عزادارى(1) براى امام حسين علیه السلام
قبل از خلقت آن حضرت
در بعضى از روايات تصريح شده است كه زمين و آسمان و آنچه در آن ها است قبل از خلقت امام حسين علیه السلام و پيش از ورود آن حضرت به اين دنيا براى آن حضرت گريه كرده اند.
مرحوم شيخ جعفر شوشترى مىگويد بنابر بعضى از روايات اوّلين چيزى كه خلق شده نور امام حسين علیه السلام و ساير معصومين علیهم السلام مى باشد، و مى افزايد:
همه مخلوقات بر آن حضرت گريه كرده اند. ايشان روايتى از رسول خدا صلّی الله علیه وآله نقل مى كند كه آن حضرت فرمودند:
«حسين منّى وأنا من حسين».(2)
(حسين از من است و من از او هستم).
و همچنين روايت ديگرى كه رسول خدا صلّی الله علیه وآله فرمودند:
«أنا من حسين و حسينٌ منّى»(3)
(من از حسين هستم و حسين از من است).
گفتار رسول خدا صلّی الله علیه وآله: حسين از من و من از حسينم و همچنين: من از حسين و حسين از من است در اين دو روايت، به جهت خلقت واحد نورى رسول خدا صلّی الله علیه وآله و امام حسين علیه السلام است.
روايت دوّم، دلالت بيشترى بر عظمت نور امام حسين علیه السلام دارد.
ايشان مى فرمايد نه تنها اين عالم بلكه موجودات همه عوالم برآن حضرت گريه كرده اند و مى افزايد:
گريه اين عوالم نه تنها بعد از قتل آن سرور است، بلكه پيش ازتحقق آن بوده، چنانكه در زيارت سوم شعبان از حضرت حجّت غائب عجّل الله تعالى فرجه الشريف مأثور است:
«بكته السماء ومن فيها والارض و من عليها ولمّا يطاءلابتيها»(4)
(آسمان و زمين و آنچه در آن ها است بر آن جناب گريه كردند و حال اين كه هنوز قدم به عرصه دنيا ننهاده بود).(5)
______________________________
(1) «عزا» در لغت به معناى صبر و در عرف به معناى اندوهگين بودن و ناله و زارى كردن در سوگ اشخاص است. در فرهنگ شيعى، عزا و عزادارى اصطلاحا به عموم رفتارها و اعمالى گفته مى شود كه در سوگ بزرگان دين به ويژه معصومين وخصوصا امام حسين علیه السلام ، برگزار مى شود. اين آيين با انگيزه ى دينى مانند تقرّب و ابراز محبّت وارادت به ايشان و اظهار غم در مصيبت آن ها در قالب برگزارى مجالس و مراسم مشخص انجام مى شود. به فرد سوگوار، «عزادار» گفته مى شود. «عزاخانه» نيز از جمله نام هايى است كه براى مكان هاى محل برگزارى عزادارى به كار مى رود.
در منابع شيعى، روايت هاى بسيارى از امامان شيعه در تشويق شيعيان به اقامهى عزادر مصيبت امام حسين علیه السلام آمده است...
مرحوم شيخ مفيد در امالى از امام صادق علیه السلام روايت كرده است: «هركس يك بار چشمانش بر ما و خونى كه از ما ريخته شد و حقّى كه از ما پايمال شد و آبرويى كه از ما ريخته شد يا بر كسى از شيعيان ما گريان شود خداى تعالى او را ساليان سال، در بهشت جاى خواهد داد». امامان شيعه خود نيز براى امام حسين علیه السلام عزادارى مى كردند و مى گريستند. (فرهنگ سوگ شيعى: 345.)
(2) بحارالانوار: 43 / 271 ، كامل الزيارات: باب 14 ص 53.
(3) بحارالانوار: 43 / 296 ، مناقب: 3 / 226.
(4) بحارالانوار: 98 / 347 ، مصباح المتهجّد: 758.
(5) ترجمه خصائص حسينيّه: 92.
بازديد امروز : 0
بازديد ديروز : 236293
بازديد کل : 125412684
|