فرمان حضرت امام رضا عليه السلام
به دعا نمودن براى امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه
حضرت امام رضا عليه السلام تجليل هاى ويژه اى را نسبت به امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه انجام مى دادند و همانگونه كه از شعر دعبل و احترام خاصّ آن حضرت استفاده مى شود، امام رضا عليه السلام مى خواسته اند با رفتار ويژه خود همه دوستان و شيعيان را به انجام اين گونه احترام، به خاطر ياد امام عصر ارواحنا فداه راهنمايى كنند.
و نيز حضرت امام رضا عليه السلام به كسانى كه به حضورشان شرفياب مى شدند پيوسته دستور مى دادند دعاى غيبت(75) را بخوانند.
از جمله «وكان يأمر بالدعاء...» تأكيد و اصرار حضرت امام رضا عليه السلام به خواندن اين دعا استفاده مىشود.
اگر چشم و گوش باطنى ما باز مى بود، شايد به ما نيز خواندن اين دعا را سفارش مى فرمودند.
به زائرين محترم حضرت امام رضا عليه السلام توصيه مى شود در بارگاه ملكوتى آن حضرت، از خواندن زيارت هاى حضرت مهدى عجّل اللَّه تعالى فرجه و دعا نمودن براى تعجيل ظهور آن بزرگوار غفلت و كوتاهى نكنند؛ زيرا يكى از مكانهايى كه در آنها دعا براى ظهور امام زمان ارواحنا فداه سفارش و تأكيد شده، حرم نورانى حضرت امام رضا عليه السلام است.
ما بايد مواظب باشيم وقتى كه وارد حرم و بارگاه آن حضرت مى شويم درباره خواسته ها و حاجتهاى خود دقّت كنيم و با در نظر داشتن عظمتِ ولايت و قدرت آن بزرگوار، از درخواست حاجتهاى بزرگ دريغ نورزيم و توجّه داشته باشيم كه حاجتى مهمتر و بزرگتر از فرا رسيدن فرج و ظهور منتقم آل محمّد عليهم السلام و دوران پرشكوه حكومت آن بزرگوار نيست.
ولى متأسّفانه هدف برخى از زائرين، فقط درخواست حاجتهاى مادّى از حضرت امام رضا عليه السلام است و اين كار يقيناً اشتباه است. مخصوصاً اگر انسان حاجت خود را رسيدن به ثروتهاى كلان و مال بى شمار قرار دهد كه در بسيارى از موارد سبب طغيان صاحبان آن شده به گونه اى كه هيچگونه توجّهى به مسئوليّت خود دربرابر ثروتهاى انباشته خويش ندارند.
واضح است كسانى كه داراى چنين ثروتهايى نيستند در برابر آن، مسئوليّتى نيز ندارند.
حضرت امام رضا عليه السلام فرمودند:
هر كس از خداوند به روزى كم راضى شود، خدا از او به عمل كم راضى مى شود.
و روايت شده از ابن ابى شعبه حلبى و نوفلى كه بر حضرت امام رضا عليه السلام وارد شديم و به آن حضرت گفتيم كه ما در وسعت رزق و فراوانى در زندگى بوديم ولى حال ما تغيير كرد و فقير شديم، دعا كنيد كه خدا آن را به ما برگرداند.
حضرت فرمود:
مى خواهيد چگونه بشويد؟ آيا مى خواهيد شاه باشيد؟! آيا خوشحال مى شويد كه مانند طاهر و هرثمه (كه از سركردگان مأمون بودند) باشيد ولى بر خلاف اين عقيده و آئينى كه اكنون بر آن هستيد مى بوديد؟!
گفتم: نه واللَّه؛ مرا شاد نمى كند كه دنيا و آنچه در آن است از طلا و نقره از من باشد و من بر خلاف اين عقيده باشم كه معتقد هستم.
حضرت فرمود:
حق تعالى مى فرمايد:
«إِعْمَلُوا آلَ داوُدَ شُكْراً وَقَليلٌ مِنْ عِبادِيَ الشَّكُور»(76).
اى آل داود؛ شكر (نعمتها) را بجاى آوريد و عدّه كمى از بندگان من شكر گزارند.
