اهميّت اخلاص
اخلاص به معناى پاك بودن رفتار و كردار آدمى از تظاهر و ريا و ساير امور شرك آميز است. و از صفات بسيار ارزنده اى است كه خداوند متعال برخى از بندگان خود را به دارا بودن مراحل عالى آن ستوده است. خداوند درباره حضرت موسى مى فرمايد:
«وَاذْكُرْ فِي الْكِتابِ موُسى اِنَّهُ كانَ مُخْلَصاً وَكانَ رَسُولاً نَبِيّاً».(1)
به ياد آور در كتاب، موسى را؛ بدرستى كه او مخلص بود و رسول و پيامبر بود.
و درباره حضرت يوسف مى فرمايد:
«اِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُخْلَصينَ».(2)
براستى او از بندگان مخلَص ما بود.
اين گونه شخصيّتهاى بزرگ از درجه مخلِصين گذشته و به مقام مخلَصين راه يافته اند.
امام جواد عليه السلام اخلاص را يكى از صفات سيصد و سيزده تن از بزرگترين ياوران امام عصر ارواحنا فداه مى دانند و آنان را به دارا بودن اين خصلت مى ستايند و مى فرمايند:
فَاِذَا اجْتَمَعَتْ لَهُ هذِهِ الْعِدَّةُ مِنْ اَهْلِ الْاِخْلاصِ اَظْهَرَ اَمْرَهُ.(3)
آن گاه كه اين عدّه از اهل اخلاص، در خدمت حضرت مهدى عليه السلام گرد آيند، آن بزرگوار امر خود را ظاهر مى فرمايد.
چون آن بزرگواران از قدرتهاى خارق العاده و از تواناييهايى غير عادى بهره مندند، اخلاص از صفات ضرورى آنانست تا از قدرتهاى روحى خود، كاملاً در تحت سيطره ولايت امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف استفاده كنند.
1) سوره مريم، آيه 51.
2) سوره يوسف، آيه 24.
3) بحار الأنوار: 283/52.
بازديد امروز : 16065
بازديد ديروز : 202063
بازديد کل : 122647082
|