(8)
حرز براى حفظ از شرّ دشمنان
اهل بيت عليهم السلام
سید بن طاووس در «مهج الدعوات» نقل کرده است :
اين حرزى است كه در لباس آن حضرت يافت شد، گفته اند: هنگامى كه حضرت امام رضا عليه السلام دار فانى را وداع كرد تعويذى از آن حضرت پيدا شد، و در آن، حرزى بود كه گفته شده:
پدرانش عليهم السلام فرموده اند كه جدّ بزرگوارشان حضرت امير المؤمنين عليه السلام به آن خود را از دشمنان حفظ مى كرد و آن را در غلاف شمشير نصب كرده و آويخته بود و در آخر آن نام هاى خداوند عزيز و بلند مرتبه بود، و آن حضرت بر فرزندان و بستگانش شرط كرده بود كه آن را عليه كسى نخوانند؛ زيرا كه اين دعا هرگز از ناحيه پروردگار محجوب نمى ماند و رد نمى شود:
أَللَّهُمَّ بِكَ أَسْتَفْتِحُ وَبِكَ أَسْتَنْجِحُ، وَبِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَالِهِ أَتَوَجَّهُ. أَللَّهُمَّ سَهِّلْ لي حُزُونَتَهُ وَكُلَّ حُزُونَةٍ، وَذَلِّلْ لي صُعُوبَتَهُ وَكُلّ صُعُوبَةٍ، وَاكْفِني مَؤُنَتَهُ وَكُلَّ مَؤُنَةٍ، وَارْزُقْني مَعْرُوفَهُ وَوُدَّهُ، وَاصْرِفْ عَنّي ضُرَّهُ وَمَعَرَّتَهُ، إِنَّكَ تَمْحُو ما تَشآءُ وَتُثْبِتُ، وَعِنْدَكَ اُمُّ الْكِتابِ.
«أَلا إِنَّ أَوْلِيآءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ»(41)، «إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَصِلُوا إِلَيْكَ»(42) ، طه حم لايُبْصِرُونَ، وَ«جَعَلْنا في أَعْناقِهِمْ أَغْلالاً فَهِيَ إِلَى الْأَذْقانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ × وَجَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْديهِمْ سَدّاً وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدّاً فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لايُبْصِرُونَ»(43)، «اُولئِكَ الَّذينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصارِهِمْ وَاُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ»(44).
«لاجَرَمَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَما يُعْلِنُونَ»(45)، «فَسَيَكْفيكَهُمُ اللَّهُ وَهُوَ السَّميعُ الْعَليمُ»(46)، «وَتَريهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ وَهُمْ لايُبْصِرُونَ»(47)، «صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لايَرْجِعُونَ»(48)، «طسم × تِلْكَ اياتُ الْكِتابِ الْمُبينِ × لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ أَلّا يَكُونُوا مُؤْمِنينَ × إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمآءِ ايَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعينَ»(49).
نامها: أَللَّهُمَّ إِنّي أَسْأَلُكَ بِالْعَيْنِ الَّتي لاتَنامُ، وَبِالْعِزِّ الَّذي لايُرامُ، وَبِالْمُلْكِ الَّذي لايُضامُ، وَبِالنُّورِ الَّذي لايُطْفى، وَبِالْوَجْهِ الَّذي لايَبْلى، وَبِالْحَياةِ الَّتي لاتَمُوتُ، وَبِالصَّمَدِيَّةِ الَّتي لاتُقْهَرُ، وَبِالدَّيْمُومَةِ الَّتي لاتَفْنى، وَبِالْإِسْمِ الَّذي لايُرَدُّ، وَبِالرُّبُوبِيَّةِ الَّتي لاتُسْتَذَلُّ أَنْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ، وَأَنْ تَفْعَلَ بي كَذا وَكَذا، و حاجت خود را ذكر كن كه برآورده شود ان شاء اللَّه تعالى.(50)
خداوندا؛ به كمك تو آغاز مى كنم، و به كمك تو كاميابى و توفيق مى طلبم، و به محمّد - كه درود خداوند بر او و آل او باد – روى مى آورم. خداوندا؛ براى من سختى آن و هر سختى را آسان گردان، و ناهموارى آن و هر ناهموارى را هموار كن، و رنج و زحمت آن و هر رنج و زحمتى را كفايت كن، و خير و خوبى آن و دوستى اش را روزى من فرما، و بدرفتارى و اذيّت و آزارش را از من دور نما، كه تو هر چه خواهى بزدايى يا ثبت فرمايى و نزد تو اصل كتاب است، «به راستى كه دوستان خدا نه ترسى بر آنها است و نه غصّه اى مى خورند»، (فرشتگان گفتند:) «ما فرستادگان پروردگار تو هستيم و آنان هرگز به تو دست نمى يابند»، به احترام اسماء مقدّس طه، حم آنها نمى بينند، و «ما بر گردنها تا چانه هاى ايشان حلقه هاى آهنى قرار داديم در نتيجه سر بلند كرده و چشمها را فرو بسته اند × و از پيش روى ايشان سدّى و از پشت سرشان سدّى قرار داده و ايشان را پوشانيده ايم پس آنها نمى بينند»، «آنها كسانى هستند كه خداوند بر دلها و گوشها و ديدگانشان مهر نهاده و آنان غافل و بى خبرند». «ناگزير آنچه آنان پنهان مى كنند و آنچه را آشكار مى كنند خدا مى داند»، «پس به زودى خدا شرّ ايشان را از تو كفايت كند و او شنوا و دانا است»، «و مى بينى كه به سويت نگاه مى كنند ولى آنها نمى بينند» ، «آنها كرند، لال اند، كورند و باز نمى گردند»، طا سين ميم ( از رموز قرآنى است) × اين آيه هاى كتاب روشن و آشكار است × گويا خودت را از غصّه اينكه آنها ايمان نمى آورند مى خواهى به كشتن دهى × اگر بخواهيم آيه و نشانه اى از آسمان بر آنها فرو مى فرستيم تا در برابر آن گردن فرود آورند. خداوندا؛ از تو درخواست مى كنم به ديدگانى كه به خواب نمى رود، و به عزّت و اقتدارى كه هيچ كس به آن نمى رسد، و به فرمانروايى و سلطنتى كه مورد ستم و تجاوز قرار نمى گيرد، و به نورى كه خاموش نمى شود، و به چهره اى كه فرسوده نمى شود، و به حيات و زندگى اى كه دچار مرگ نمى شود، و به سرور و تفوّقى كه مقهور و مغلوب نمى شود، و به آن جاودانگى كه از بين نمى رود، و به اسمى كه بازگردانده نمى شود، و به پروردگارى و ربوبيّتى كه ذليل و خوار نمى شود، كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى، و با من چنين و چنان كنى.
41) سوره يونس، آيه 62.
42) سوره هود، آيه 81.
43) سوره يس، آيه 8 و 9.
44) سوره نحل، آيه 108.
45) سوره نحل، آيه 23.
46) سوره بقره، آيه 137.
47) سوره اعراف، آيه 198.
48) سوره بقره، آيه 18.
49) سوره شعراء، آيه 1 - 4.
50) مهج الدعوات: 297، بحار الأنوار: 345/94.
بازديد امروز : 148168
بازديد ديروز : 235629
بازديد کل : 126033053
|