دستوری برای
تشکیل سقیفه و امثال آن نداشتند
افرادى كه در سقيفه اجتماع كردند، آيا بر اساس يك وظيفۀ دينى و مذهبى به اين كار دست زدند، يا به خاطر حكومت بر مردم، كسى كه صورت دوّم را بپذيرد محكوميّت آنان را امضا نموده است؛ ولى اگر كسى بگويد: آن ها بر اساس وظيفۀ دينى در سقيفه اجتماع كردند و به تعيين خليفه اقدام نمودند، ما سؤال مى كنيم:
اگر تعيين خليفه و وصىّ رسول خدا صلّی الله علیه وآله جزء دستورات دينى بوده و پيغمبر اكرم صلّی الله علیه وآله آن را روشن نساختند همان گونه كه اهل سنّت مى گويند كه نتيجۀ آن اين است كه حضرت برنامه هاى دين را كامل بيان ننموده اند. در حالى كه قرآن مى فرمايد:
«اَلْيَوْمَ أَكْمَلتُ لَكُمْ دينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتى».(1)
در اين روز (روز عيد غدير و تعيين حضرت امير مؤمنان على علیه السلام به عنوان وصىّ) دين خود را براى شما كامل نمودم و نعمت خود را برايتان تمام ساختم.
و اگر تعیین خلیفه و وصیّ پیامبر اکرم صلّی الله علیه وآله وظیفۀ مردم بوده است، پس چرا آن حضرت به این امر دستور ندادند و راهنمایی نکردن پیامبر به این مطلب دلیل بر این است که دین را کامل بیان نکرده اند!
با اين بيان، روشن مى شود كه تعيين وصىّ رسول خدا صلّی الله علیه وآله يك دستور است كه آن حضرت خود آن را انجام داده اند.
نتيجۀ اين گفتار اين است كه تشكيل سقيفه نه تنها براى تعيين خليفه نبوده، بلكه براى مخالفت و كارشكنى عليه دستورات رسول خدا صلّی الله علیه وآله و جانشين واقعى آن بزرگوار يعنى حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام بوده است.
(1) سورۀ مائده، آیۀ 3 .
بازديد امروز : 1099
بازديد ديروز : 232107
بازديد کل : 123977110
|