اهمیّت خودشناسی
برای شناختن موانع معرفت
در اين زمان كه عصر غيبت است و دشمنان دين با تمام توانِ خود به مردم ظلم و ستم مى كنند، متأسّفانه بسيارى از افراد به جاى چاره جويى و پيدا كردن راه نجات از آن غفلت نموده، به خوشگذرانى و بذله گويى پرداخته و عمر گران بهاى خود را از دست داده و هيچ گونه آگاهى از قدرت هاى فكرى و روحى خود ندارند و در نتيجه با از دست دادن عمر خود هستى خود را به نيستى مى كشانند. گويى كه انسان ها براى پيروى از خواسته هاى پست نفسانى و شيطانى آفريده شده اند.
گرچه اين هوس رانى ها در نسل هاى گذشته بشر به خاطر مخالفت مردم با دستورهاى زندگى ساز پيامبران الهى وجود داشته است؛ ولى در اين روزگار انواع وسيله هاى خوشگذرانى و اسباب هوس رانى ها بسيار شده است. اگر جامعۀ ما با دستورات اهل بيت عليهم السلام آشنا بود و از آن ها پيروى مى نمود، اين گونه گرفتار وسيله هاى هوس رانى كه دشمنان دين از آن ترويج مى كنند، نمى شد. اهل بيت عليهم السلام از صدر اسلام پيروان خود را از هوس رانى ها و بذله گويى ها بر حذر مى داشتند.
حضرت اميرالمؤمنين على عليه السلام شيعيان را از اين گونه زندگى بر حذر داشته و مقام شيعه را بسيار بالاتر از انجام اين گونه برنامه ها معرّفى كرده اند.
حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام سيماى شيعيان و دوستان خود را برتر از مردمان ديگر مى دانند.
نوف بكالى(1) مى گويد:
حاجت و نيازى مرا به سوى اميرالمؤمنين علیه السلام مى كشانيد. براى شرفياب شدن به محضر آن حضرت جندب بن زهير، و ربيع بن خيثم و پسر خواهر او همام بن عبادة بن خيثم را كه از اصحاب برنس(2) و از عابدان و زاهدان زمانش بود به همراه خود بردم و همگى شوق ديدار امير مؤمنان علیه السلام در سر داشتيم.
آن حضرت را وقتى ملاقات كرديم كه از خانه خارج شده بود و به طرف مسجد مى رفت، با آن حضرت به راه افتاديم، در بين راه به چند نفر آدم هاى تن پرور و خوشگذران برخورد كرديم كه به بذله گويى مشغول بودند، همين كه ديدند امام علیه السلام به طرف آن ها مى آيد ، فوراً از جا برخاستند و سلام عرض كردند، امير مؤمنان علیه السلام به آن ها جواب داد و سپس فرمود:
از چه گروه و طايفه اى هستيد؟
عرض كردند: عدّه اى از شيعيان شما هستيم اى امير مؤمنان.
امام علیه السلام فرمود: خير است، بعد از آن فرمود:
يا هؤلاء؛ ما لى لا أرى فيكم سمة شيعتنا، وحلية أحبّتنا أهل البيت؟
ای افراد مرا چه شده که در چهرۀ شما سيماى شيعه و ويژگى هاى دوستان اهل بيت را نمى بينم.
آن گروه از روى حيا و شرمندگى سر خود را پايين انداختند...
سئوالى كه در اينجا به ذهن مى آيد اين است كه چرا بسيارى از جوانان و يا افراد ديگر عمر خود را به هرزه گويى، خوشگذرانى و تن پرورى مى گذرانند؟ چرا هميشه فرصت ها را از دست مى دهند و همواره به تفريح هاى ناسالم و ويرانگر مى پردازند؟ چرا هستى خود را نابود مى كنند و در مسير باطل قدم مى گذارند؟
حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام در كلمات قصار خود، مطالب بسيار مهمّى را بيان فرموده اند كه با دقّت نمودن در آن ها و با عمل نمودن به آن ها زندگى انسان ها پربار شده و مسير خود را به سوى تكامل روحى و معنوى پيدا مى كنند.
خودشناسى و معرفت نفس يكى از مسائل مهمّى است كه حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام آن را بيان نموده اند.
از مطالبى كه اهل بيت علیهم السلام دربارۀ عظمت جايگاه انسان - اگر خود را به آن برساند - فرموده اند، اهميّت اين كلام روشن مى شود.
(1) بِكالى - به كسره باء - منسوب به بكاله نام روستايى از يمن است، و نوف بكالى دربان حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام بوده است.
(2) برنس؛ نوعى كلاه بلند بود كه عابدان آن را در صدر اسلام مى پوشيدند.
اليوم : 0
الامس : 196203
مجموع الکل للزائرین : 125845459
|