الف) پاكسازى باطن
اينك به تشريح كوتاهى از تحوّلاتى كه در اعماق وجود انسانها به وجود مى آيد، توجّه كنيد:
يكى از مسائل اعتقادى، بحث طينت و چگونگى آميخته شدن طينتهاى پاك و ناپاك به يكديگر است. در روايات بيان نموده اند كه مقصود از طينت چيست و چرا طينتها به هم آميخته شدند و چگونه پاكسازى شده و از يكديگر جدا مى گردند؟ تفصيل اين مسئله با حجم كوچك بحث ما مناسب نيست؛ از اين رو تنها به اين نكته اشاره مى كنيم:
از ويژگىهاى روزگار ظهور، پاكسازى طينتها از آميختگى ها و پاكسازى نفس و ضمير ناخودآگاه از آلودگى هايى است كه در اعماق وجود انسان وجود دارد.
چرا مى گوئيم در روزگار ظهور حضرت بقية اللَّه ارواحنا فداه، مردم از آميختگى ها و آلودگى ها پاك مى شوند؟
قبل از پاسخ به اين سئوال، داستانى را به خاطر توضيح مطلب مى آوريم:
شيبة بن عثمان يكى از دشمنترين دشمنان پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم بود و آرزوى قتل آن حضرت را در سر مى پروراند. او در جنگ حنين شركت كرد تا پيغمبر را به شهادت برساند. و آن گاه كه مردم از اطراف آن حضرت پراكنده شدند و پيغمبر تنها ماندند، از پشت سر خود را به ايشان رساند، ولى شعله اى از آتش به سوى او بلند شد؛ به طورى كه طاقت تحمّل آن را نداشت. به اين جهت نتوانست به مقصود خود دست يابد.
پيغمبر اكرمصلى الله عليه وآله وسلم به او رو نموده و فرمودند: شيبة نزديك بيا! آن گاه حضرت رسول صلى الله عليه وآله وسلم دست خود را بر سينه او گذاردند. بر اثر اين كار، محبّت آن بزرگوار در قلب او جاى گرفت؛ به طورى كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم، محبوبترين فرد نزد او شدند. آن گاه در حضور آن حضرت به جنگ با مخالفان پرداخت، به طورى كه اگر در برابر پدر خود قرار مى گرفت، او را به خاطر يارى پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم مى كشت .(20)
ببينيد چگونه دستان پاك پيامبرصلى الله عليه وآله وسلم طينت ناپاك و نفس آلوده يكى از سرسختترين دشمنان را در يك لحظه از ناپاكى و آلودگى نجات داد و او را از صف كفّار جدا نمود و در ميان لشكر پيغمبر اسلام صلى الله عليه وآله وسلم قرار داد.
پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم با كشيدن دستان مبارك خود بر سينه او، عقل او را تكميل نمودند و به خاطر تحوّلى كه در طبيعت ناپسند وى به وجود آمد، از ضلالت و گمراهى نجات يافت.
پس از بيان اين مقدمه به شرح روزگار ظهور مى پردازيم.
حضرت امام باقرعليه السلام مى فرمايند:
إِذا قامَ قائِمُنا وَضَعَ يَدَهُ عَلى رُؤُوسِ الْعِبادِ، فَجَمَعَ بِهِ عُقُولَهُمْ وَاَكْمَلَ بِهِ اَخْلاقَهُمْ .(21)
آن گاه كه قائم ما قيام كند، دست خود را بر سرهاى بندگان خدا مى گذارد. پس با اين عمل، عقله اى آنان را جمع مى كند (به اين سبب نيروهاى عقلى آنان كامل مى شود) و اخلاق آنان را تكميل مى نمايد.
امام عصر ارواحنا فداه با اين رفتار، باطن افراد را پاكسازى مى كنند و همه بندگان خدا را از آلودگي ها نجات مى بخشند.
20) سفينة البحار : 202/1، مادّه حبب.
21) بحار الأنوار : 336/52.
بازديد امروز : 50947
بازديد ديروز : 237545
بازديد کل : 125227336
|