معناى بيعت با حضرت مهدى ارواحنا فداه
معناى بيعت بين طرفين ؛ تعهّد بيعت كننده ، و پيمان محكم و ميثاق استوار اوست به اين كه با جان و مال خود ، كسى را كه با او بيعت كرده است يارى كند ، و هر چه از دستش برمى آيد نسبت به او كوتاهى نكند ، و هر گونه يارى كه مى تواند نسبت به او انجام دهد ، و جان و مال خودش را سپر بلاى او گرداند و فداى او كند . و بيعت به اين معنى در دعاى عهدى كه هر روز آن را بايد خواند ، و در دعاى عهدى كه خواندن آن به مدّت چهل صبح وارد شده ، مطرح شده است .
و پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم در خطبۀ غدير كه در كتاب «الإحتجاج» روايت شده است همۀ مردم را - چه حاضر در آن مكان و چه آنان كه در آنجا نبودند - به اين گونه بيعت با ائمّه طاهرين عليهم السلام فرا خوانده است .
بدون شكّ ، بيعت به اين معنا ، از لوازم و نشانه هاى ايمان است ؛ بلكه ايمان بدون آن محقّق نمى شود .
بيعت كننده (و فروشنده) ، مؤمن است ؛ و مشترى نيز خداوند عزّ وجلّ است . لذا ، در قرآن فرموده است :
« إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ ... » (4) .
همانا خداوند از مؤمنان جان و مالشان را خريده است ؛ و در عوض آن ، بهشت را به آنان ارزانى مى دارد .
خداوند ، پيامبران و رسولان خود را فرستاد تا اين بيعت را تجديد نمايند ، و بر آن تأكيد ورزند ؛ بنابراين ، هر كس با آنان بيعت كند ، با خداوند بيعت نموده است ؛ و هر كس از آنان روى بگرداند ، از خدا روى گردانده است . لذا ، خداوند فرمود :
«إِنَّ الَّذينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْديهِمْ فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ وَمَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتيهِ أَجْراً عَظيماً ».(5)
همانا كسانى كه با تو بيعت نمايند ، با خداوند بيعت كرده اند ؛ و البتّه دست خدا بالاى دست آن ها است ؛ پس هر كس پيمان شكند ، پيمان را عليه خودش شكسته است ، و هر كس وفا كند به آنچه با خدا عهد نموده است ، البتّه خداوند به او پاداش بزرگى عنايت خواهد كرد .
اين آيه دلالت دارد بر اين كه مراد از بيعت ، همان پيمان محكم و ميثاق استوار با خدا و رسولش است و به آنان كه بدين عهد وفا كنند، اجرى بزرگ وعده داده شده است .
اين بيعت با دو چيز كامل مى شود :
1 - تصميم استوار و پاينده قلبى بر اطاعت فرمان امام عليه السلام ، و يارى آن حضرت با بذل جان و مال ؛ آن گونه كه خداوند به آن در اين آيه شريفه اشاره فرموده است : « إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوالَهُمْ ...».
چون بر فروشنده واجب است كه آن چه را به مشترى فروخته است ، هنگام مطالبۀ او ، بدون فكر و انديشه و تأخير به او واگذارد و آنچه در ضمير و نهان خود قرار گذاشته محقّق سازد .
2 - اظهار قصد درونى و به زبان آوردن اراده قلبى ؛ امر دوّمى است كه هنگام بيعت بايد مورد توجّه قرار گيرد ؛ و اين گونه ، بيعت كامل مى گردد . همان طور كه «عقد بيع» در ساير موارد، به دو چيز كامل مى شود :
الف) قصد انشا و ايجاد آن به مقتضاى آنچه دو طرف معامله قرار گذاشته اند .
ب) به زبان آوردن آنچه اراده كرده اند و در باطن به آن معتقدند .
گاهى به دست دادن بيعت گفته مى شود ؛ همان طور كه در بين عرب ها در بعضى از زمان ها مرسوم بوده كه وقتى معامله تمام مى شد دست يكديگر را مى فشردند .
از اطلاق آيۀ شريفه هم استفاده مى شود كه لفظ «يد» (دست) بر اين مطلب دلالت دارد: « إِنَّ الَّذينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْديهِمْ ... » .
اضافه بر اين كه در روايات نيز وارد شده است كه آن ها با پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم با دستشان بيعت مى كردند .(6)
4) سورۀ توبه ، آيه 111 .
5) سورۀ فتح ، آيه 10 .
6) مكيال المكارم : 230/2 .
اليوم : 115308
الامس : 217727
مجموع الکل للزائرین : 123630522
|