توجّه به حضرت بقيّة اللَّه ارواحنا فداه لازم است
بايد بدانيم كه توجّه به حضرت بقيّة اللَّه الأعظم ارواحنا فداه ، توجّه به خداوند كريم است ؛ همانگونه كه توجّه به بقيّه ائمّه طاهرين عليهم السلام توجّه به خداوند مى باشد .
پس زيارت و توسّل به ائمّه اطهار عليهم السلام ، مايه توجّه به خداوند تبارك و تعالى است . به اين جهت كسى كه قصدِ تقرّب به خداوند بزرگ بنمايد به ائمّه اطهار عليهم السلام روى مى آورد . در زيارت جامعه مى خوانيم:
وَمَنْ قَصَدَهُ تَوَجَّهَ بِكُمْ.
كسى كه او (خداوند) را قصد نمايد به سوى شما روى مى آورد .
انسان با توجّه به ائمّه اطهار عليهم السلام نه تنها عوامل موفّقيّت و پيشرفت را به سوى خود جلب مى كند بلكه موانعى را كه مانع رسيدن به مقامات عالى هستند نيز برطرف مى نمايد ؛ زيرا به وسيله توجّه به امام زمان ارواحنا فداه و همچنين بقيّه ائمّه اطهار عليهم السلام درهاى رحمت و مغفرت الهى به سوى انسان گشوده مى شود و تاريكى ها از باطن او برطرف مى گردد .
حضرت باقر العلوم عليه السلام در شرح كلام حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام كه فرمودند : «أنا باب اللَّه» ، مى فرمايند :
يعني مَن تَوَجَّهَ بي إِلَى اللَّهَ غفر له.(13)
يعنى كسى كه به وسيله من توجّه به خداوند نمايد آمرزيده مى شود .
بنابراين با توجّه به باب اللَّه ، خداوند گناهان او را آمرزيده و موانع پيشرفت روحى او را برطرف مى كند .
گرچه همه چهارده معصوم عليهم السلام به دليل دارا بودن «مقام نورانيّت» محيط بر هر عصر و زمانى هستند و انسانها در هر عصر و زمان بايد توجّه به همه آن بزرگواران بنمايند ولى بر اساس مقامات تنزّليّه زمانيّه ، هر انسانى بايد به امام عصر و زمان خودش بيشتر از بقيّه ائمّه عليهم السلام توجّه داشته باشد .
اينك به روايت عبداللَّه بن قدامه ترمدى از حضرت ابا الحسن عليه السلام توجّه نماييد كه فرمودند :
من شكّ في أربعة فقد كفر بجميع ما أنزل اللَّه عزّوجلّ ؛ أحدها معرفة الإمام في كلّ زمان وأوان بشخصه ونعته.(14)
كسى كه درباره چهار چيز شكّ كند به تمامى آنچه كه خداوند نازل فرموده كافر شده است ؛ يكى از آنها شناختن امام در هر عصر و زمان است كه شخص امام و صفاتى را كه داراست بشناسد .
پس در هر زمان معرفت و شناخت نسبت به امام آن زمان واجب است و چگونه ممكن است كسى معرفت به امام زمانِ خويش داشته باشد و از عظمت آن بزرگوار آگاه باشد، ولى به او توجّه نداشته باشد؟!
بنابراين ، توجّه نداشتن به امام عصر ارواحنا فداه و نشناختن اوصاف و خصوصيّات مقام رفيع آن بزرگوار، اگرچه انسان به امامان ديگر توجّه داشته باشد صحيح نيست .
پس وظيفه ما در اين عصر و زمان اينست كه به حضرت بقيّة اللَّه ارواحنا فداه كه در دوران امامت آن بزرگوار هستيم توجّه خاصّ داشته باشيم .
يكى از اولياء خدا به يكى از علماى معروف گذشته به نام مرحوم ملّا قاسم رشتى دعايى تعليم نمودند و فرمودند : آن را به ديگران ياد بده تا اگر مؤمنى در بلايى گرفتار شد آن را بخواند كه تأثير آن مجرّب است ، و دعا چنين است :
«يا محمّد يا عليّ يا فاطمة يا صاحب الزّمان أدركني ولاتهلكني» .
