(3)
ثواب «لا إله إلاّ اللَّه»
ابونصر گويد: پدرم حسين بن احمد گفت: از جدّم شنيدم و او از پدرش كه گفت: هنگامى كه حضرت امام رضا عليه السلام در ايّام مأمون به نيشابور قدم نهادند، افتخار خدمتگزارى ايشان را داشتم و تا زمانى كه در آن شهر اقامت داشتند كارهاى ايشان را انجام مى دادم و چون به طرف مرو روانه شدند تا سرخس ايشان را بدرقه نمودم و خواستم تا مرو آن حضرت را همراهى كنم، مقدارى كه از سرخس گذشتيم سر مبارك خود را از كجاوه بيرون آورد و فرمود:
بازگرد، إن شاء اللَّه موفّق باشى، به آنچه واجب بود عمل كردى و تا حدّ مشايعت انجام وظيفه نمودى، بس است.
عرض كردم: تو را به حقّ محمّد مصطفى و علىّ مرتضى و حضرت زهرا عليهم السلام حديثى برايم بگو و مرا بهره مند گردان تا بازگردم.
فرمود:
از من حديث مى خواهى در حالى كه خود از جوار جدّم رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم بيرون شده ام و معلوم نيست سرانجام كارم به كجا مى كشد.
دوباره عرض كردم: به حقّ محمّد مصطفى و علىّ مرتضى و حضرت زهراعليهم السلام حديثى برايم بگو تا به آن، قلب مرا شفا بخشى، و آنگاه بازگردم.
فرمود:
پدرم از جدّم، از پدرش امام باقر، و آن حضرت از پدرش امام سجّاد، و او ازپدرش امام حسين عليهم السلام شنيد كه فرمود: از پدرم اميرالمؤمنين عليه السلام شنيدم كه رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم فرمود: خداوند بلندمرتبه فرموده است:
«لا إله إلاّ اللَّه» حصني، من قالها مخلصاً من قلبه دخل حصني، ومن دخل حصني أمِنَ من عذابي.
كلمه توحيد يعنى «لا إله إلاّ اللَّه» حصار من است، هر كس آن را با اخلاص قلبى بگويد در حصار من داخل گردد، و هر كس در حصار من باشد از عذاب من ايمن است.(3)
3) جامع أحاديث الشيعة: 480/19، مستدرك الوسائل: 361/5.
بازديد امروز : 67368
بازديد ديروز : 217727
بازديد کل : 123582583
|