(6)
دعاء أميرالمؤمنين عليه السلام في سجدة الشكر
المرويّ عن مولانا صاحب الزمان أرواحنا فداه
ثمّ نظر يميناً وشمالاً بعد هذا الدّعاء فقال :
أتدرون ما كان أميرالمؤمنين عليه السلام يقول في سجدة الشكر ؟
قلنا : وما كان يقول ؟
قال : كان يقول :
يا مَنْ لا يَزيدُهُ إِلْحاحُ الْمُلِحّينَ إِلّا جُوداً وَكَرَماً ، يا مَنْ لَهُ خَزائِنُ السَّماواتِ وَالْأَرْضِ ، يا مَنْ لَهُ خَزائِنُ ما دَقَّ وَجَلَّ ، لاتَمْنَعُكَ إِساءَتي مِنْ إِحْسانِكَ إِلَيَّ.
إِنّي أَسْأَلُكَ أَنْ تَفْعَلَ بي ما أَنْتَ أَهْلُهُ ، وَأَنْتَ أَهْلُ الْجُودِ وَالْكَرَمِ وَالْعَفْوِ يا رَبَّاهُ يا اَللَّهُ ، إِفْعَلْ بي ما أَنْتَ أَهْلُهُ ، فَأَنْتَ قادِرٌ عَلَى الْعُقُوبَةِ وَقَدِ اسْتَحْقَقْتُها ، لا حُجَّةَ لي ، وَلا عُذْرَ لي عِنْدَكَ.
أَبُوءُ إِلَيْكَ بِذُنُوبي كُلِّها ، وَأَعْتَرِفُ بِها كَيْ تَعْفُوَ عَنّي ، وَأَنْتَ أَعْلَمُ بِها مِنّي ، بُؤْتُ إِلَيْكَ بِكُلِّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتُهُ ، وَبِكُلِّ خَطيئَةٍ أَخْطَأْتُها ، وَبِكُلِّ سَيِّئَةٍ عَمِلْتُها، يا رَبِّ اغْفِرْ لي وَارْحَمْ وَتَجاوَزْ عَمَّا تَعْلَمُ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعَزُّ الْأَكْرَمُ.(18)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
18) كمال الدين : 471 دلائل الإمامة : 544 .
(6)
دعاى حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام در سجدهٔ شكر
به نقل از حضرت بقيّةاللَّه ارواحنا فداه
(در ادامه روايت پيشين آمده است:) آن گاه - پس از اين دعا - به سمت راست و چپ نگريست و فرمود :
آيا مى دانيد اميرالمؤمنين عليه السلام در سجده شكر چه مى گفت ؟
گفتيم: چه مى گفت ؟
فرمود : مى گفت :
اى كسى كه اصرار اصرار كنندگان، تنها سخاوتمندى و كرامت او را افزون مى كند؛ اى كسى كه گنجينه هاى آسمانها و زمين براى اوست؛ اى كسى كه گنجينه ها و ذخيره گاه هاى هر چيز كوچك و بزرگ براى اوست؛ (به خوبى مى دانم كه) بدرفتارى من، از احسان و نيكى تو به سوى من جلوگيرى نمى كند.
در واقع، من از تو درخواست مى كنم آن چنانكه شايسته و بايسته مقام توست با من رفتار كنى ؛ اين نيز روشن است كه شايسته و بايسته مقام تو، سخاوتمندى و كرامت و عفو و بخشش است؛ پروردگارا؛ خدايا؛ آن گونه كه شايسته مقام توست با من رفتار كن؛ تو مى توانى مجازات كنى و من به راستى سزاوار عقوبتم هيچ حجّت و دليلى نيز ندارم (كه دفاع از خود كنم)؛ و هيچ عذر و بهانه اى نيز نزد تو نمى توانم بياورم .
تمام گناهانم را در پيشگاهت آورده به همه آنها اعتراف مى كنم به خاطر اين كه مرا عفو كنى؛ اين در حالى است كه تو از من بهتر مىدانى چه گناهانى كرده ام . تك تك گناهان، تك تك اشتباهات و تك تك بدرفتارى هايم را كه انجام داده ام ، به آن اعتراف و اقرار مى كنم ؛ اى پروردگارا ؛ مرا ببخش؛ رحم كن؛ بگذر از تمام چيزهايى كه مى دانى؛ در واقع اين تويى كه عزّتمندترين و با كرامتترين هستى . (18)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
18) كمال الدين : 471 ، دلائل الإمامة : 544 .
بازديد امروز : 249439
بازديد ديروز : 300908
بازديد کل : 122139394
|