چون دعا را اينگونه به ايشان تعليم نمود ، مى گويد : اندكى تأمّل كردم و به فكر فرو رفتم . فرمودند : اين عبارت را غلط مى دانى ؟ عرض كردم : آرى ؛ چون خطاب به چهار نفر است و فعل بعد از آنها بايد جمع باشد .
فرمودند : اشتباه مى كنى ، زيرا در اين زمان نظم دهنده جهان حضرت بقيّة اللَّه عليه السلام است ، ما در اين دعا حضرات محمّد و على و فاطمه عليهم السلام را براى شفاعت نزد آن بزرگوار مى خوانيم و از آن حضرت به تنهايى استمداد مى كنيم .(15)
لازم است به اين نكته توجّه داشته باشيم : همان گونه كه در زمان پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم و در زمان حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام جناب سلمان و ابوذر و مقداد و ساير اولياء خدا متوجّه آن بزرگواران بودند و در گرد شمع وجود ايشان مى گشتند و همچنين اولياء الهى در زمان امام حسن مجتبى و حضرت سيدّ الشهداء عليهما السلام و ... متوجّه آن بزرگواران بودند و از ياد آنان غفلت نمى ورزيدند ، در اين زمان نيز آنان كه به تكامل معنوى و درجات عالى راه يافته اند ، ياد و توجّه به مولاى خود حضرت بقيّة اللَّه ارواحنا فداه را فراموش نمى نمايند .
در دعاى شريف ندبه مى خوانيم :
أين وجه اللَّه الّذي إليه يتوجّه الأولياء.
كجاست آن آئينه تمام نماى الهى كه اولياء خدا به سوى او توجّه مى نمايند ؟
پس در اين زمان نيز اولياء بزرگ خداوند به امام عصر خويش توجّه دارند، گرچه آنان در ميان مردم ناشناخته اند ولى با آن بزرگوار در ارتباط هستند و از فرمايشات آن بزرگوار بهرهمند مى شوند، در زيارت آل يس مى خوانيم :
السّلام عليك حين تقرء وتبيّن.
سلام بر شما در آن هنگام كه (قرآن را) تلاوت مى كنيد و (اسرار آن را) بيان مى فرمائيد.
بنابراين ، لازم است انسان در هر عصر و زمانى كه زندگى مى كند به امام زمان خويش توجّه خاصّى داشته باشد . اكنون به اين روايت كه از امام رضا عليه السلام نقل شده است توجّه كنيد :
حضرت امام رضا عليه السلام از پدران گرامى خود نقل فرمودند كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم درباره فرمايش خداوند : «روزى كه همه انسانها را با امامشان فرا مى خوانيم»(16) فرمودند :
يدعى كلّ قوم بإمام زمانهم ، وكتاب اللَّه وسنّة نبيّهم.(17)
هر گروهى با امام زمانش و كتاب خداوند و سنّت پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم خوانده مى شود .
و معنى روايت اين است كه : هر انسانى در روز قيامت درباره اين سه مسأله حياتى مورد پرس و جو و بازرسى قرار مى گيرد كه آيا وظيفه اش را نسبت به امام زمانِ خود و همچنين كتاب خدا و سنّت پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم انجام داده است يا نه ؟
پس در روز قيامت از مسأله امامت سؤال مى شود و بررسى مى كنند كه آيا انسان به امام زمانش معرفت و شناخت داشته است يا نه ؟
يكى از راههاى مهمّ توجّه به امام عصر ارواحنا فداه خواندن نمازها ، دعاها و زياراتى است كه از ائمّه اطهار عليهم السلام درباره آن حضرت وارد شده است و يا از ناحيه مقدّسه آن بزرگوار صادر گرديده است .
