آب منبع روشنایی و آتش
از جمله بیانات فصیح حضرت، اشاره ایشان به انرژی حرارتی، الکتریکی و اتمی در کلمات ذیل است. سید محمود مهدی در کتاب «قرآن و مردم»(1) چنین آورده است:
امام علی علیه السلام مشرف بر آب فرات نشسته بودو در حالی که در دست مبارکش شاخهای از درخت بود آن را به سطح آب زد و به اصحابش فرمود:
«لو شئت لاستخرجت لکم من الماء، نوراً وناراً؛»
«اگر اراده کنم از این آب برای شما نور و آتش بیرون میکشم».
در این سخن اسرار پنهانی و علوم ویژهای نهفته و حضرت این علوم را به صورت رموز و اشاره با کلمات اندکی بیان نمودند در حالی که در آن علومی بسیار بزرگ و ارزشمند بود.
این عبارت کوتاه، اشاره عمیقی درباره انرژیهایی که در آب
موجود است دارد، چرا که از آب برای ما نور (الکتریسیته) و آتش (انرژی حرارتی) به وجود میآید و هنگامی که با ژرف اندیشی و نگاه عمیق با این مسأله روبرو شویم مییابیم که آب از دو عنصر هیدروژن و اکسیژن ترکیب یافته است. با این ویژگی که هیدروژن قابل احتراق و موجب روشنایی میشود و اکسیژن در عمل انفجار و سوختن به هیدروژن کمک میکند و حاصل این مساعدت تولید حرارت (انرژی حرارتی) است.(2)----------------------------------------------------------------
(1) ص 35.
(2) شگفتىها و اعجازهاى علمى در سخنان امام على علیه السلام: 110.