44 - دعاى روز عيد غدير كسى كه آن را بخواند، مانند كسى است
كه زير پرچم حضرت قائم عجّل اللَّه تعالى فرجه و در خيمهٔ آن حضرت باشد
علّامه مجلسى رحمه الله مى فرمايد : با سند متّصل روايت مى كنم آن چه را كه ذكر كرده و روايت فرموده آن را محمّد بن على طرازى در كتابش ؛ از محمّد بن سنان ، از داوود بن كثير رقّى ، از عمارة بن جوين ابو هارون عبدى ، همچنين با سندهاى مان به شيخ مفيد محمّد بن محمّد بن نعمان رحمه الله ، روايت مى كنيم آنچه را كه روايت مى كند آن را از عمارة بن جوين ابو هارون عبدى ؛ كه گفت :
در روز هيجدهم ذى الحجّه خدمت امام صادق عليه السلام شرفياب شدم در حالى كه آن حضرت روزه دار بود ؛ به من فرمودند :
همانا اين روز ، روزى است كه خدا حرمتش را بين مؤمنان زياد كرده است ؛ چون خداوند در اين روز دين آنها را كامل كرده و نعمتش را بر آنان تمام نموده است، و عهد و پيمانى كه از ايشان در عالم ذر گرفته ، براى آنان تجديد كرده است ؛ زيرا آن موقف را از ياد آنها برده بود و خداوند آنان را توفيق داده كه آن عهد و پيمان را از او قبول كنند، و خداوند آنان را از كسانى كه اين امر را انكار مىكردند، قرار نداد .
من به آن حضرت عرض كردم : جانم فداى شما باد ؛ ثواب روزه گرفتن در اين روز چيست ؟ حضرت فرمودند :
همانا اين روز ، روز عيد ، شادى ، سرور و روزه گرفتن به خاطر سپاسگزارى از خداوند مى باشد . روزه گرفتن در اين روز معادل شصت ماه روزه گرفتن در ماههاى حرام مىباشد.
در اين روز هر موقع كه خواست ، (گرچه بهترين وقت آن نزديك ظهر مىباشد؛ و آن ساعتى است كه حضرت على عليه السلام در غديرخم براى جانشينى پيامبر معيّن شد و مردم در آن وقت به منزل نزديك شده بودند) دو ركعت نماز بخواند، سپس سجده كند و صد مرتبه خدا را شكر كند (و شُكْراً للَّهِِ بگويد) و بعد از سجده اين دعا را بخواند :
أَللَّهُمَّ إِنّي أَسْئَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ ، وَحْدَكَ لا شَريكَ لَكَ ، وَأَنَّكَ واحِدٌ أَحَدٌ صَمَدٌ ، لَمْ تَلِدْ وَلَمْ تُولَدْ ، وَلَمْ يَكُنْ لَكَ كُفُواً أَحَدٌ ، وَأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَآلِهِ .
يا مَنْ هُوَ كُلَّ يَوْمٍ في شَأْنٍ ، كَما كانَ مِنْ شَأْنِكَ أَنْ تَفَضَّلْتَ عَلَيَّ ، بِأَنْ جَعَلْتَني مِنْ أَهْلِ إِجابَتِكَ ، وَأَهْلِ دينِكَ وَأَهْلِ دَعْوَتِكَ ، وَوَفَّقْتَني لِذلِكَ في مُبْتَدَءِ خَلْقي ، تَفَضُّلاً مِنْكَ وَكَرَماً وَجُوداً .
ثُمَّ أَرْدَفْتَ الْفَضْلَ فَضْلاً ، وَالْجُودَ جُوداً ، وَالْكَرَمَ كَرَماً ، رَأْفَةً مِنْكَ وَرَحْمَةً إِلى أَنْ جَدَّدْتَ ذلِكَ الْعَهْدَ لي تَجْديداً بَعْدَ تَجْديدِكَ خَلْقي ، وَكُنْتُ نَسْياً مَنْسِيّاً ناسِياً ساهِياً غافِلاً ، فَأَتْمَمْتَ نِعْمَتَكَ بِأَنْ ذَكَّرْتَني ذلِكَ ، وَمَنَنْتَ بِهِ عَلَيَّ ، وَهَدَيْتَني لَهُ .
فَلْيَكُنْ مِنْ شَأْنِكَ يا إِلهي وَسَيِّدي وَمَوْلايَ ، أَنْ تُتِمَّ لي ذلِكَ ، وَلاتَسْلُبْنيهِ ، حَتَّى تَتَوَفَّاني عَلى ذلِكَ وَأَنْتَ عَنّي راضٍ ، فَإِنَّكَ أَحَقُّ الْمُنْعِمينَ أَنْ تُتِمَّ نِعْمَتَكَ عَلَيَّ .
