52 - دعاى غريق در زمان غيبت
سيّد بزرگوار رضى الدين علىّ بن طاووس رحمه الله در كتاب «مهج الدعوات» از عبداللَّه بن سنان نقل كرده كه امام صادق عليه السلام فرمودند :
به زودى شبهه اى شما را فرا مىگيرد، پس شما بدون راهنما و امامى هدايت كننده باقى خواهيد ماند و نجات پيدا نمى كند مگر كسى كه به وسيله «دعاى غريق» خدا را بخواند .
عبداللَّه بن سنان گفت: دعاى غريق چگونه است؟
حضرت فرمودند : مى خوانى :
يا اَللَّهُ يا رَحْمانُ يا رَحيمُ، يا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبي عَلى دينِكَ.
اى خدا ؛ اى مهربان ؛ اى بخشنده ؛ اى دگرگون كننده قلبها ؛ قلب مرا بر دين خود (و لزوم پيروى از آن) ثابت بدار .
پس گفتم : يا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَالْأَبْصارِ ، ثَبِّتْ قَلْبي عَلى دينِكَ .
اى دگرگون كننده قلبها و ديدهها؛ قلب مرا در پيروى از دين خودت استوار كن.
پس حضرت فرمودند :
همانا خداوند بلند مرتبه، «دگرگون كننده قلبها و ديده ها مى باشد» ، ولى تو آن طور كه من مى خوانم ، بخوان، يعنى به اين صورت : يا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبي عَلى دينِكَ .
سيّد رحمه الله مى فرمايد : شايد مراد از فرمايش حضرت در مورد «الأبصار» اين باشد كه دگرگونى قلبها و ديدهها مربوط به قيامت است ؛ به خاطر اين كه ترس و وحشت در آن روز بسيار شديد مى باشد ولى ترس در زمان غيبت ، از دگرگون شدن دلها است نه ديده ها .(17)
17) مهج الدعوات : 396 .
بازديد امروز : 0
بازديد ديروز : 191362
بازديد کل : 125607388
|