شعر معاویه، یزید و عمروعاص

در مدح حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام

معاویة بن ابی سفیان بن حرب بن امیة بن عبدالشمس بن عبدمناف هشتاد سال عمر کرد و در پانزده ماه رجب سال  60 هجری از دنیا رفت و در شام مدفون شد.

یزید بن معاویه مادرش میسون بنت مجدل بود و در سال  28 هجری متولّد و در چهاردهم ربیع الأوّل سنه 66 هجری در سنّ  38 سالگی از دنیا رفت در حالی که مدّت پنج سال و هشت ماه و یک روز کم خلافت نموده بود.

در «لوامع الأنوار» می‌نویسد: جامه بسیار گرانقدری به رسم هدیه برای معاویه آوردند، عمرو عاص و یزید چشم به او دوختند. معاویه اظهار کرد: هر یک از ما سه نفر یک بیت در مدح علی بسرائیم و حضّار مجلس نظریه دادند که کدام‌یک از ما بهتر سروده ، این جامه از آن او باشد.

گفتند: اوّل خودت بسُرا. گفت  :

خیر البریة من بعد أحمد حیدر         النّاس أرض والوصی سماء

بهترین بندگان بعد از پیامبر صلّی الله علیه وآله، حیدر است ، مردمان (به مانند) زمین اند و وصّی (حضرت علی علیه السلام) آسمان است .

سپس عمرو عاص رو کرد به اهل مجلس و سرود :

وهو الّذی شهد العدوّ بفضله         والفضل ما شهدت به الأعداء

و او (علی علیه السلام) کسی است که دشمن به فضیلتش گواهی داده ، و فضیلت آن است که دشمنان به آن گواهی دادند.

بعد یزید به درباریان و حاضرین توجّه کرد، گفت  :

کملیحة شهدت لها ضرائها         والحسن ما شهدت بها الضرّاء

حضّار پس از تبادل نظرات گفتند: شعر یزید برنده در این مسابقه شد؛ زیرا معاویه را مانند زن دوّم مردی قرار داده که گواهی و شهادت دهد که زن اوّل (علی) به درجات از من برای مقام خلافت و زعامت شایسته‌تر است .(1)

-------------------------------------------

[1] . دائرة المعارف علوى : 100.