أَللَّهُمَّ سَمِعْنا وَأَطَعْنا ، وَأَجَبْنا داعِيَكَ بِمَنِّكَ ، فَلَكَ الْحَمْدُ غُفْرانَكَ رَبَّنا وَإِلَيْكَ الْمَصيرُ ، آمَنَّا بِاللَّهِ ، وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ ، وَبِرَسُولِهِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ ، وَصَدَّقْنا وَأَجَبْنا داعِيَ اللَّهِ ، وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ في مُوالاةِ مَوْلانا وَمَوْلَى الْمُؤْمِنينَ أَميرِالْمُؤْمِنينَ عَلِيِّ بْنِ أَبي طالِبٍ ، عَبْدِ اللَّهِ وَأَخي رَسُولِهِ ، وَالصِّدّيقِ الْأَكْبَرِ ، وَالْحُجَّةِ عَلى بَرِيَّتِهِ ، اَلْمُؤَيِّدِ بِهِ نَبِيَّهُ وَدينَهُ الْحَقَّ الْمُبينَ ، عَلَماً لِدينِ اللَّهِ ، وَخازِناً لِعِلْمِهِ ، وَعَيْبَةَ غَيْبِ اللَّهِ ، وَمَوْضِعَ سِرِّ اللَّهِ ، وَأَمينَ اللَّهِ عَلى خَلْقِهِ ، وَشاهِدَهُ في بَرِيَّتِهِ .
أَللَّهُمَّ « رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادي لِلْإيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا، فَاغْفِرْلَنا ذُنُوبَنا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَتَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ × رَبَّنا وَآتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ وَلاتُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّكَ لاتُخْلِفُ الْميعادَ»(24) .
فَآمَنَّا رَبَّنا بِمَنِّكَ وَلُطْفِكَ ، أَجَبْنا داعِيَكَ ، وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ وَصدَّقْناهُ وَصدَّقْنا مَوْلَى الْمُؤْمِنينَ ، وَكَفَرْنا بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ ، فَوَلِّنا ما تَوَلَّيْنا، وَاحْشُرْنا مَعَ أَئِمَّتِنا، فَإِنَّا بِهِمْ مُؤْمِنُونَ مُوقِنُونَ، وَلَهُمْ مُسْلِمُونَ.
آمَنَّا بِسِرِّهِمْ وَعَلانِيَتِهِمْ ، وَشاهِدِهِمْ وَغائِبِهِمْ ، وَحَيِّهِمْ وَمَيِّتِهِمْ ، وَرضينا بِهِمْ أَئِمَّةً ، وَقادَةً وَسادَةً ، وَحَسْبُنا بِهِمْ بَيْنَنا وَبَيْنَ اللَّهِ دُونَ خَلْقِهِ ، لانَبْتَغي بِهِمْ بَدَلاً ، وَلانَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِمْ وليجَةً . وَبَرِئْنا إِلَى اللَّهِ مِنْ كُلِّ مَنْ نَصَبَ لَهُمْ حَرْباً ، مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ، مِنَ الْأَوَّلينَ وَالْآخِرينَ ، وَكَفَرْنا بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ ، وَالْأَوْثانِ الْأَرْبَعَةِ ، وَأَشْياعِهِمْ وَأَتْباعِهِمْ ، وَكُلِّ مَنْ والاهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ، مِنْ أَوَّلِ الدَّهْرِ إِلى آخِرِهِ .
أَللَّهُمَّ إِنَّا نُشْهِدُكَ أَنَّا نَدينُ بِما دانَ بِهِ مُحَمَّدٌ وَآلُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْ ، وَقَوْلُنا ما قالُوا ، وَدينُنا ما دانُوا بِهِ ، ما قالُوا بِهِ قُلْنا ، وَما دانُوا بِهِ دِنَّا ، وَما أَنْكَرُوا أَنْكَرْنا ، وَمَنْ والَوْا والَيْنا ، وَمَنْ عادَوْا عادَيْنا ، وَمَنْ لَعَنُوا لَعَنَّا وَمَنْ تَبَرَّءُوا مِنْهُ تَبَرَّأْنا مِنْهُ ، وَمَنْ تَرَحَّمُوا عَلَيْهِ تَرَحَّمْنا عَلَيْهِ ، امَنَّا وَسَلَّمْنا وَرضينا ، وَاتَّبَعْنا مَوالينا صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ .
