کتاب : «امیرالمؤمنین علی علیه السلام و عصر ظهور»
زمان ظهور امام عصر علیه السلام
آسمان همه باران خود را مى بارد
در كتاب «منتخب البصائر» مى نويسد: كتابى را ديدم كه در آن خطبه هاى مولايمان امير مؤمنان على علیه السلام را گرد آورده بودند، در پايان يكى از خطبه ها، حضرت على علیه السلام اشاره اى به زمان ظهور حضرت مهدى علیه السلام نموده و مى فرمايد:
ثمّ يسير إلى مصر فيصعد منبره فيخطب الناس، فستبشّر الأرض بالعدل، وتعطي السماء قطرها، والشجر ثمرها، والأرض نباتها، وتتزيّن لأهلها، وتأمن الوحوش حتّى ترتعي في طرق الأرض كأنعامهم، ويقذف في قلوب المؤمنين العلم، فلا يحتاج مؤمن إلى ما عند أخيه من علم.
(آنگاه كه حضرتش ظهور كرد ...) به سوى مصر مى رود، (وارد مسجد جامع آن شهر شده) بالاى منبرش قرار مى گيرد و براى مردم خطبه مى خواند، پس به زودى زمين با مژده عدل بشارت داده مى شود و آسمان باران خويش را مى بخشد.درختان ميوه مى دهند و زمين گياهانش را براى مردم عرضه مى كند، زمين براى اهل آن زينت داده مى شود، مردم از درندگان در امان مى شوند تا جايى كه در ميان راه همانند چهارپايان مى چرند، علم و دانش در دل هاى مؤمنان قرار مى گيرد، تا جايى كه مؤمنى نيازمند دانش برادرش نمى شود.
در آن روز، تأويل اين آيه شريفه محقّق مى شود كه مى فرمايد:
(يُغْنِ اللهُ كُلاًّ مِنْ سَعَتِهِ)(1)
«خداوند هر كدام را با گشايش دادن خود بى نياز مى كند».زمين گنج هاى خود را آشكار مى سازد و حضرت مهدى علیه السلام مى فرمايد:
كلوا هنيئاً بما أسلفتم في الأيّام الخالية؛
بخوريد گواراى وجودتان باشد به سبب اعمالى كه در روزگاران گذشته انجام داديد(2).(3)شيخ صدوق؛ در كتاب «خصال» از حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام نقل كرده است كه فرمود:
المنتظر لأمرنا كالمُتَشحِّط بدمه في سبيل الله.
شخصى كه در انتظار امر ما بسر مى برد مانند كسى است كه در خون خود در راه خدا دست و پا مى زند.و حديث را ادامه داد تا آنكه فرمود:
بنا يفتح الله وبنا يختم الله، وبنا يمحو ما يشاء وبنا يثبت، وبنا يدفع الله الزمان الكَلِب وبنا ينزّل الغيث.
به وجود ما خداوند هستى را آغاز كرده و به وجود ما آن را پايان مى دهد، آنچه را بخواهد محو كند بوسيله ما محو مى كند و از بين مى برد، و آنچه را بخواهد ثابت نگهدارد بوسيله ما باقى مى گذارد و برقرار مى سازد، دوران سخت و دشوار را بوسيله ما برطرف مى كند، و باران رحمتش را بواسطه ما فرو مى فرستد.پس مغرور نشويد و غرورتان شما را از خداوند دور نكند، آسمان قطره اى از باران خود را از هنگامى كه خداوند آن را حبس كرده فرو نفرستاد و اگر قائم ما قيام كند آسمان همه باران خود را فرو ريزد، و زمين گياهانش را بيرون آورد، كينه ها و دشمنى ها از دل هاى بندگان برطرف شود، درندگان و چهارپايان با هم سازش كنند، و آن قدر نعمت و امنيت فراوان شود كه حتى وقتى زنى مسافت بين عراق و شام را مى پيمايد جز بر زمين سرسبز قدم نگذارد، و در حالى كه زينت و جواهرات خود رابالاى سرش گذاشته باشد كسى متعرض او نشود، درنده اى به او هجوم نياورد و او ترسى به خود راه ندهد.
و اگر مى دانستيد ماندن شما در ميان دشمنان و تحمل كردن اذيت و آزار آن ها چه پاداشى و فضيلتى براى شما دارد مژده اى براى شما بود، و ديدگان شما را روشن مى ساخت.(4)
(1) سوره نساء، آيه 130.
(2) بحار الأنوار: 53 / 85 و 86 ضمن ح86 .
(3) قطره اى از درياى فضائل اهل بيت علیهم السلام : ج2 ص784 ح1154.
(4) الخصال: 2 / 626 ضمن ح 10، بحار الأنوار: 10 / 104 و 52 / 316 ح 11، منتخب الأثر: 473 ح3، قطره اى ازدرياى فضائل اهل بيت علیهم السلام ج1 ص796 ح623.
بازديد امروز : 0
بازديد ديروز : 227870
بازديد کل : 125877126
|