علم نمى تواند جهان را رهبرى كند
اگرچه در قرن هفدهم و هيجدهم ميلادى بسيارى از دانشمندان ، بر اثر پيشرفتهايى كه در علم به دست آمده بود ، گمان مى كردند روزگارى مى رسد كه علم جهان را رهبرى كند و در سايۀ قوانينى كه با استفاده از علم وضع مى شود، دنيا را از نابسامانى ها و گرفتارى ها نجات مى دهند؛ ولى گذشت زمان ثابت كرد حقيقت غير از آن است كه آنان گمان مى كردند . زيرا پيشرفت علم و دانش نه تنها جهان را از بى عدالتى و نابسامانى نجات نداد بلكه بر رنج و اندوه و گرفتارى هاى جامعه بشريّت افزود.
تاريخ نشان دهندۀ اين حقيقت است كه تاكنون ميليونها نفر بر اثر پيشرفت علم ، جان خود را از دست داده اند ، ميليونها نفر بى خانمان شده و از هستى ساقط گشته اند . همۀ اينها به خاطر اين نكته است كه علم پيشرفت كرده است ولى انسانيّت تقويت نشده است ، در صورتى كه پيشرفت بايد همه جانبه باشد نه تكبُعدى .
علم در صورتى كه همراه با عقل و انسانيّت پيشرفت كند ، جامعه را به سوى تكامل مى برد ولى اگر بدون اينها باشد ، هستى اجتماع را به نيستى مى كشد.
چو دزدى با چراغ آيد گزيده تر برد كالا
نظام آفرينش بر مبناى تكاملِ صحيح قرار دارد به اين معنى كه همۀ نباتات ، حيوانات و انسانها از روزى كه خلق مى شوند تكامل آنان شروع مى شود . اگر آنان به همان حالى كه در روز اوّل خلقتشان هستند باقى بمانند ، دنيا به چه صورتى در خواهد آمد؟ بنابراين تكامل به اين معنى ، از شرايط حتمى زندگى است .
نكتۀ مهمّى كه وجود دارد اين است كه تكامل جسمى بايد همراه و همگام با تكامل فكرى و روحى باشد ، يعنى همان گونه كه كودكان از نظر جسمى رشد پيدا مى كنند بايد از نظر فكرى و روحى نيز تكامل بيابند . اگر آنان از نظر جسمى رشد نمايند ولى در افكار و انديشه هاى كودكانه آنان هيچ گونه تحوّلى ايجاد نشود ، جامعه به چه وضعى درمى آيد ؟!
پس تكامل جسمى انسانها بايد همراه با تكاملى فكرى و رشد عقلى آنان باشد.
اين همراهى و همگامى بايد در تمام ابعاد جامعه وجود داشته باشد و گرنه در صورتى كه بشر از جهتى داراى تكامل باشد و از جهت ديگر تنزّل كند يا همچنان متوقّف بماند ، تعادل در آن اجتماع از ميان مى رود و جامعه را به سقوط مى كشاند.
بنابراين، همان گونه كه جامعه در راه علم و صنعت تلاش مى كند و خواهان پيشرفت و تكامل علم و صنعت و رسيدن به اوج مسائل مادّى است؛ بايد از نظر روحى و معنوى ، در حالِ تكامل باشد و گرنه پيشرفت در علم و صنعت بدون توجّه به مسائل روحى و معنوى ، آينده اى بسيار تاريك و خطرناك را به ارمغان مى آورد !
اگر جامعۀ بشريّت و طرفداران مدرنيزه كردن جهان در جستجوى پيشرفت و تكامل هستند ، بايد در راه تكميل و تكامل فكرى و روحى جامعه نيز تلاش كنند ، نه اينكه فقط به تكامل ابزارى كه مى سازند ، بپردازند .
اوّل بايد در ساختار وجود انسانها از نظر شخصيّت ، افكار و انديشه ها تحوّل و تكامل ايجاد شود تا پيشرفت واقعى در تمدّن و صنعت به وجود آيد ، و گرنه پيشرفت تك بعدى جهان را به نابودى و انهدام تهديد مى كند .
بازديد امروز : 0
بازديد ديروز : 228514
بازديد کل : 125644542
|