قدرت كنترل
جالب توجّه است كه آنچه گفتيم - يعنى هم توسعه و فزونى ثروت براى همگان در عصر ناشناختۀ ظهور و هم سعادتمند بودن و عدم طغيان و تجاوزِ مردم آن روزگار - در گفتار خاندان وحى عليهم السلام به آن تصريح شده است .
روايتى كه مى آوريم شاهد گفتار ما مى باشد : حضرت باقر العلوم عليه السلام فرمودند:
يقاتلون واللَّه حتّى يوحّد اللَّه ولايشرك به شيء وحتّى يخرج العجوز الضعيفة من المشرق تريد المغرب ولاينهاها أحد ، ويخرج اللَّه من الأرض بذرها ، وينزل من السّماء قطرها ، ويخرج الناس خراجهم على رقابهم إلى المهديّ ، ويوسّع اللَّه على شيعتنا ، ولولا ما يدركهم من السعادة لبغوا.(69)
مى جنگند به خدا سوگند ، تا (همه) خداوند را يكتا بدانند و چيزى را شريك او ندانند و تا اين كه پيرزن ضعيفى از مشرق به قصد مغرب خارج شود و هيچ كس او را از اين كار باز ندارد.
و خداوند از زمين بذرش را خارج نموده و از آسمان باران را و مردم خراجهاى خود را از اموال خود خارج ساخته و به سوى مهدى مى برند و خداوند بر شيعيان ما توسعه مى دهد و اگر نبود كه سعادت آنان را فرا مى گرفت ، حتماً طغيان مى نمودند.
ثروت و فقر همان گونه كه ممكن است منشأ سعادت انسان واقع شود ، ممكن است عامل جنايت و خيانت نيز قرار گيرد ، يعنى هم فقر و هم دارايى ، داراى نقش اساسى در افزايش جنايات مى باشند ؛ همان گونه كه ممكن است وسيلۀ سعادت انسان باشند .
طمع براى به دست آوردن و حرص براى تكاثر و افزودن ، چنين روندى را به بار مى آورد. ريشۀ اين جريان به خاطر نبودن قدرت كنترل در دوران تيرۀ غيبت است .
آشنا نبودن جامعه از مقام ولايت و توجّه نداشتن انسان به مرتبۀ عظيم خاندان وحى عليهم السلام ، سعادت را از دست او مى ربايد و او را از مقام ولايت كه ضامن كنترل توانها و قدرتهاست دور مى سازد .
امّا در روزگار ناشناختۀ ظهور كه جامعۀ بشريّت در پناه دژ محكم ولايت قرار دارد و ابر رحمت الهى بر همۀ مردم جهان سايه مى افكند ، آنان را با قدرت ولايت الهيّۀ حضرت مهدى ارواحنا فداه حفظ و حراست نموده و كنترل مى نمايد .
به دليل اين سعادت بزرگ - كه طعم آن را هنوز نچشيده ايم - در عصر درخشان و فرخندۀ ظهور ، هر مقدار ثروت و مال مردم افزايش يافته و زياد شود ، باعث طغيان و تجاوز آنان نمى گردد .
آرى ؛ بر اثر سايه افكندن نيروى ولايت بر تمامى مردم جهان ، همۀ نيروها ، توانها و امكانات را تحت پوشش و حفظ خود قرار داده و آنها را كنترل نموده و مهار مى نمايد تا از تندروى و طغيان باز مانند .
اين همان سعادت و نيكبختى است كه امام باقر عليه السلام در پايان روايت به آن تصريح فرمودند : «ولولا ما يدركهم من السعادة ، لبغوا» .
