمرتَي فؤاد البتول، السيّدين الإمامين أبي محمّد الحسن وأبي عبداللَّه الحسين، وبالسجّاد زينالعبّاد، ذي الثفنات، راهب العرب عليّ بن الحسين، وبالإمام العالم، والسيّد الحاكم، والنجم الزاهر، والقمر الباهر مولاي محمّد بن عليّ الباقر.
وبالإمام الصادق مبيّن المشكلات، مظهر الحقائق، والمفحم بحجّته كلّ ناطق، مخرس ألسنة أهل الجدال، مسكّن الشقاشق مولاي جعفر بن محمّد الصادق، وبالإمام التقيّ، والمخلص الصفيّ، والنور الأحمدي، والنور الأنور، والضياء الأزهر مولاى موسى بن جعفر.
وبالإمام المرتضى، والسيف المنتضى مولاي عليّ بن موسى الرضا، وبالإمام الأمجد، والباب الأقصد، والطريق الأرشد، والعالم المؤيّد، ينبوع الحكم، ومصباح الظلم، سيّد العرب والعجم، الهادي إلى [الحقّ] والرشاد، والموفّق بالتأييد والسداد مولانا محمّد بن عليّ الجواد.
وبالإمام منحة الجبّار، ووالد الأئمّة الأطهار عليّ بن محمّد، المولود بالعسكرالّذي حذّر بمواعظه وأنذر، وبالإمام المنزّه عن المآثم، المطهّر عن المظالم، الحبر العالم، بدر الظلام، ربيع الأنام، التقيّ النقيّ الطاهر الزكيّ مولاي أبي محمّد الحسن بن عليّ العسكري.
وأتقرّب إليك بالحفيظ العليم، الّذي جعلته على خزائن الأرض، والأب الرحيم الّذي ملّكته أزمّة البسط والقبض، صاحب النقيبة الميمونة، وقاصف الشجرة الملعونة، مكلّم الناس في المهد، والدالّ على منهاج الرشد، الغائب عن الأبصار، الحاضر في الأمصار، الغائب عن العيون، الحاضر في الأفكار، بقيّة الأخيار، الوارث لذي الفقار، الّذي يظهر في بيت اللَّه ذي الأستار، العالم المطهّر محمّد بن الحسن عليهم أفضل التحيّات وأعظم البركات وأتمّ الصلوات.
أللهمّ فهؤلاء معاقلي إليك في طلباتي ووسائلي، فصلّ عليهم صلاة لايعرف سواك مقاديرها، ولايبلغ كثير الخلائق صغيرها، وكن لي بهم عند أحسن ظنّي وحقّق لي بمقاديرك تهيئة التمنّي.
إلهي لا ركن لي أشدّ منك فآوي إلى ركن شديد، ولا قول لي أسدّ من دعائك فاستظهرك بقول سديد، ولا شفيع لي إليك أوجه من هؤلاء فآتيك بشفيع وديد فهل بقي يا ربّ غير أن تجيب وترحم منّي البكاء والنحيب؟
يا من لا إله سواه، يا من يجيب المضطرّ إذا دعاه، يا راحم عبرة يعقوب، ياكاشف ضرّ أيّوب، إغفر لي وارحمني وانصرني على القوم الكافرين، وافتح لي وأنت خير الفاتحين، ياذا القوّة المتين، يا أرحم الراحمين.(86)
خداوندا! آنگاه كه حاجتمندى در برابر تو ايستاده و تو را براى حاجتش شفيع قرار دهد، ولى تو او را شخصى بيابى كه برآورده شدن حاجتش ممتنع است، امّا مطيع تو باشد؛ من از تو طلب شفاعت مى كنم به بزرگواريت و به حق پيامبران برگزيده ات كه به خاطر آنان موجودات را آفريده اى و از آسمان آنچه را كه - دقيق است و بزرگ - فرو فرستاده اى.
