راهنمايى حضرت امام رضا عليه السلام
درباره شناخت افراد
متأسّفانه اين گونه افراد ممكن است در ظاهر به صورت دوست و... در ميان مردم جا باز كنند و در باطن نقشه هاى دشمن را پياده كنند. به اين جهت، حضرت امام رضا عليه السلام به همگان سخت هشدار داده اند كه همه بايد افراد را درست بشناسند و گول ظاهر فريبنده افراد را نخورند. به اين دو روايت توجّه كنيد:
1 - حضرت امام رضا عليه السلام از امام سجّاد عليه السلام روايت كرده اند كه فرمود:
اگر شخصى را ديديد كه باوقار و خوشرفتار است، در گفتارش به عبادت و پارسائى تظاهر مى كند و در حركاتش فروتنى مى نمايد تأنّى كنيد، مبادا شما را بفريبد، چه بسا كسى كه در برابر دنيا و ارتكاب محرّمات ناتوان است به خاطر ضعف نيّت و پستى و ترسش، پس دين را دامى براى دنيا قرار مى دهد و همواره مردم را با ظاهر آراسته مى فريبد، اگر قدرت بر حرامى پيدا كند به آن هجوم مى آورد.
و اگر ديديد كه او از حرام خوددارى مى كند باز هم تأنّى كنيد، مبادا شما را بفريبد؛ چرا كه خواسته ها و تمايلات خلق متفاوت است؛ چه بسا كسى كه از مال حرام هر چند زياد باشد دورى مى كند ولى خود را به كارهاى زشت ديگر وا مى دارد، اگر زشت را هم بيايد به حرام سراغ او مى رود.
و اگر دريافتيد كه از آن هم دورى مى كند باز تأنّى كنيد، مبادا شما را بفريبد تا ميزان عقلش را بنگريد، چه بسيار كسانى هستند كه مى توانند همه آن بدى ها را ترك كنند امّا به عقل متين و استوار رجوع نمى كنند، لذا آنچه را به خاطر جهل و نادانى اش تباه مى سازد بيشتر است از آنچه با عقلش آن را اصلاح مى كند.
حال اگر عقلش را متين يافتيد باز تأنّى كنيد مبادا شما را بفريبد تا بنگريد: آيا به همراهى هواهايش برخلاف عقلش عمل مى كند، يا به همراهى عقلش بر خلاف هواهايش عمل مى كند و اينكه علاقه اش به رياست هاى باطل چگونه است؟ و آيا نسبت به آن بى اعتنا هست يا نه؟ چرا كه در ميان مردم كسانى هستد كه خسر الدنيا والآخرتند؛ يعنى دنيا و آخرت هر دو را بر باد مى دهند، دنيا را بخاطر دنيا رها مى كنند و مى پندارند كه لذّت رياست باطل بيش از لذّت اموال و نعمت هاى مباح و حلال است، لذا همه آنها را رها مى كنند به خاطر رسيدن به رياست باطل.
«وَإِذا قيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ اَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْاِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهاد».(32)
«و زمانى كه به آن ها گفته شود: از خدا بترسيد غرور و لجاجت آنها را به گناه كشاند، براى آنها آتش دوزخ كافى است و بد جايگاهى است».
پس او همچون شترى كه جلو خود را نبيند - يعنى بدون بصيرت - گام بر مى دارد و او را اوّلين باطل به سوى دورترين هدف هاى زيانكارى مى كشاند و بعد از آنكه طلب كرد آنچه را كه قدرت بر آن ندارد پروردگارش او را در طغيانش كشاند، پس او آنچه را خدا حرام ساخته حلال دارد و آنچه را خداوند حلال ساخته حرام دارد و باكى ندارد به آنچه از دينش از دست رود در صورتى كه رياستش كه به خاطرآن، شقى و بدبخت گرديده سالم بماند.
آنها همان كسانى هستند كه خدا بر ايشان غضب كرده و مورد لعن خويش قرار داده و بر ايشان عذاب خواركننده اى آماده ساخته است.
ولى مرد، مرد كامل و مرد خوب كسى است كه هوا و خواسته هايش را تابع امر خدا گردانيده و توانش را در راه خدا بذل نمايد، خوارى به همراه حق را نزديكتر به عزّت جاويد و هميشگى ببيند از عزّت در باطل، و بداند ضرر و زيان كم دنيا وسختى اندكى را كه تحمّل مى كند او را به نعمت پايدار در سراى جاودان و فناناپذير مى رساند، ولى سرور و شادمانى فراوان دنيا كه بر اثر پيروى هواهاى نفسانى بدست آورده او را به عذاب پيوسته اى كه هرگز زايل نمى گردد مى كشاند.
اين است مرد واقعى و مرد خوب، به او بپيونديد و به روش او اقتدا كنيد و به وسيله او به سوى پروردگارتان توسّل جوييد؛ زيرا كه دعاى او رد نمى گردد و نسبت به خواسته اش ناكام و نا اميد نمى شود.(33)
32) سوره بقره، آيه 206.
33) جامع أحاديث الشيعة: 311/7.
بازديد امروز : 0
بازديد ديروز : 191593
بازديد کل : 125607622
|