أَللَّهُمَّ فَتَمِّمْ لَنا ذلِكَ وَلاتَسْلُبْناهُ ، وَاجْعَلْهُ مُسْتَقِرّاً ثابِتاً عِنْدَنا ، وَلاتَجْعَلْهُ مُسْتَعاراً، وَأَحْيِنا ما أَحْيَيْتَنا عَلَيْهِ، وَأَمِتْنا إِذا أَمَتَّنا عَلَيْهِ ، آلُ مُحَمَّدٍ أَئِمَّتُنا ، فَبِهِمْ نَأْتَمُّ ، وَإِيَّاهُمْ نُوالي ، وَعَدُوَّهُمْ عَدُوَّ اللَّهِ نُعادي ، فَاجْعَلْنا مَعَهُمْ فِي الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبينَ ، فَإِنَّا بِذلِكَ راضُونَ ، يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ .
بارخدايا؛ من از تو درخواست مى كنم (با گواهى اين) كه حمد و ستايش مخصوص تو مى باشد كه تنها و بى شريك مى باشى، و همانا تو يگانه، تنها و بىنياز هستى؛ نه فرزند كسى هستى و نه كسى فرزند توست، و نه هيچ كس همتاى توست و همانا حضرت محمّد بنده و فرستاده توست؛ كه سلام و درود تو بر او و آل او باد .
اى كسى كه هر روز براى او شأنى و امرى است ، همچنان كه از شأن توست كه بر من تفضّل فرموده و مرا از پاسخ دهندگان به تو، و اهل دين و دعوت خويش قرار دادى؛ و مرا در آفرينش اوّلىام (عالم ذر) بر اين كار از روى فضل و جود و كرم موفّق كردى .
سپس فضلى در پى فضل ديگر، و جود و بخششى در پى جود و بخشش ديگر، و كرامتى در پى كرامت ديگر از رأفت و رحمت خود تفضّل فرمودى تا آن كه اين عهد را بر من تازه كردى، بعد از آن كه مرا آفرينش جديدى فرمودى؛ و با آن كه من به كلّى فراموش شده و در سهو و نسيان و غفلت بودم، پس نعمتت را بر من كامل كردى به اين كه مرا يادآور آن عهد و پيمان كردى؛ و با آن بر من منّت گذاشتى ، و به سوى آن هدايت فرمودى .
پس بايد از شأن تو اين باشد اى خداى من؛ و سرور من؛ و مولاى من؛ كه آن نعمت را بر من كامل گردانى و از من زايل نگردانى تا آن كه مرا با آن عقيده و پيمان بميرانى ، و تو از من خشنود باشى ؛ همانا تو سزاوارترين نعمتبخشان هستى كه نعمتت را بر من كامل گردانى .
خدايا ؛ (عهد تو را) شنيديم و اطاعت كرديم ؛ و همچنين دعوت كننده ات را كه بر ما فرستادى به لطف و كرم تو اجابت كرديم ، پس حمد و سپاس بر تو باد ، آمرزش تو را خواهانم اى پروردگار ما ؛ و بازگشت همه به سوى توست؛ ما به خداى يكتا و بىشريك و به فرستاده او حضرت محمّد - كه سلام و درود خدا بر او آل او باد - ايمان آورديم ؛ و دعوت كننده خدايى را تصديق و اجابت كرديم و اوامر فرستاده او را در مورد دوستى و اطاعت از مولايمان و مولاى مؤمنان ، امير مؤمنان حضرت علىّ بن ابى طالب عليه السلام پيروى كرديم ؛ او كه بنده خدا ، و برادر فرستاده او، و راستگويى بزرگ، و حجّت خدا بر خلق اوست؛ او تأييدكننده پيامبر خدا و دين اوست كه حقّانيّت آن آشكار و واضح است، او علَم و نشانه دين خدا و گنجينه دانش خدا، و صندوق رازهاى خدا، و محلّ سرّ خدا و امين خدا بر آفريدگان او، و گواه او بر بندگانش مى باشد .
بار خدايا ؛ «اى پروردگار ما ؛ همانا ما صداى ندا دهنده اى كه ندا سر داد كه به پروردگارتان ايمان آوريد را شنيديم و به پروردگارمان ايمان آورديم؛ پس گناهان ما را ببخش و بدىهاى ما را بپوشان و ما را همراه با نيكان عالَم بميران. پروردگار ما ؛ بر ما آنچه را كه بر رسولانت وعده دادهاى عطا فرما، و ما را در روز قيامت خوار و ذليل نفرما ؛ كه همانا تو از وعدههاى خود تخلّف نمى كنى» 23 .
