کتاب : «امیرالمؤمنین علی علیه السلام و عصر ظهور»
شكايت بسيار مهمّحضرت اميرالمؤمنين علیه السلام به خداوند
وظيفه هر انسان با ايمان اين است كه در راه يارى دين قدم بردارد و به امام زمانِ خود، خدمت كند.
ما بايد بدانيم خدمت نمودن به امام زمان ارواحنا فداه و كمك كردن به دين مخصوص اهل علم نيست - هر چند حوزه هاى علوم دينى در اين رابطه وظيفه اى بسيار سنگين دارند كه بايد آن را انجام دهند - امّا ساير مردمان نيز اين وظيفه را به عهده دارند كه خدمتگذار به امام زمانِ خويش بوده و در راه يارى دين قدم بردارند.
چه كسى از حضرت اميرالمؤمنين علی علیه السلام بهتر مى تواند ما را با اين وظيفه مهم آشنا سازد؟
به اين جهت شكايت حضرت اميرالمؤمنين علی علیه السلام به خداوند را كه هشدارى بسيار مهمّ به دوستان و تمامى جامعه بشريّت مى باشد نقل مى كنيم تا همه بدانند مظلوم ترين شخصيّت عالم هستى از همه دوستداران اهل بيت علیهم السلام و تمامى كسانى كه دم از انسانيّت مى زنند، چه انتظارى دارند.
حضرت اميرالمؤمنين علی علیه السلام از كسانى كه ادّعاى دوستى و طرفدارى از اهلبيت علیهم السلام مى نمايند ولى به يارى آنها بر نمى خيزند و از دين پشتيبانى نمى كنند، دلى پر درد دارند.
حضرت اميرالمؤمنين علی علیه السلام نه تنها از دوستان و محبّين خود انتظار پشتيبانى از عدل و عدالت دارند، بلكه از هر انسان و بنده خدايى كه گفتار حق طلبانه اهل بيت علیهم السلام را مى شنود و از يارى خدا و كمك به دين خدا سرباز مى زند گله دارند. و از آنها به خداوند شكايت نموده و از او مى خواهند كه شاهد بى تفاوتى آنها و كمك نكردن به خدا و دين او باشد.
حضرت اميرالمؤمنين علی علیه السلام با دلى پر درد، از همه آنها به خداوند شكايت نموده و او را چنين مى خوانند:
أَللَّهُمَّ أَيُّمَا عَبْدٍ مِنْ عِبَادِكَ سَمِعَ مَقَالَتَنَا الْعَادِلَةَ غَيْرَ الْجَائِرَةِ وَالْمَصْلِحَةَ فِي الدِّينِ وَالدُّنْيَا غَيْرَ الْمُفْسِدَةِ فَأَبَى بَعْدَ سَمْعِهِ لَهَا إِلاَّ النُّكُوصَ عَنْ نُصْرَتِكَ وَالْإِبُطَاءَ عَنْ إِعْزَازِ دِينِكَ.
فَإِنَّا نَسْتَشْهِدُكَ عَلَيْهِ بِأَكْبَرِ الشَّاهِدِينِ شَهَادَةً وَنَسْتَشْهِدُ عَلَيْهِ جَمِيعَ مَنْ أَسْكَنْتَهُ أَرْضَكَ وَسَمواتِكَ، ثُمَّ أَنْتَ بَعْدُ الْمُغْنِي عَنْ نَصْرِهِ وَالْآخِذُ لَهُ بِذَنْبِهِ.(1)
خداوندا هر بنده اى از بندگان تو كه سخن ما را بشنود، سخنى كه از روى عدل و داد است، نه از روى جور و ستم، و به مصلحت دين و دنيا است نه در راه تباهى و فساد. (هركس چنين سخنى را بشنود امّا) پس از شنيدن از پذيرفتن آن خوددارى كند، و جز سرپيچى از يارى تو و خوددارى از عزيز داشتن دين تو، كارى انجام ندهد، پس همانا ما از تو عليه چنين كسى، درخواست شهادت مى كنيم، شهادتى كه بزرگترين شهادت است.(2) و نيز همه كسانى را كه در زمين و آسمان هايت سكونت داده اى، به شهادت مى طلبيم. سپس تو، بعد از خوددارى و سرپيچى چنين كسى از يارى دين تو، بى نياز كننده ما را از يارى او، و او را به علت گناهش، بازخواست كننده اى.
واى از آن روزى كه شخصى كه خود را دوستدار و شيفته حضرت اميرالمؤمنين و اهل بيت علیهم السلام مى داند، بفهمد كه آن حضرت با دلى پر درد شكايت او را به خداوند نموده و خدا را عليه او به شهادت طلبيده اند.