آنگاه فرمود: گمان خود را به خدا نيكو كن؛ همانا هر كس گمان او به خدا نيكو شد، خدا نزد گمان او است و كسى كه به روزى كم راضى شد، خداوند از او عمل كم را مى پذيرد، و كسى كه به مال حلالِ اندك راضى شد، مؤونه او سبك مى شود، و خانواده او بانشاط مى باشند، و خداوند او را به درد دنيا و دواء آن بينا مى كند، و او را از دنيا به سوى بهشت به سلامت بيرون مى برد.(77)
بنابراين به شكر و سپاس خداوند بزرگ بپردازيد و همّ و غمّ خود را فقط نيازهاى مادّى قرار ندهيد؛ بلكه به حاجتهاى معنوى بپردازيد و توجّه داشته باشيد كه بزرگترين حاجت معنوى - كه نيازهاى مادّى را نيز برطرف مى سازد – فرا رسيدن ظهور پرشكوه امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه مى باشد.
يكى از نكته هاى بسيار ارزشمند و اساسى اين است كه ما بايد فرج و گشايش را - نه براى خودمان - بلكه براى اهل بيت عليهم السلام بخواهيم كه نتيجه آن، گشايش و راحتى خودمان نيز مى باشد. به اين دليل كه هر كسى بايد محمّد و آل محمّد صلوات اللَّه عليهم اجمعين نزد او مقدّم بر خود و نزديكانش باشند.
به اين مقدّمه توجّه كنيد: ما مى دانيم ظلمها و ستمهاى فراوانى كه بر اهل بيت عليهم السلام وارد شده تا ظهور حضرت بقيّة اللَّه الأعظم ارواحنا فداه ادامه دارد و شدّتها و سختى هاى وارده بر خاندان وحى عليهم السلام هنوز وجود دارد. به اين جهت در دعاها مى گوييم: «أللّهمّ عجّل فرجهم» و تعبيرات بسيار ديگرى از اين نمونه كه فرج و گشايش آنها را از خداوند مى خواهيم و تحقّق فرج در صورتى است كه ظلم و سختى وجود داشته باشد. پس چون ظلم و ستم و سختى و شدّت هنوز بر اهل بيت عليهم السلام ادامه دارد، فرج و ظهور آن بزرگواران را از خداوند مى خواهيم.
بنابراين اگر جامعه ما در سختى و شدّت به سر مى برد و گرفتارىها ما را احاطه كرده است، از آنجا كه ستم ها و سختى ها بر پيامبر و آل پيامبر صلوات اللَّه عليهم هنوز ادامه دارد، ما بايد برطرف شدن گرفتارى و ظلم و ستم از آنان را مقدّم بر رفع گرفتارى وظلم و ستم از خود بدانيم و براى برطرف شدن آن دعا كنيم كه اگر چنين كارى انجام دهيم، در نتيجه براى خودمان نيز دعا كرده ايم.
شخصى در صحن حرم حضرت امام رضا عليه السلام زنى را مى بيند كه به شدّت مى گريسته است. آن زن به او مى گويد: شوهر من فرار كرده و مرا با چهار دختر تنها گذارده و چون پول اجاره خانه ندارم، صاحبخانه اثاثیه ما را بيرون ريخته، با اين وضع چكنم؟
آن شخص مقدارى به آن زن كمك كرده و از اينكه نتوانسته مشكل آن زن را حلّ كند و خانه اى براى او اجاره كند غمگين به حرم مطهّر حضرت امام رضا عليه السلام مشرّف مى شود و به حضرت امام رضا عليه السلام مى گويد: آقاجان؛ به خاطر اين افراد ستمديده ومظلوم، فرج را از خداوند بخواهيد و مشكل غيبت را پايان دهيد.
ناگهان متوجّه مى شود كه حضرت امام رضا عليه السلام به صورت الهام به او مى فرمايند:
ظلم و ستمى كه بر ما اهل بيت وارد شده، از همه بيشتر است.(78)
اميدواريم خداوند به زودى به صاحب امر ولايت الهى، فرمان قيام و انتقام را صادر فرمايد تا با ظهور مقام ولايت خاندان وحى عليهم السلام ريشه ظلم و ستم در سراسر جهان ريشه كن شود.
75) اين دعا را در «بخش نهم: ص 223» نقل مى كنيم.
76) سوره سبأ، آيه 13.
77) منتهى الآمال: 928.
78) يكى از موارد ظلم و ستمى كه بر اهل بيت عليهم السلام روا شده است، كم توجّهى و يا بى توجّهى بسيارى از افراد به متن دعاها و زياراتى مى باشد كه از خاندان وحى عليهم السلام وارد شده است. با توجّه و دقّت در متن دعاها و زيارات، به معارف و عقايد مهمّى دست مى يابيم كه چه بسا مانند آنها در روايات اندك است. با اين همه، متأسّفانه برخى از افراد به دعاها و زيارت ها فقط از جنبه ثوابِ آنها مى نگرند و به آثار مهمّ ديگر آن توجّهى نمى كنند.
بازديد امروز : 0
بازديد ديروز : 202042
بازديد کل : 124619712
|