دعاى حضرت امام رضا عليه السلام
براى امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه
مرحوم محدّث قمى مى نويسد: آقا سيّد حسن موسوى كاظمى ادام اللَّه بقائه در تكمله «أمل الآمل» مطلبى را نقل نموده كه خلاصه آن اين است:
يكى از علماء اماميّه كتابى درباره شهادت حضرت امام رضا عليه السلام نوشته است به نام «تأجيج نيران الأحزان في وفاة سلطان خراسان» و از متفرّدات آن كتاب اين است كه فرموده:
روايت شده كه دعبل خزاعى وقتى كه قصيده تائيّه خود را براى حضرت امام رضا عليه السلام خواند، چون به اين شعر رسيد:
خروج امام لا محالة خارج
يقوم على اسم اللَّه بالبركات
حضرت امام رضا عليه السلام برخاست و روى پاهاى مبارك خود ايستاد و سر نازنين خود را به سوى زمين خم كرد، پس از آن كه كف دست راست خود را بر سر گذاشته بود گفت:
أللّهمّ عجّل فرجه ومخرجه، وانصرنا به نصراً عزيزاً.(74)
خداوندا؛ در ظهور و زمان خروج او تعجيل فرما و به وسيله او به ما كمك فرما كمكى كم نظير.
جالب توجّه است كه در اين جريان با اينكه دعبل شاعر بزرگ شيعه، نه از نام مخصوص امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه ياد كرده و نه هيچ يك از اسامى ديگر آن حضرت را به زبان جارى ساخته و تنها قيام آن بزرگوار و روزهاى شكوهمند و پربركت ظهور را يادآور شده، ولى حضرت امام رضا عليه السلام به خاطر ياد آن بزرگوار و ياد دولت كريمه ايشان - نه به خاطر شنيدن نام مخصوص آن حضرت - به پا خواسته و سر نازنين را به سوى زمين خم كرده و در حالى كه دست راست خود را بر روى سرگذارده بودند براى تعجيل فرج و ظهور آن حضرت دعا نمودند.
و اين، دليل بر شدّت علاقه، توجّه و عنايت حضرت امام رضا عليه السلام به امام عصر عجّل اللَّه تعالى فرجه و همچنين فرا رسيدن دولت كريمه آن حضرت مى باشد.
از آنجا كه رفتار ائمّه عليهم السلام بايد براى همه سرمشق باشد به طورى كه در كردار خود پيرو آن بزرگواران باشند، همانگونه كه حضرت امام رضا عليه السلام با ياد امام عصر ارواحنا فداه شور و اشتياق خود را ظاهر ساختند، ما نيز بايد با شنيدن نام آن حضرت و ياد دولت كريمه آن بزرگوار با اظهار شوق و علاقه خود نسبت به آن بزرگوار، ارادت خود را به آن وجود مقدّس محكم و استوار نماييم.
74) منتهى الآمال: 1176.
اليوم : 12912
الامس : 239619
مجموع الکل للزائرین : 124241451
|