پرهيز از مال حرام
شريك بن عبداللَّه يكى از اين گونه افراد است. او در زمان مهدى عبّاسى قاضى كوفه بود. روزى قبل از قبول مقام قضاوت بر مهدى عباسى وارد شد. مهدى عباسى به او گفت: بايد يكى از سه دستورى را كه مى دهم انتخاب كرده و انجام دهى: يا مقام قضاوت كوفه را بپذيرى، يا فرزندان مرا تعليم دهى، يا يك دفعه از طعام من بخورى. «شريك» به هيچ يك از سه دستورى كه شنيده بود راضى نبود، ولى چون چاره نداشت فكرى كرد و گفت: خوردن طعام براى من آسانتر از دو دستور ديگر است.
مهدى عباسى فرمان داد غذائى بسيار لذيذ براى او تهيّه كنند. چون طعام را آوردند و «شريك» از خوردن غذا فارغ شد، طبّاخ به مهدى عباسى گفت:
ليس يفلح الشيخ بعد هذه الأَكلة ابداً.
«شريك» بعد از اين طعام، ديگر رستگار نخواهد شد.
«شريك» پس از خوردن آن غذا همنشينى با بنى العباس را پذيرفت و نه تنها به آموزش كودكان آنان پرداخت؛ بلكه منصب قضاوت را نيز پذيرفت.(13)
آرى آن گاه كه سفره هاى رنگين گسترده مى شود و يا كرسى رياست نهاده مى شود، پرهيزكاران در بوتۀ آزمايش قرار مى گيرند و حقيقت و واقعيّت معنوى آنان روشن مى شود.
13) وقايع الأيّام مرحوم محدث قمى: 86 .
بازديد امروز : 0
بازديد ديروز : 213108
بازديد کل : 124641844
|