(4)
قنوت حضرت امام رضا عليه السلام
اين قنوت و سه قنوت بعد را نيز آن دو بزرگوار از حضرت امام رضا عليه السلام نقل كرده اند :
اَلْفَزَعُ الْفَزَعُ إِلَيْكَ يا ذَا الْمُحاضَرَةِ ، وَالرَّغْبَةُ الرَّغْبَةُ إِلَيْكَ يا مَنْ بِهِ الْمُفاخَرَةُ ، وَأَنْتَ اللَّهُمَّ مُشاهِدُ هَواجِسِ النُّفُوسِ ، وَمُراصِدُ حَرَكاتِ الْقُلُوبِ ، وَمُطالِعُ مَسَرَّاتِ السَّرائِرِ مِنْ غَيْرِ تَكَلُّفٍ وَلاتَعَسُّفٍ .
وَقَدْ تَرَى اللَّهُمَّ ما لَيْسَ عَنْكَ بِمُنْطَوىٍ ، وَلكِنَّ حِلْمَكَ آمَنَ أَهْلَهُ عَلَيْهِ جُرْئَةً وَتَمَرُّداً وَعُتُوّاً وَعِناداً ، وَما يُعانيهِ أَوْلِياؤُكَ مِنْ تَعْفِيَةِ آثارِ الْحَقِّ ، وَدُرُوسِ مَعالِمِهِ ، وَتَزَيُّدِ الْفَواحِشِ ، وَاسْتِمْرارِ أَهْلِها عَلَيْها ، وَظُهُورِ الْباطِلِ وَعُمُومِ التَّغاشُمِ ، وَالتَّراضي بِذلِكَ فِي الْمُعامِلاتِ وَالْمُتَصَرَّفاتِ مُذْ جَرَتْ بِهِ الْعاداتُ ، وَصارَ كَالْمَفْرُوضاتِ وَالْمَسْنُوناتِ .
أَللَّهُمَّ فَبادِرِ الَّذي مَنْ أَعَنْتَهُ بِهِ فازَ ، وَمَنْ أَيَّدْتَهُ لَمْ يَخَفْ لَمْزَ لَمَّازٍ ، وَخُذِ الظَّالِمَ أَخْذاً عَنيفاً ، وَلاتَكُنْ لَهُ راحِماً وَلا بِهِ رَؤُوفاً . أَللَّهُمَّ اللَّهُمَّ اللَّهُمَّ بادِرْهُمْ . أَللَّهُمَّ عاجِلْهُمْ . أَللَّهُمَّ لاتُمْهِلْهُمْ .
أَللَّهُمَّ غادِرْهُمْ بُكْرَةً وَهَجيرَةً وَسُحْرَةً وَبَياتاً وَهُمْ نائِمُونَ ، وَضُحىً وَهُمْ يَلْعَبُونَ ، وَمَكْراً وَهُمْ يَمْكُرُونَ ، وَفُجْأَةً وَهُمْ آمِنُونَ . أَللَّهُمَّ بَدِّدْهُمْ ، وَبَدِّدْ أَعْوانَهُمْ ، وَافْلُلْ أَعْضادَهُمْ ، وَاهْزِمْ جُنُودَهُمْ ، وَافْلُلْ حَدَّهُمْ ، وَاجْتَثَّ سَنامَهُمْ ، وَأَضْعِفْ عَزائِمَهُمْ.
أَللَّهُمَّ امْنَحْنا أَكْتافَهُمْ ، وَمَلِّكْنا أَكْنافَهُمْ ، وَبَدِّلْهُمْ بِالنِّعَمِ النِّقَمَ ، وَبَدِّلْنا مِنْ مُحاذَرَتِهِمْ وَبَغْيِهِمُ السَّلامَةَ ، وَاغْنِمْناهُمْ أَكْمَلَ الْمَغْنَمِ . أَللَّهُمَّ لاتَرُدَّ عَنْهُمْ بَأْسَكَ الَّذي إِذا حَلَّ بِقَوْمٍ فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرينَ .(4)
پناه ، پناه ، به سوى توست اى خدايى كه همه را در حضور دارد ؛ اشتياق ، اشتياق ، به سوى توست اى خدايى كه تنها به او مى توان افتخار كرد ؛ خدايا ؛ تو به خطورات روان ها شاهدى ؛ و مراقب و در كمين حركت هاى قلب آدم (به اين سو و آن سو) هستى؛ و بدون هيچ زحمتى و مشقّتى از پنهانكارى هاى درون ها ، اطّلاع دارى.
خدايا ؛ به خوبى آن چه را كه از تو پيچيده نشده است مى بينى ؛ ليكن حلم و بردبارى تو ايمنى بخشيده به افرادى كه چنين بد كردارى هايى دارند ، و باعث شده بيشتر جرأت و سرپيچى و لجبازى و دشمنى با تو كنند؛ و مى بينى رنجهايى را كه اولياى تو مى كشند به خاطر نابودى آثار حق و ناپديد گشتن نشانه هاى آن ، و افزايش يافتن فحشا و كارهاى زشت ، و ادامه دادن بدكاران بر زشتى هاى خود ، و آشكار شدن باطل و نادرستى ، و ظلم و ستم همگانى ، و راضى شدن طرفين به ظلم و ستم در معاملات و كارها كه عادات به آن جارى گشته است و همانند واجبات و مستحبّات شده است .
خداوندا ؛ به سرعت ، ما را درياب به امدادى كه هر كس را با آن مدد رسانى رستگار شود ، و هر كس را موفّق گردانى ديگر از عيبجويى هيچ كس نمى ترسد ، ستمگر را به شدّت گرفتار كن ، و هيچ رحم و مهربانى نيز در حقّش روا مدار . خدايا ؛ خدايا ؛ خدايا ؛ شتاب كن . خدايا ؛ (در مورد آن ها) عجله كن؛ خدايا ؛ مهلتشان مده.
خدايا؛ آن ها را بامدادان و در وسط روز و در سحرها و شب هنگام كه در خواب هستند و هنگام روز كه سرگرم اند و مشغولند گرفتارشان كن؛ و فريبشان بده ، و وقتى حيله مى كنند، بر آنها مكر كن؛ و هنگامى كه خود را در آرامش مى بينند، ناگهان گرفتارشان ساز . خدايا ؛ خودشان و كمك كارشان را پراكنده و درمانده ساز ، و همدستانشان را شكست بده ، و سپاهيانشان را فرارى بده ، و تيزى شمشيرهاشان را بشكن ، و سران آنها را ريشه كن ساز ، و اراده هاى قوى آنها را ناتوان ساز .
خدايا ؛ لطف كن وآنان را اسير ما گردان، و سرزمين هايشان را به تصرّف ما درآور؛ و نعمت هاى شان را به بدبختى ها تبديل كن؛ و به جاى ترس ما از آن ها و ستمشان ، سلامت و راحتى را جايگزين فرما ؛ و كامل ترين بهره ها و غنيمت هاى جنگى را از آنان به ما برسان. خدايا؛ سختى و عذابت را از آنان بر مگير؛ همان عذابى كه به هر گروهى برسد ، بدبختِ بد روزگار مى شوند .
4) مهج الدعوات : 79 ، البلد الأمين : 654 .
اج جا مهمان : 163639
ڪالھ جا مهمان : 237545
ڪل مهمان : 125340028
|