به تو نزديكى مى جويم به سبب نخستين فردى كه تاج جلالت و شكوه بر سرش نهادى وجايگاه نيكويى از فطرت و خلقت به او بخشيدى، همان حجّت تو در ميان آفريدگانت و امين تو بر بندگانت، حضرت محمّدصلى الله عليه وآله وسلم فرستاده؛
و (تقرّب مى جويم) به آن بزرگوارى كه او را خاستگاه نور او (پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم) و بيانگر راز او قرار دادى، او سرور اوصيا و جانشينان و پيشواى پرهيزكاران، رهبر دين و پيشواى سفيدرويان و پدر بزرگوار امامان هدايتگران؛ حضرت على اميرمؤمنان - درودهاى خداوند بر او باد - است؛
و به تو نزديكى مى جويم به برگزيده برگزيدگان، مادر نورها و انسيّه حوراء، بتول عذرا، حضرت فاطمه زهرا، سلام خداوند بر او باد؛
و (به تو نزديكى مى جويم) به دو نور ديده پيامبر خدا و دو ميوه دل فاطمه زهرا عليها السلام، دو سيّدو دو امام، ابى محمّد حسن مجتبى و ابى عبداللَّه الحسين سيّد الشهداء؛ و به امام سجّاد، زينت بندگان (كسى كه از كثرت عبادت) داراى پينه هايى در اعضاى سجده اش داشت، راهب عرب، علىّ بن الحسين؛ و به امام دانشمند و سيّد حاكم، ستاره پر فروغ و ماه تابان، مولايم محمّد بن علىّ الباقر؛ و به امام صادق، بيانگر مشكلها، نمايانگر حقيقتها، ساكت كننده با دليل هر گوينده را وگنگ كننده زبان جدال كنندگان را، ساكن كننده بانگهاى (بيهودگان)، مولايم امام جعفر بن محمّد صادق؛ و به امام پرهيزكار، خالص برگزيده، نور احمدى، نور درخشان، و پرتو تابان، مولايم امام موسى بن جعفر؛ و به امام برگزيده و شمشير از نيام بركشيده، مولايم امام علىّ بن موسى الرضا؛ و به امام گرامى تر، درگاه اميدواران، راه رشد يافته و دانشمند تأييد شده، سرچشمه حكمتها وچراغ تاريكها، سرور عرب و عجم، هدايتگر به راه حق و راست و موفّق شده به تأييد و راستى مولايمان امام محمّد بن علىّ الجواد؛ و به امامى كه عطاى خداوند جبّار و پدر پيشوايان پاك و اطهار است، علىّ بن محمّد كه در پادگان (دشمنان) متولّد شد، آن كه با پندها اندرز و بيم داد؛ و به امام منزّه از گناهان، و پاكيزه از مظالم و دادخواهىها، دانشمند و نيكوكار، ماه تاريكى ها، بهار مردمان، پرهيزكار، پاك، پاكيزه و نكوكار مولايم امام ابا محمّد حسن بن على عسكرى؛ و به تو نزديكى مى جويم به نگهبان دانايى كه او را بر خزينه هاى زمين قرار دادى و به پدر مهربانى كه زمام بسط و قبض اُمور را به او واگذار نمودى، همان بزرگوارى كه داراى مناقب مبارك و درهم كوبنده درخت ملعون است، سخنگوى با مردم در گاهواره و هدايتگر به سوى راه راست، پوشيده از ديدگان، حاضر در شهرها، پنهان ازچشمها و حاضر در فكرها، باقى مانده برگزيدگان، وارث شمشير ذوالفقار، كسى كه در خانه خداوندى كه داراى پرده هاست، ظاهر مى شود، داناى پاكيزه، امام محمّد بن الحسن كه بهترين تحيّتها و بزرگترين بركتها و كاملترين درودها بر آنان باد.
خداوندا! اينان پناهگاه هاى من درخواسته ها و وسيله هاى من به سوى تو هستند، پس برآنان درودى فرست كه جز تو كسى اندازه اش را نداند و انبوه آفريدگان بر اندك آن راه نيابند و بهترين گمانم را در مورد آنان انجام ده و برترين آرزويم را با تقديراتت محقّق ساز.
خداوندا! تكيه گاهى محكمتر از تو ندارم كه بدان پناه آورده و تكيه زنم و گفتارى استوارتر از خواندن تو را ندارم تا با آن پشت گرم شوم و شفيعانى آبرومندتر از اينان ندارم تا به عنوان شفيع نزد تو آورم.
اى پروردگار من! آيا راهى جز اجابت دعايم و ترحّم نمودن بر اشكها و ناله هايم باقى مانده است؟! اى كسى كه جز او خدايى نيست، اى اجابت كننده دعاى بيچاره اى كه او را بخواند، اى رحم كننده بر اشك حضرت يعقوب، اى برطرف كننده ناراحتى حضرت ايّوب، مرابيامرز و بر من رحم كن و مرا بر گروه كافران يارى نما و براى من راه گشايشى عطا كن كه تو بهترين راهگشايان هستى، اى داراى نيروى قوى، اى مهربانترين مهربانان.
81) سوره اعراف، آيه 180.
82) تفسير برهان: 52/2.
83) گفتنى است آنچه نويسنده محترم (اعلى اللَّه مقامه) آورده، بخش پايانى دعاى عبرات است، خوانندگان گرامى كه خواهان تمام دعا با اضافات مهمّ آن هستند به كتاب شريف «صحيفه مهديّه: 425» مراجعه نمايند.
84) أنامك، خ.
85) برأت، خ.
بازديد امروز : 38904
بازديد ديروز : 242836
بازديد کل : 124779107
|