( اهمیّت زیارت و عزاداری)
اشك يا اكسير اعظم
شكى نيست كه اشك و سوختن از اعماق جان و دل براى حضرت امام حسين عليه السلام، اكسير اعظم و يك راه كليدى و بسيار مؤثّربراى جلب توجّه امام عصر عجّل الله تعالى فرجه مى باشد.
براى برخى از كسانى كه ده ها سال به تلاش ها و كوشش هاى فراوان پرداخته اند و سرانجام به راه وصال دست يافته اند، در ميان انواع كارهايى كه انجام داده اند، اشك و گريه و سوختن با تمام وجود براى حضرت امام حسين عليه السلام، راه كليدى و هموار بوده است.
اگر كسى بتواند جسد مطهّر و پر جراحت امام حسين عليه السلام در قتلگاه را تصوّر كند و در فكر خود به پيكر مقدّس آن حضرت نگاه كند و توجّه كند كه حدود هزار و چهارصد سال از شهادت آن حضرت گذشته و هنوز از خون به زمين ريخته شده آن حضرت، از دشمنان اهل بيت عليهم السلام انتقام گرفته نشده آن، چنان او را جذب مى كند و حرارتى را كه خداوند براى امام حسين عليه السلام در قلب هر مؤمن ايجاد كرده، به جوش مى آورد، كه دل او از امور دنيايى كنده مى شود و جذبه هاى مادّى او را به سوى خود نمى تواند بكشاند به اين جهت به راحتى مى تواند خود را در محضر آن پيكر مقدّس ببيند و با تمام وجود بسوزد و با قلب سوخته اشك بريزد و گريه كند.
به خاطر حرارت يا شعله محبّتى كه خداوند براى امام حسين عليه السلام در قلوب مؤمنين آفريده و قرار داده است، كسى كه از اعماق وجود براى آن حضرت مى سوزد و به گريه و زارى مى پردازد، جذب عالم معنى مى شود و علاقه اش به امور مادّى زدوده مى شود. اين يك راه هموار، سريع و كليدى براى رسيدن و پيوستن به عالم معنى است.
بازديد امروز : 27301
بازديد ديروز : 275404
بازديد کل : 121616348
|