پايان بخش
چهار بيت در مدح امام رضا صلوات اللَّه عليه وآله سروده شده است كه به (شاعر معروف) ابى نواس منسوب است ، عبد الباقى عمرى اين ابيات را چنين تخميس نموده است:
من معاني البيان أظهرت سرّاً شاع ما بين شيعة الآل جهراً
وغداة استحال شعري سحراً قيل لي أنت أشعر الناس طرّاً
في المعاني وفي الكلام النبيه فهو الدن وهي فيه مدام
بيد الفكر فضّ عنها ختام وبسلك لايعتريه انفصام
لك من جوهر القريض نظام يثمر الدرّ في يدي مجتنيه
بنفيس منه اشترين النفوسا وعلى المشترى أدرت الشموسا
ومن الشعر قد ملأت الطروسا فلماذا تركت مدح ابن موسى ؟
والخصال الّتي تجمعن فيه وهو القائد العلا بزمام
لمقام ما فوقه من مقام فالتزم مدحه أشدّ التزام
قلت : لا أستطيع مدح إمام كان جبرئيل خادماً لأبيه
از معانى بيان ، رازى آشكار گشته و در ميان شيعيان خاندان رسالت به صورت آشكار منتشر شد .
و بامدادان شعر من تبديل به سحر شد ، به من گفته شد : تو از همه مردم در درك معانى و فن سخنورى ممتازتر هستى .
آن همانند جامى لبريز از شراب است ، كه دست انديشه مى خواهد مُهر نوآورى آن را بگشايد.
و چنان باهم پيوسته و به نظم كشيده شده ، كه هرگز از هم جدا نمىشود؛
براى تو از گوهر ، شعر بانظم و مرتّبى است .
چنان نظمى است كه همانند درّى كه بدست آورده است.
با اشعار گرانبهاى آن ، مىشود جانها را خريد و بر مشترى ، آفتابها ريزش مى كند .
و از آن شعر صحيفه ها پر گردد؛ بس براى چه مدح على بن موسى عليه السلام را ترك كرده اى؟!
و از صفات ممتازى كه در او گرد هم آمده ، چيزى نمى گويى ؟!
او رهبر والايى است كه زمام اُمور را بدست دارد ، او داراى مقامى است كه فوق آن قابل تصوّر نيست .
بنابراين ، محكم و استوار بر مدح او ملتزم شو . من در پاسخ آنان گفتم : من توانايى مدح و ثناى امامى را كه جبرئيل خادم جدّ بزرگوارش بود ، ندارم .
او همچنين در سروده ديگرى مى گويد:
إن كنت تخشى نكبة من جائر أو غادر
لذ بالرضا بن الكاظم ب ن الصادق بن الباقر عليهم السلام
اگر از سختى و مصيبت ستمگر يا حيله گرى بيمناكى ؛
به آستان امام رضا فرزند امام كاظم فرزند امام صادق فرزند امام باقر عليهم السلام پناهنده شو !
بازديد امروز : 75413
بازديد ديروز : 239619
بازديد کل : 124366461
|