مسأله توجّه داشتن به مقام و شخصيّت امام عصر ارواحنا فداه و اظهار اندوه و غم در هجران و فراق آن بزرگوار نه تنها در زمان غيبت ، بلكه در زمان حضور ائمّه اطهار عليهم السلام نيز مطرح بوده و اهل بيت عليهم السلام عظمت مقام و شخصيّت حضرت بقيّة اللَّه ارواحنا فداه را بيان كردهاند و از غيبت و فراق آن سرور عالمِ امكان اظهار تأسّف نموده اند .
در واقع اهل بيت عليهم السلام نه تنها با بيانات خود مردم را موظّف نموده اند كه به ياد سرور عالم هستى باشند و در غيبت و فراق آن بزرگوار اندوهگين و غمناك باشند ؛ بلكه عملاً نيز با ريختن اشك و كشيدن آه از دل پر درد خود ، نسبت به غيبت طولانى حضرتش ، همه را درس سوز و انتظار آموختهاند ؛ ولى متأسّفانه شيعيان اين مسأله حياتى را كه در تمام ابعاد زندگى دنيوى و اخروى آنها داراى مهمترين اثر است ، به دست غفلت و فراموشى سپرده اند .
بزرگانى كه وظيفه داشته و دارند مردم را با اين موضوع بسيار مهمّ كه در عالم هستى تأثير عظيم دارد آشنا نمايند ، سهل انگارى كردند ؛ و با غفلت و بى توجّهى جامعه شيعه در گذشته و حال از اين مسأله مهمّ و حياتى ، جهان همچنان از نعمت ظهور حضرت بقيّة اللَّه الأعظم ارواحنا فداه بى بهره است و بر اثر دورى و غيبت آن سرور عالم هستى به نعمت تكامل در تمام ابعاد علمى و معنوى ، دست نيافته و همچنان زور و زر و تزوير بر جهان و جهانيان حكومت مى كند و ادامه حكومت لعنت شده حبترى ميلياردها انسان مسلمان و غير مسلمان را در چنگال خونبار خود گرفتار نموده است .
جامعه ما آنگونه در مسائل دنيوى غرق شده و آنچنان چشم به اسباب دوخته كه مسبّب الأسباب را فراموش كرده است ، درست است كه دنيا سراى اسباب مى باشد و ما بايد براى كارهاى خود در پى اسباب و وسيله باشيم ، ولى اين نبايد تا به آن حدّ باشد كه سببآفرين را فراموش كنيم . جامعه ما ، هم به خداوند كه مسبّب الأسباب است كمتوجّه مى باشد و هم از ولىّ و جانشين او غفلت مى ورزد .
يكى از علل مهمّى كه باعث غفلت و يا كم توجّهى بسيارى از مردم نسبت به امام عصر ارواحنا فداه شده است ، عدم آگاهى و شناخت آنان از مقام و شخصيّت آن بزرگوار است كه در روايات خاندان وحى كاملاً به عظمت آن بزرگوار تصريح شده است، متأسّفانه كسانى كه وظيفه داشتهاند اين حقايق را به مردم برسانند و آنان را به سوى سرور عالم وجود و رهبر جهان هستى متوجّه سازند ، موفّق به انجام اين وظيفه مهمِّ شرعى نشدند .
اكنون آنچه را كه برادران حضرت يوسف به حضرت يعقوب گفتند ، به امام زمان خويش ارواحنا فداه عرض مى كنيم و به اين وسيله از پيشگاه امام رئوف طلب عفو و بخشش مى نمائيم :
«يا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنَّا كُنَّا خاطِئينَ » .(18)
اى پدر ما ، براى گناهان ما استغفار نما ؛ به راستى كه ما خطاكار بوديم.
اميد است كه با عفو و بخشش آن حضرت از گذشته ما ، آينده را جبران نموده و به ياد آن بزرگوار باشيم و تا توان داريم ديگران را به سوى ساحت مقدّس آن حضرت متوجّه سازيم .
13) بحار الأنوار :349/39 .
14) بحار الأنوار : 135/72 .
15) دار السلام مرحوم عراقى : 317 .
16) سوره إسراء ، آيه71 .
17) بحار الأنوار : 10/8 .
18) سوره يوسف ، آيه 97 .
Today’s viewers : 15757
Yesterday’s viewers : 299523
Total viewers : 122205238
|