کتاب : «امیرالمؤمنین علی علیه السلام و عصر ظهور»
جهان نامرئىاز جهتى مى توان جهان نامرئى را به دو دسته تقسيم نمود:
1- اشيايى كه نامرئى بودن آن ها به خاطر اين است كه مانند ما داراى مادّه نيستند و تجسّم ندارند مانند ملائكه، اجنّه كه داراى جسم لطيف و غير محسوس مى باشند.
2- اشيايى كه مادّى هستند ولى آن قدر كوچك مى باشند كه ديدگان ما از ديدن آن ها ناتوانند پس عدم رؤيت و ديده نشدن آن ها به خاطر اين نيست كه اين گونه اشياء داراى مادّه نيستند، بلكه داراى آن هستند ولى آن قدر ريز و كوچگ مى باشند كه ديدگان ما قدرت ديدن آن ها را ندارند يعنى تقصير و كمبود از لحاظ ديدِ ديدگان ما مى باشد نه به جهت اينكه آن ها داراى مادّه نيستند. حضرت اميرالمؤمنين علی علیه السلام در اين باره مى فرمايند:قصرت ابصارنا عنه (1)
ديدگان ما ناتوان از ديدن آن ها است.
در اين گفتار حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام اشاره مى كنند به اتم و چيزهايى كه براثر كوچكى قابل رؤيت و ديدن ما نيستند.
بديهى است همانگونه كه از كلام حضرت اميرالمؤمنين علی علیه السلام استفاده كرديم: اشياء نامرئى را با چشم و ديده نمى توان ديد ولى با عقل خود می توانيم آن ها را ببينيم.
(1) نهج البلاغه ، خطبه 160 ، صفحه 210 .
بازديد امروز : 0
بازديد ديروز : 213182
بازديد کل : 123506123
|