گمراهى معاويه
ابن ابی الحدید در شرح نهج البلاغه می نویسد:
امّا سخن اميرالمؤمنين على عليه السلام درباره معاويه كه فرموده است: «گمراهى او آشكار است»، هيچ شكّى در آشكار بودن ستمگرى و گمراهى او نيست و هر ستمگرى گمراه است. و اينكه فرموده است: «پرده دريده است، همچنين بوده است كه او بسيار سبكى مى كرده و همنشينان ياوه گو و افسانه سرا داشته است و معاويه هيچگاه موقر نبوده است وقانون رياست را رعايت نمى كرده است مگر وقتى كه به جنگ اميرالمؤمنين على عليه السلام آمد، آن هم براى آن كه نيازمند به رعايت ناموس دين و آرامش و وقار بوده است؛ و گرنه در روزگار عثمان بسيار پرده درى كرد و موسوم به انجام دادن هر زشتى بود. به روزگار عمر از بيم او اندكى خوددارى مى كرد و همان روزگار هم جامه هاى ابريشمى و ديبا مى پوشيد و در جام هاى زرّين و سيمين مى آشاميد و سوار بر مركب هايى مى شد كه زين آراسته به سيم و زر داشت و جُله اى ديبا و پارچه هاى ابريشمى رنگارنگ بر آن ها مى نهاد.
در آن روزگار جوان بود و جوانى مى كرد و مستى جوانى و حكومت و قدرت در او جمع بود، مردم در كتاب هاى سيره نقل كرده اند كه او به روزگار حكومت عثمان در شام باده نوشى مى كرده است ولى پس از رحلت اميرالمؤمنين على عليه السلام و استقرار حكومت براى او، مسأله مورد اختلاف است.
گفته شده است: پوشيده باده نوشى مى كرده است و هم گفته شده است كه ديگر باده نوشى نكرده است، ولى در اينكه موسيقى گوش مى داده و طرب و شادى مى كرده است و در آن باره اموال و صله ها مى پرداخته است هيچ شكى و اختلافى نيست.(1)
______________________________________________
1 - جلوه تاريخ در شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد: 62/7.
بازديد امروز : 43187
بازديد ديروز : 202063
بازديد کل : 122674203
|