با اينكه حضرت اميرالمؤمنين علی علیه السلام اين كلام را در زمان جنگ صفّين فرموده اند ولى احتمال دارد عموميت داشته باشد و زمان هاى ديگر و ساير امامان علیهم السلام را نيز شامل شود، زيرا نه آن را اختصاص به جنگ صفّين قرار داده و نه مخصوص كسانى دانسته اند كه از يارى به شخص آن حضرت، خوددارى كرده اند؛ و نفرموده اند هر كس گفتار عادلانه من را بشنود و به يارى و نصرت دين برنخيزد، بلكه فرموده اند:
اللّهم ايّما عبد من عبادك سمع مقالتنا العادلة ...
خداوندا هر بنده از بندگانت كه گفتار عادلانه ما را (نه من را) بشنود...
تعبير حضرت اميرالمؤمنين علی علیه السلام «مقالتنا» و «انّا نستشهدك» شامل گفتار و شكايت هر يك از امامان علیهم السلام كه مردم را به يارى طلبيده اند و آنان سستى ورزيده و به كمك دين خدا نپرداخته اند، مى شود.
بنابراين احتمال هر انسانى كه در زمان هر يك از امامان علیهم السلام و به كمك دين ويارى امام زمانش نباشد؛ شامل شكايت حضرت اميرالمؤمنين علی علیه السلام از او به خداوند، مى شود.
ولى اگر اين احتمال را نپذيريم و بگوئيم گفتار حضرت اميرالمؤمنين علی علیه السلام عموميت ندارد و در ارتباط با جنگ صفين صادر شده و مخصوص همان زمان است.
در اين صورت بايد توجّه داشته باشيم، چگونه ممكن است حضرت اميرالمؤمنين علی علیه السلام پس از بيست و پنج سال خانه نشينى و همچنین در حكومت ظاهرى خود، از بى اعتنايى مردم زمان خويش به خداوند شكايت نموده اند امّا امام زمان عجل الله تعالى فرجه در طول دوازده قرن غربت مظلومانه خود هيچ گونه شكايتى از دوستان خود به خداوند ننموده اند؟!
بنابراين در اين روزگار كه حضرت بقية الله الاعظم ارواحنا فداه بارها دوستان وشيعيان خود را به كمك و يارى طلبيده اند هر كس به نداى آن حضرت، پاسخ ندهد شامل گله و شكايت آن حضرت مى شود.
آيا سزاوار نيست - اگر تاكنون به نداى امام زمان عجّل الله تعالى فرجه گوش فرا نداده ايم - خود را از گروهى كه به يارى امام زمان عجّل الله تعالى فرجه نشتافته اند، خارج كنيم و هر کس با استفاده از علم و دانش، و مال و ثروت و يا هر گونه امكاناتى كه دارد به يارى امام زمان عجّل الله تعالى فرجه و به كمك دين خدا بپردازيم؟!
تاكنون براى يارى امام زمان عجّل الله تعالى فرجه و كمك به دين خدا چه كرده ايم كه نام ما، در شكايت نامه به خداوند ثبت نشده باشد؟
اگر تاكنون كارى براى دين خدا نكرده ايم، و از يارى حضرت مهدى ارواحنا فداه خوددارى كرده ايم و نسبت به آن بزرگوار غافل بوده ايم، سعى كنيم نام خود را از شكايت نامه به خداوند بزرگ پاك كنيم. و با استفاده از توانايى هاى خود براى نصرت و يارى حضرت مهدى عجّل الله تعالى فرجه گامى شايسته برداريم؛ قلب خود را از معارف امام زمان ارواحنا فداه سيراب كنيم و همه دوستداران اهل بيت علیهم السلام را با مقام عظيم ولايت آن حضرت، آشنا و آشناتر سازيم. و با پاكسازى نفس، خود را براى زندگى در عصر ظهور آماده سازيم.
اين وظيفه همه شيعيان و دوستداران واقعى امام زمان عجّل الله تعالى فرجه است كه منتظر و آماده براى ظهور سرور عالم هستى باشند، حضرت اميرالمؤمنين علی علیه السلام راه آماده بودن براى عصر ظهور را به همه ما تعليم داده اند.
(1) نهج البلاغه، خطبهء 209.
(2) مقصود از بزرگترين شهادتها، شهادت خداوند است، به دليل آيه مباركه 19 از سوره انعام: (قُل أيّ شَيءٍ أكْبَرُ شَهَادَةُ قُلِ اللَّهُ) (ابن ابى الحديد).
بازديد امروز : 33206
بازديد ديروز : 299523
بازديد کل : 122222687
|