کتاب : «امیرالمؤمنین علی علیه السلام و عصر ظهور»
جهان سرشار از مهربانى
در حكومت جهانى امام عصر عجّل الله تعالى فرجه، نه تنها جنگ ها و خون ريزى ها پايان مى يابد، بلكه آنچنان دوستى و مهربانى سراسر جهان را فرا مى گيرد، كه گويى مردمان جهان، همه خويشاوند يكديگر و بلكه مهربان تر از خويشاوند مى باشند؛ زيرا در آن روزگار، دوستى افراد با يكديگر بر اساس داد و ستد و ساير جهات مادّى نيست؛ بلكه در آن زمان دوستى ها بر پايه مسائل معنوى بنيان گذارى مى شود و دوستى هايى كه بر اساس جهات معنوى قرار دارد حتّى از دوستى هايى كه بر پايه خويشاوندى است، بيشتر، محكمتر و ثابت ترمى باشد.
حضرت اميرالمؤمنين على علیه السلام مى فرمايند:المودّة في الله آكد من وشيج الرحم(1)
رشته دوستى در راه خدا استوارتر از ارتباط خويشى است.
اين نكته را به ياد داشته باشيد كه عصر ظهور امام زمان عجّل الله تعالى فرجه، عصر مهرپرورى و مهربانى است و همانگونه كه در روايات وارد شده است هر شهر و هر كشورى را كه امام عصر عجّل الله تعالى فرجه تسخير مى كنند آسايش و امنيّت را جاى گزين اضطراب، خشونت و نا امنى مى كنند.
امّا شياطين و كارگزاران آنها در طول تاريخ با تبليغات منفى و مخرّب خود، عصر ظهور را عصر خشونت جلوه دادند، بگونه اى كه دوستان و شيعيان اهل بيت علیهم السلام در فكر فرا رسيدن عصر رهايى نباشند و در نتيجه از انديشه ظهور و تمايل به درك ظهور سرور عالم هستى حضرت بقيّة الله الاعظم ارواحنا فداه غافل باشند؛ كه نتيجه آن خوگرفتن به وضع موجود وسوختن و ساختن است.
بديهى است اگر مردم جهان مى دانستند با حكومت جهانى مصلح جهان به حكومت جبّاران پايان داده مى شود و همه ملّت ها از نعمت آسايش و امنيت برخوردار مى شوند، انديشه ظهور مصلح جهان را در سر مى پروراندند؛ ولى شيطان و دستياران او با تبليغات منفى خود، توانستند عصر مهربانى را عصر خشونت جلوه دهند؛ و در نتيجه از حكومت جهانى امام زمان عجّل الله تعالى فرجه غافل بمانند و همچنان با تحمّل همه سختى ها و گرفتارى هاى جانكاه به وضع موجود خو بگيرند و به آن معتاد شوند.
(1) شرح غرر الحکم ج 1 ص 397.
بازديد امروز : 1390
بازديد ديروز : 250790
بازديد کل : 126942846
|