آرى ؛ قدرت كنترل و مهار از ويژگى هاى عصر ظهور براى همگان است ، و هر چه مال و ثروت ، قدرت و توانايى ، نشاط و زيبايى و... افزايش يابد ، نور سعادت و نيكبختى در آن عصر درخشان كه بر اثر ظهور ولايت درخشش يافته است ، همگان را مهار كرده به گونه اى كه همراه با ميزان عقل ، به زندگى سرشار از نعمت كه چشم روزگار تا آن زمان هرگز مانند آن را نديده و نخواهد ديد ، ادامه مى دهند .
به اين روايت بسيار جالب از امام صادق عليه السلام (70) توجّه كنيد :
تواصلوا وتبارّوا وتراحموا ، فوالّذي فلق الحبّة وبرأ النسمة ليأتينّ عليكم وقت لايجد أحدكم لديناره ودرهمه موضعاً ، يعني لايجد عند ظهور القائم عليه السلام موضعاً يصرفه فيه ، لإستغناء النّاس جميعاً بفضل اللَّه وفضل وليّه .
فقلت : وأنّى يكون ذلك؟
فقال : عند فقدكم إمامكم فلاتزالون كذلك حتّى يطلع عليكم كما تطلع الشّمس ، آيس ما تكونون ، فإيّاكم والشكّ والإرتياب ، وانفوا عن أنفسكم الشكوك ، وقد حذّرتكم فاحذروا ، أسأل اللَّه توفيقكم وإرشادكم .(71)
باهم در ارتباط باشيد و به يكديگر نيكويى كنيد و باهم مهربانى نماييد ، سوگند به كسى كه دانه را شكافته و روح مى دمد ، حتماً زمانى بر شما فرا مى رسد كه احدى از شما جايى براى مصرف دينار و درهم خود نداشته باشد ، يعنى در زمان ظهور حضرت قائم عليه السلام جايى نمى يابد كه پول خود را در آن مورد خرج كند ، زيرا به فضل خداوند و ولىّ او تمامى مردم بى نياز خواهند بود .
گفتم : اين چه زمانى خواهد بود ؟!
حضرت فرمودند : آن زمان كه شما امامتان را نيابيد ، پس همين گونه خواهيد بود تا زمانى بر شما طالع شود همان گونه كه خورشيد طلوع مى كند ، اين در زمانى خواهد بود كه از هر زمان به ظهور آن حضرت بيشتر نااميد باشيد .
پس بپرهيزيد از اين كه شك كنيد يا خود را به شك بيندازيد ، شكّها را از خودتان دور كنيد ، به راستى من شما را برحذر نمودم پس برحذر باشيد . از خداوند توفيق شما و ارشاد شما را خواهانم.
در اين روايت نكته هاى بسيار جالبى دربارۀ پاكسازىِ دل از يأس و شكّ وجود دارد ، كه تشريح آنها نياز به بحث گسترده دارد .
آن قسمت از روايت كه اكنون مورد استدلال ما است ، گفتار امام صادق عليه السلام پيرامون عصر درخشان ظهور است كه آن حضرت دربارۀ آن روزگار فرخنده مى فرمايد: در آن زمان به خاطر بى نياز بودن تمامى مردمان، فرد نيازمندى يافت نمى شود تا ثروتمندان از مال خود به او كمك كنند.
69) بحار الأنوار : 345/52 .
70) قسمتى از اين روايت در كتاب «عقد الدرر : 226» آمده و آن را به امام حسين عليه السلام نسبت داده است همان گونه كه روايات ديگرى را كه از امام صادق عليه السلام روايت شده به امام حسين عليه السلام نسبت داده است . مانند روايت معروف : «لو أدركته لخدمته أيّام حياتي». علّت اشتباه او اشتراك كنيۀ امام صادق عليه السلام با امام حسين عليه السلام - كه «ابو عبداللَّه» است - مى باشد . مؤلّف «عقد الدرر» گمان كرده است مقصود از ابوعبداللَّه ، امام حسين عليه السلام مى باشند .
71) الغيبة مرحوم نعمانى : 150 .
اليوم : 98643
الامس : 221942
مجموع الکل للزائرین : 123277045
|