ارتباط معاويه
با يهود توسّط كعب الأحبار
در کتاب «نهایة الأرب» می نویسد : روايتى است كه معاوية بن ابى سفيان به كعب گفت: مرا به داناترين اشخاص به تورات راهنمايى كن تا مطالب تو راهمراه مطالب او بشنوم.
كعب مردى از يهود يمن را نام برد. معاويه او را فراخواند و هر دو را حاضر كرد. كعب به آن مرد گفت: تو را سوگند مى دهم به كسى كه دريا را براى موسى شكافت؛ آيا در كتاب آسمانى اين مطلب را نديده اى كه موسى به تورات نگاه كرد وگفت: «پروردگارا؛ من امّتى مورد مهر و محبّت واقع شده را مى بينم كه بهترين امّتى است كه از ميان و براى مردم بيرون آمده است، آن ملّت به كار نيك فرمان مى دهد و از كار زشت بازمى دارد و به كتاب اوّل (تورات) و به كتاب آخر (قرآن) ايمان مى آورد(176) و با گمراهان جنگ مى كند و با اعور كذّاب هم ستيزه خواهد كرد، خدايا؛ آن ها را امّت من قرار بده و خداوند فرمود: آن ها امّت محمّدند».
آن دانشمند گفت: چرا؛ اين موضوع را ديده ام.
كعب به او گفت: تو را به خدايى سوگند مى دهم كه دريا را براى موسى شكافت؛ آيا اين مطلب را در كتاب آسمانى موسى نديده اى كه موسى به تورات نگريست و گفت: «پروردگارا؛ امّتى را مى بينم كه چون به جاى بلندى مى رسد تكبير مى گويد و چون وارد دشت و صحرا مى شود خدا را مى ستايد، رویۀ زمين براى ايشان پاك كننده است چنانكه اگر آب نيابند از جنابت با تيمّم طاهر مى شوند، هر كجا باشند مسجدشان همانجاست، چهره هايشان از وضو درخشان است،خدايا؛ ايشان را امّت من قرار بده و خداوند فرمود: ايشان امّت احمدند».
گفت: آرى؛ اين را ديده ام.
كعب گفت: تو را به خدايى سوگند كه دريا را براى موسى شكافته است؛ آيا در كتاب نازل شده به موسى اين مطلب را ديده اى كه موسى به تورات نگريست و گفت: «پروردگارا؛ امّتى را مى بينم كه چون يكى از ايشان تصميم به انجام كار نيكى بگيرد اگرچه عمل هم نكند براى او يك پاداش منظور مى شود، و اگر عمل كند از ده تا هفتصد پاداش براى او منظور مى شود، و چون آهنگ انجام كارى زشت كند تا عمل نكرده است گناهى براى او نوشته نمی شود و چون عمل كند فقط يك گناه برايش ثبت مى شود، خدايا؛ ايشان را امّت من قرار بده و خداوند فرمود: آنها امّت احمدند».
دانشمند مذكور گفت: آرى؛ اين را ديده ام.
كعب گفت: تو را به خدايى كه دريا را براى موسى شكافته است؛ آيا در كتاب نازل شده به موسى اين مطلب را يافته اى كه موسى به تورات نگريست و گفت: «خدايا؛ من امّتى را مى بينم كه از صدقات و كفّاره هاى خود مى خورند و آن را به درويشان خود مى دهند و آنطور كه امّت هاى ديگر آن را مى سوزانند رفتار نمى كنند»؟
و در حديث ديگرى اين قسمت چنين آمده است كه: قربانى هاى خود را مى توانند بخورند و منظور گوشت هاى قربانى عيد قربان و غيره است.(177)
176) به ص 217 ج اوّل «سيرة الحلبيّه» مراجعه شود.
177) نهاية الأرب: 126/1.
بازديد امروز : 1845
بازديد ديروز : 228689
بازديد کل : 123745748
|