تمركز فكر، بر قدرت انديشه مى افزايد
كسى كه به فكر و انديشه مى پردازد، بايد خاطرى آسوده و ذهنى آرام داشته باشد؛ زيرا تشويش خاطر، مانع تمركز است و آن گاه كه انديشه متمركز نشود،از قدرت آن كاسته مى شود.
براى ايجاد تمركز فكر، بايد در محيط آرام و با خاطر آسوده به تمركز فكر بپردازيد. محيط هائى كه فكر را به اين سو و آن سو متوجّه مى كند و همچنين در مواقع هيجان و آشفتگى روحى، نمى توان فكر را كاملاً كنترل نموده و متمركز ساخت.
اگر قدرت بر تمركز فكر پيدا كنيد، از انديشه اى قوى و قدرتمند برخوردار مى شويد؛ زيرا بدون شكّ تمركز، قدرت فكر را چندين برابر مى كند و به همين جهت از عظمت والائى برخوردار است. بايد راه تمركز فكرى را آموخت و موانع آن را برطرف ساخت.
از آنجا كه تمركز فكر از حالات روحىِ انسان سرچشمه مى گيرد، براى بدست آوردن آن و براى اين كه قدرت داشته باشيم با سرعت، به تمركز فكرى دست يابيم، بايد به تمرين بپردازيم تا با مرور زمان، اين قدرت در ما ايجاد شود.
در صورتى كه قدرت به تمركز فكر پيدا كنيد و از آن استفاده نمائيد، راه رسيدن به نبوغ براى شما باز مى شود. بسيارى از دانشمندان و محصلين، به حال «نوابغ» غبطه مى خورند و يا حسادت مى ورزند و از اين كه خود را در حدّ نبوغ نمى بينند، ناراحتند و حال آن كه برخى از نويسندگان معتقدند:
«تنها تفاوت بين انديشه يك نابغه با انديشه يك فرد عادى، در اين است كه فرد نابغه بخش بيشترى از ذهن خود را به طريقى خاص، مورد استفاده قرار مى دهد. شما هم قادريد بخش بيشترى از ذهن خود را به طريقى خاص، مورد استفاده قرار دهيد».(21)
برخى گمان مى كنند افراد نابغه از كودكى از هوشى سرشار، و حافظه اى غير عادّى برخوردار بوده اند؛ ولى اين پندار صحيح نيست؛ زيرا بسيارى از نوابغ تا بزرگسالى از نبوغ آنان خبرى نبوده است. حتى برخى از آنها از نظرمربيان و يا به عقيده پدر و مادرشان، كودكانى ابله بوده اند. «اينشتين» كه درجامعه خود به عنوان يك نابغه شناخته شده، يكى از آنان است.
اصولاً دسته اى از نوابغ، نبوغ خود را در سالهاى آخر عمرشان هويدا مى سازند.(22) گرچه عدّه اى از نوابغ، از كودكى علائم نبوغ در آنان جلوه گر است، ولى اين دليل بر آن نيست كه در همه نوابغ نشانه نبوغ، از كودكى آشكار مى باشد؛ زيرا همان گونه كه گفتيم، ممكن است انسان با به كارگيرى نيروهاى مغزى، از ويژگي هاى فوق العاده برخوردار شده و داراى شخصيتى جديد واستثنايى شود.
تمركز فكر راهى مؤثّر براى به كارگيرى نيروهاى مغزى و استفاده بيشتر از قدرت فكر است. فكر و تمركز آن، آن قدر اهميت دارد كه ما هنوز يكى از هزارها رازآن را بدست نياورده ايم. تجسّم بخشيدن به افكار و ايجاد موجودات انديشه اى! از مسائل ناشناخته فكر است.
همان گونه كه حقيقت روح براى ما ناشناخته است، حقيقت فكر و انديشه نيز براى ما مجهول است. زيرا روشن است كه انديشه، از روح انسان سرچشمه مى گيرد؛ چون انسانى كه روح خود را از دست داده، قادر به تفكّر وانديشه نيست؛ پس اين روح است كه فكر از او تراوش مى كند و مغز وسيله اى است كه روح به وسيله آن، فكر و انديشه انسان را ظاهر مى كند. همان گونه كه چشم وسيله اى است براى روح كه انسان به وسيله تسلّط روح با چشم اشياء را مى بيند.
21) نيروهاى شگرف مغز: 119.
22) تقويت و تمركز فكر: 132.
بازديد امروز : 23239
بازديد ديروز : 237545
بازديد کل : 125199627
|