مؤلّف و رؤياى مهمّ او بعد از تأليف كتاب :
فرزند بزرگوار و با فضيلت ايشان آقاى حاج سيّد على مستنبط دام عزّه العالى براى من نقل كردند:
پدر عظيم الشأن من كه خدا بر درجاتش بيفزايد بعد از تأليف جزء اوّل اين كتاب در عالم رؤيا ديد كه از دنيا رفته و سر او بر زانوى مادرش فاطمه زهرا سلام اللَّه عليها است ، از داشتن اين موقعيّت كه دلالت بر بلندى مقام و عظمت شأن او داشت تعجّب كرده و از خود سئوال مى كند : چگونه به اين مقام رسيده اى و چه چيزى باعث شده اين عظمت را بيابى ؟ و تا اين سئوال به فكرش خطور مى كند سرور زنان عالم حضرت فاطمه زهرا سلام اللَّه عليها به او الهام نمودند كه :
هذا جزاء من ألّف كتاب «القطرة» ، اين پاداش كسى است كه كتاب «القطرة» را جمع آورى نموده است .
بعضى از موثّقين و كسانى كه به گفته آنها اطمينان دارم برايم نقل كردند : او اوّل كسى بود كه در مدّت چهل سال هر شب هنگام سحر به زيارت اميرالمؤمنين عليه الصلاة والسلام شرفياب مى شد، زيرا كليددار حرم مطهّر آن مرحوم رابر خود مقدّم داشته و كليد را به او مى داد .
مؤلّف رحمه الله بعد از آنكه درب حرم را باز می كرد خود وارد مى شد و براى چند دقيقه آن را مى بست و سپس درب حرم را به روى زوّار مى گشود و كسى نمى دانست كه در آن چند دقيقه به چه عبادتى مشغول بوده است .
ولى يكى از نزديكانش به من گفت : او را در بعضى از سحرها ديدم كه كنار ضريح مقدّس نشسته و صورت خود را بر آن گذاشته و با محاسن شريفش غبار آن را پاك مى كرد ، و بعد از آنكه درب حرم را باز مى كرد تا هنگام نماز صبح به تهجّد و عبادت پروردگار مشغول بود و تا از دنيا رفت او تنها امام جماعت درحرم حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام بود .
در تمام عمر مقيّد بود شبهاى جمعه پياده به زيارت امام حسين عليه السلام مشرّف شود ، فقط زمانى كه راه رفتن برايش ممكن نبود از وسائل نقليّه استفاده كرد وزيارت را ترك ننمود ، در آخرين سفرش به زيارت سيّدالشهداء عليه السلام خبر ازوفات خود داده و به بعضى از دوستانش گفته بود : اين زيارت ، زيارت وداع مناست ، و مى خواهم نفسهاى آخر عمرم را در نجف باشم ، لذا به نجف برگشته ودر همان روز از دنيا رفت .
«عاش سعيداً ومات سعيداً» ؛ «سعادتمند زندگى كرد و سعادتمند از دنيا رفت» ، «ولَهُم الْبُشْرى فِى الْحَيوةِ الدُّنْيا وَفِى الْاخِرَةِ لا تَبْديلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَالْفَوْزُ الْعَظيمُ » (30) ؛ «و براى آنها در دنيا (با ديدن خوابهاى رحمانى) و در آخرت (با ديدن اولياء خدا و نعمتهاى او) بشارت مى رسد ، سخنان خدا را تغيير و تبديلى نيست كه اين پيروزى بزرگ نصيب دوستان خداست» .
كتاب :
«القطرة» كتابى است معروف در فضائل پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم و اهل بيت طاهرين او عليهم السلام كه مؤلّف براى جمع آورى آن ، از كتابهاى خطّى و چاپى فراوانى بهره جسته است .
ايشان در كتابخانه شخصى خود كتابهاى خطّى باارزشى مثل كتاب «سليم بن قيس» را داشته ، از آنها و از كتابهاى چاپ شده مخصوصاً كتاب ارزشمند «بحار الأنوار» علّامه مجلسى رحمه الله استفاده كرده است .
نسخه تحقيق نشده اى از اين كتاب قبلاً چاپ شده بود ؛ جزء اوّل آن را جناب حجّة الإسلام والمسلمين شيخ محمّد ظريف تحقيق نمود و جزء دوّم آن را با مشاركت و همكارى فاضل و محقّق عاليقدر جناب آقاى محمّد حسين رحيميان ادامه داد ، و چون نسخه چاپ شده خالى از اشتباهات نبود كوشش كردند تا كتاب با رجوع به مصادر اصلى آن اصلاح گردد ، آيات و احاديث آن را اخراج نموده و بعضى از لغات مشكل را در پاورقى توضيح دادند ، تا كتاب به شكل حاضر درآمد و انشاء اللَّه براى آنها كه بخواهند از آن استفاده كنند مفيد و براى آنها كه بخواهند از نور آن بهره مند گردند روشنى بخش باشد ، و حمد و سپاس مخصوص ذات بى همتاى پروردگار جهانيان است .
سيّد مرتضى مجتهدى سيستانى
30) سوره يونس ، آيه 64 .
بازديد امروز : 0
بازديد ديروز : 215296
بازديد کل : 123510351
|