پس اى پروردگار ما ؛ ما به لطف و كرم تو ايمان آورديم، و دعوت كننده به سوى تو را اجابت كرديم، و از فرستادهات تبعيّت كرديم و او و مولاى مؤمنان را تصديق كرديم، و به جبت و طاغوت كفر ورزيديم . پس تو ولىّ و سرپرست ما كن آن را كه ما به ولايت برگزيديم ؛ و ما را با پيشوايانمان محشور فرما . زيرا ما به آنان ايمان آورده ايم و به امامت آنان يقين داريم، و تسليم آنان هستيم .
ما به نهان و آشكار آنها ، شاهد و غايب آنها ، و زنده و مرده آنها ايمان آورده ايم ؛ و به پيشوايى و رهبرى و سرورى آنان راضى و خشنود هستيم ؛ و براى وساطت بين ما و خداى ما ، آنان كفايت مى كنند ؛ و نيازى به غير ايشان از آفريدگانش نيست ؛ و به جاى آنها جايگزين نمىجوييم؛ و غير آنان را تكيهگاه خود نمىگيريم ؛ و به درگاه خدا از هر كسى كه با آنان به مبارزه و جنگ مى پردازند، بيزارى مى جوييم؛ چه آن افراد از جنّ باشند؛ يا از انسانها، از پيشينيان باشند يا از افراد آخر الزمان؛ و به جبت و طاغوت كفر مىورزيم؛ و همچنين به بتهاى چهارگانه و دنباله روها و پيروانشان؛ و هر كسى كه آنان را دوست دارند؛ چه از جنّيان باشند و چه از انسانها؛ از اوّل خلقت تا آخر آن، كفر مى ورزيم.
بار خدايا؛ ما تو را گواه مى گيريم كه ما به دينى كه حضرت محمّد و آل محمّد - كه درود خدا بر او و بر آنان باد - به آن متديّن هستند ، گرويديم؛ و گفتار ما ، گفتار آنان ؛ و دين ما دين آنان مى باشد ؛ آنچه آنان گفتند ، ما مىگوييم ؛ و به آنچه آنان عقيده دارند ، ما هم معتقديم؛ و آنچه را كه آنان منكر شدند، ما هم منكر آن هستيم؛ و هر كسى را آنان دوست داشتند، ما هم دوست داريم؛ و با هر كسى آنان دشمنى كردند، ما هم با آنان دشمنى مى كنيم؛ و هر كسى را لعن و نفرين كردند، ما هم لعن و نفرين مى كنيم؛ و از هر كسى بيزارى جستند، ما هم بيزارى مى جوييم؛ و هر كسى را مورد رحمت قرار دادند، ما هم مورد رحمت قرار مى دهيم؛
به امامان خودمان ايمان آورديم، و در برابر آنها تسليم هستيم؛ و راضى و خشنود مى باشيم؛ و از ايشان پيروى مى كنيم؛ كه سلام خدا بر آنان باد.
بار خدايا ؛ اين ايمان و عقيده ما را كامل گردان، و آن را از ما مگير، و آن را براى ما مستقرّ و ثابت گردان، و آن را به صورت عاريه براىمان قرار مده؛ و ما را بر اين عقيده زنده بدار، و بر آن بميران هر گاه ما را بميرانى . آل محمّد عليهم السلام پيشوايان ما هستند؛ پس به آنان اقتدا مىكنيم و فقط آنان را به سرپرستى مى پذيريم ، و دشمنانشان را - كه دشمنان خداوند هستند - دشمن مىداريم . پس ما را در دنيا و آخرت با آنان و از مقرّبان و نزديكان درگاه خودت قرار بده ؛ زيرا ما به اين كار راضى و خشنود هستيم؛ اى مهربانترين مهربانان.
سپس سجده نموده و صد مرتبه «اَلْحَمْدُ للَّهِ» بگويد، و در حالت سجده صد مرتبه خدا را شكر نموده بگويد: «شُكْراً للَّهِِ». همانا هر كسى اين عمل را انجام دهد مانند كسى است كه در آن روز (غدير) حاضر بوده و با حضرت پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم بر آن امر بيعت كرده است. مقام آن شخص ، مقام صادقان - كسانى كه با دوست داشتنِ دوست خدا و رسولش در آن روز، خدا و رسولش را تصديق كردند - مى باشند. و مانند كسى است كه با رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم، حضرت على عليه السلام، امام حسن و امام حسين عليهما السلام حاضر بوده و ايشان را درك نموده است . و مانند كسى است كه زير پرچم امام زمان ارواحنا فداه و در خيمه آن حضرت، يعنى نجباء و نقباء مى باشد. (25)
24) سوره آل عمران ، آيه 193 و 194 .
25) بحار الأنوار : 298/98 ، زاد المعاد : 341 .
بازديد امروز : 0
بازديد ديروز : 188185
بازديد کل : 123456129
|